II SA/Wa 1549/04
PostanowienieWSA w Warszawie2004-09-08
Skład orzekający: Stanisław Marek Pietras
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna, gdy strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego, mimo wadliwego pouczenia organu o możliwości wniesienia powództwa do sądu pracy?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym. Nawet jeśli organ wadliwie pouczył stronę o możliwości wniesienia powództwa do sądu pracy, strona nadal może skorzystać z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do organu, od którego decyzji przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Niewyczerpanie tych środków skutkuje odrzuceniem skargi.Stan faktyczny
A. S. nie został dopuszczony do konkursu na stanowisko dyrektora generalnego z powodu niespełnienia wymogu trzyletniego doświadczenia na stanowisku kierowniczym. Po otrzymaniu pisma informującego o wyniku konkursu i stanowiska Szefa Służby Cywilnej, skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Organ wniósł o odrzucenie skargi, argumentując niedopuszczalność drogi sądowej administracyjnej i właściwość sądu pracy. Skarżący nie skorzystał z możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do Szefa Służby Cywilnej.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 8 września 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] maja 2004 r. nr [...] w przedmiocie konkursu na stanowisko dyrektora generalnego [...] postanawia -odrzucić skargę-
Do ogłoszonego przez Szefa Służby Cywilnej konkursu na stanowisko dyrektora generalnego w [...] zgłosił swój udział A. S..
Jednym z wymagań warunkujących dopuszczenie do konkursu było m. in. "minimum trzy letnie doświadczenie na stanowisku kierowniczym w urzędach administracji publicznej".
Uchwałą z dnia [....] marca 2004 r. zespół konkursowy nie dopuścił skarżącego do udziału w konkursie, wskazując, że z dokumentów złożonych przez A. S. nie wynika, że spełnia on ww. przesłankę warunkującą dopuszczenie do konkursu.
O wyniku konkursu skarżący został poinformowany pismem z dnia [...] kwietnia 2004 r. W dniu [...] kwietnia 2004 r. A. S. złożył odwołanie od tego pisma. Po rozpoznaniu tego odwołania Szef Służby Cywilnej [...] maja 2004 r. przedstawił swoje stanowisko i podał, ze po zbadaniu dokumentacji konkursowej odnoszącej się do skarżącego nie stwierdził naruszenia zasad przeprowadzania konkursu. Szef Służby Cywilnej poinformował jednocześnie A. S. o możliwości wniesienia odwołania - powództwa do sądu pracy - Sądu Rejonowego dla [...], na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o służbie cywilnej.
W tej sytuacji A. S. w dniu 16 czerwca 2004 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przeprowadzenia konkursu ponownie.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, gdyż w tej sprawie właściwym być powinien sąd pracy.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Przedmiotem skargi A. S. jest stanowisko Szefa Służby Cywilnej zawarte w piśmie z dnia [...] maja 2004 r. nr [...].
Nie budzi wątpliwości, że stanowisko Szefa Służby Cywilnej jest decyzją administracyjną. Według przyjętego w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i literaturze poglądu, pisma zawierające rozstrzygnięcia w sprawie załatwianej w drodze decyzji są takimi orzeczeniami, nawet gdy nie zachowują w pełni sformalizowanych wymagań przewidzianych w art. 107 § 1 Kpa, jeżeli zawierają minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania ich jako decyzji. Do takich elementów orzecznictwo i piśmiennictwo zalicza przede wszystkim oznaczenia organu administracji, wskazanie adresata aktu, rozstrzygniecie o stanie sprawy i podpis osoby reprezentującej organ. Niewątpliwie takie warunki spełnia pismo Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] maja 2004 r. załatwiające odwołanie skarżącego. Dodać należy, że to nie forma, lecz treść rozstrzygnięcia wskazuje na jego walor władczego zajęcia stanowiska przez organ władzy publicznej.
W myśl postanowień art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.
Zgodnie z przywołanym przepisem, skarżącemu służyło uprawnienie do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do Szefa Służby Cywilnej. Jednakże skarżący nie skorzystał z tej możliwości, składając bezpośrednio skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
W myśl postanowień § 2 cytowanego wyżej artykułu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Pomimo, że organ wadliwie pouczył skarżącego o możliwości wniesienia powództwa do sądu pracy, to należy zauważyć, że skarżący może złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania o ponowne rozpatrzenie sprawy w trybie art. 127 § 3 Kpa, a dopiero od tej decyzji służyłaby skarżącemu skarga do sądu administracyjnego.
Wobec powyższego należy zauważyć, że skarżący nie wyczerpał wszystkich środków odwoławczych jakie miał do swojej dyspozycji.
Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 w związku z art. 52 § 1 i § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło