II SA/Wa 1549/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Maria Werpachowska po rozpoznaniu w dniu 25 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku oraz zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych postanawia -odrzucić skargę- Przedmiotem skargi W. O. jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku oraz zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że zaskarżona decyzja doręczona została stronie w dniu 21 lipca 2009 r. Organ pouczył stronę, że na decyzję przysługuje skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie i wnosi się ją bezpośrednio do Sądu. Zgodnie z pouczeniem skarga na wymienioną wyżej decyzję wniesiona została bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 20 sierpnia 2009 r. W dniu 25 sierpnia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny, przy piśmie o numerze [...], przekazał Wojewodzie [...] skargę W. O. celem nadania jej prawidłowego biegu, tj. przekazania wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sąd poinformował Wojewodę [...], że skargę do sądu administracyjnego wnosi się do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego za pośrednictwem organu. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że wniesiona została ona w terminie bowiem nadana została przez skarżącego w urzędzie pocztowym w dniu 20 sierpnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie do art. 53 § 1 powołanej ustawy, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżona decyzja doręczona została w dniu 21 lipca 2009 r., a zatem termin 30-dniowy od tej daty upływał w dniu 20 sierpnia 2009 r. Skarżący nadał wprawdzie skargę w placówce pocztowej w dniu 20 sierpnia 2009 r., jednakże skierował ją do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W myśl art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r., skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 powołanej ustawy, sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem, jedynie w okresie wskazanym w powołanym wyżej art. 98 ustawy Przepisy wprowadzające (...), wniesienie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego skutkowało – w sytuacji, gdy skarga złożona została w terminie 30 dni od daty doręczenia zaskarżonej decyzji – przyjęciem, że wniesiono ją we właściwym trybie i z zachowaniem terminu. Od dnia 1 stycznia 2006 r. wniesienie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego powoduje jedynie ten skutek, że sąd przekazuje skargę organowi administracji publicznej, który wydał zaskarżoną decyzję, zaś za datę wniesienia skargi przyjmuje się datę jej przekazania przez Sąd właściwemu organowi. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego przekazana została Wojewodzie [...] w dniu 25 sierpnia 2009 r. Stwierdzić należy zatem, że skarga wniesiona została z uchybieniem ustawowego terminu i z tego powodu jest niedopuszczalna. Ustalenia powyższego nie zmienia fakt błędnego pouczenia przez organ o prawie wniesienia skargi. W sprawie jest bezsporne, że Wojewoda [...] nieprawidłowo wskazał w pouczeniu nie tylko Sąd, do którego należy wnieść skargę, ale i błędnie określił tryb jej wniesienia. Na skutek tego błędnego pouczenia strona dokonała czynności w sposób inny, niż wymagany przepisami prawa, wywołując tym samym niekorzystny dla siebie skutek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazuje w związku z powyższym, że do podstawowych obowiązków organu administracji publicznej należy rzetelne informowanie strony o środku zaskarżenia, tj. dokładne i jednoznaczne wskazanie w jakim terminie i trybie strona ma prawo wnieść skargę do sądu administracyjnego oraz dokładne określenie sądu, do którego skarga ma być wniesiona, za pośrednictwem organu. Brak prawidłowego pouczenia przez organ w decyzji administracyjnej o przysługującym prawie wniesienia skargi nie może szkodzić stronie. W takim przypadku adresatowi decyzji służy prawo złożenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zgodnie bowiem z art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 3 powołanej ustawy, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Skarżący ma zatem prawo złożenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – za pośrednictwem Wojewody [...] – w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...]. Mając na uwadze, że skarga złożona została z uchybieniem ustawowego terminu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 54 § 1 i art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.