II SA/Wa 1549/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Asesor WSA Mateusz Rogala, , Protokolant starszy specjalista Aleksandra Weiher, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2025 r. sprawy ze skargi K. C. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] z dnia [...] sierpnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty rekompensaty pieniężnej za ponadnormatywny czas służby podczas podnoszenia kwalifikacji zawodowych uchyla zaskarżony rozkaz personalny oraz utrzymany nim w mocy rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...] Komendant Wojewódzki Policji z siedzibą w [...] rozkazem personalnym z dnia [...] sierpnia 2024 r. nr [...] utrzymał w mocy rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...] o odmowie wypłaty [...] K. C. rekompensaty pieniężnej z tytułu ponadnormatywnego czasu służby podczas podnoszenia swoich kwalifikacji zawodowych na studiach niestacjonarnych drugiego stopnia na kierunku [...] Wydziału [...] w Akademii Policji w [...] w roku akademickim 2021/2022, wydany na podstawie na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 572 z późn. zm.), dalej: "k.p.a." w związku z art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 145 z późn. zm.). Jak wynika z ustaleń w sprawie, raportem z dnia [...] czerwca 2021 r. K. C. — wówczas [...] Wydziału [...] Komendy Powiatowej Policji w [...], pełniąca obowiązki służbowe na stanowisku [...] Zespołu [...] Komendy Powiatowej Policji w [...], zwróciła się do Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] o wyrażenie zgody na skierowanie na studia niestacjonarne drugiego stopnia na kierunku [...] w Wyższej Szkole Policji w [...] (obecnie Akademia Policji w [...]) w roku akademickim 2021/2022. Komendant Wojewódzki Policji z siedzibą w [...] pozytywnie ustosunkował się do raportu policjantki, umieszczając na raporcie pieczęć z treścią "Zgoda" oraz własnoręczny podpis. W okresie od [...] października 2021 r. do [...] lipca 2023 r. K. C. realizowała w Wyższej Szkole Policji w [...] studia niestacjonarne drugiego stopnia na kierunku [...]. Zajęcia na tym kierunku studiów w semestrze pierwszym oraz na pierwszym zjeździe drugiego semestru roku akademickiego 2021/2022, ze względu na panującą pandemię, realizowane były w formie kształcenia synchronicznego z wykorzystaniem metod i technik kształcenia na odległość (w tzw. formie zdalnej), natomiast pozostałe zajęcia realizowane były w sposób tradycyjny na terenie Wyższej Szkoły Policji w [...]. Dołączone do zaświadczenia z dnia [...] kwietnia 2024 r., z Dziekanatu Wydziału [...] Akademii Policji w [...], tabele z ewidencją obecności na zajęciach i ilością zajęć dydaktycznych w poszczególnych semestrach w swej treści nie zawierają informacji na temat wypracowania przez skarżącą ponadnormatywnego czasu służby. Raportem z dnia [...] sierpnia 2023 r. policjantka poinformowała Komendanta Powiatowego Policji w [...] o ukończeniu w dniu [...] lipca 2023 r. studiów niestacjonarnych drugiego stopnia w Wyższej Szkole Policji w [...] na kierunku [...]. Następnie raportem z dnia [...] maja 2024 r. K. C., [...] Zespołu [...] Wydziału [...] Komendy Powiatowej w [...], poinformowała Komendanta Powiatowego Policji w [...], iż w związku z ukończeniem studiów niestacjonarnych drugiego stopnia na kierunku [...] Wydziału [...] Wyższej Szkoły Policji w [...], na jakie otrzymała skierowanie, wypracowała łącznie 492 godziny dydaktyczne ponadnormatywnego czasu pracy. W raporcie tym podniosła, że z uwagi na wymiar godziny dydaktycznej wynoszącej 45 minut, wypracowała łącznie 369 godzin ponadnormatywnego czasu pracy, które nie zostały w żaden sposób rozliczone. W związku z tym zwróciła się o przyznanie jej tytułem powyższego rekompensaty finansowej. Komendant Powiatowy Policji w [...] rozkazem personalnym z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...] odmówił jej wypłaty rekompensaty pieniężnej z tytułu ponadnormatywnego czasu służby podczas podnoszenia kwalifikacji zawodowych na studiach niestacjonarnych drugiego stopnia na kierunku [...] Wydziału [...] w Akademii Policji w [...] w roku akademickim 2021/2022. Po rozpatrzeniu odwołania, Komendant Wojewódzki Policji z siedzibą w [...] rozkazem personalnym z dnia [...] sierpnia 2024 r. nr [...] utrzymał w mocy rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...]. Zdaniem organu odwoławczego, istota postępowania w sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia czy czas, w którym K. C. odbywała studia niestacjonarne w Akademii Policji w [...], można uznać za czas pełnionej przez nią służby w rozumieniu art. 33 ust. 1 ustawy o Policji. Organ podniósł, że kwestia rozliczania czasu służby w wymiarze ponadnormatywnym została zmieniona w wyniku wejścia z mocą od dnia 1 lipca 2019 r. ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin oraz niektórych innych ustaw. Zgodnie z art. 33 ust. 3 ustawy o Policji, w zamian za czas służby przekraczający normę określoną w art. 33 ust. 2 ustawy o Policji policjantowi przysługuje w okresie rozliczeniowym czas wolny od służby w tym samym wymiarze albo po zakończeniu okresu rozliczeniowego rekompensata pieniężna, o ile w terminie 10 dni od zakończenia okresu rozliczeniowego nie wystąpi z wnioskiem o udzielenie czasu wolnego od służby w tym samym wymiarze. Zgodnie zaś z art. 33 ust. 2 ustawy o Policji, wytyczono dwa okresy rozliczeniowe, tj. od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca danego roku oraz od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia danego roku. Rekompensatę pieniężną wypłaca się natomiast do końca kwartału następującego po okresie rozliczeniowym, o który mowa w art. 33 ust. 2 ustawy o Policji, lecz nie później niż w dniu zwolnienia ze służby (art. 33 ust. 3d ustawy o Policji). Rozkład czasu służby funkcjonariuszy Policji i tryb udzielania czasu wolnego w zamian za służbę w wymiarze przekraczającym normę został określony w obecnie obowiązującym od dnia 12 września 2020 r. rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 września 2020 r. w sprawie czasu służby policjantów. Jak wynika z § 13 ust. 1 tego rozporządzenia, rozkład czasu służby policjanta skierowanego do Akademii Policji w [...] (poprzednio Wyższej Szkoły Policji w [...]), szkoły policyjnej oraz ośrodka szkolenia Policji jest określony w programie nauczania i regulaminie studiów lub programie szkolenia. Kluczowym zatem jest ustalenie, czy w tej konkretnej sprawie, strona została skierowana do Wyższej Szkoły Policji w [...]. Tylko bowiem to pozwala na zakwalifikowanie czasu objętego programem nauczania i regulaminem studiów, jako czasu służby. Organ zwrócił uwagę na konieczność dokonania rozróżnienia sytuacji skierowania z urzędu do odbycia studiów, a wyrażeniem zgody na podjęcie studiów przez funkcjonariusza. Rozróżnienie tych pojęć wynika z ich wartości semantycznej. Skierowanie oznacza urzędowe polecenie, aby ktoś udał się np. do placówki, instytucji, w oznaczonym kierunku itp. Istotę stanowi zaś forma polecenia (służbowego), dokonywanego na urzędowym formularzu lub w postaci pisma urzędowego. Niewykonanie takiego polecenia, a zatem nie zastosowanie się do treści skierowania, może i powinno skutkować odpowiedzialnością, w przypadku policjanta - dyscyplinarną. Skierowanie na studia, jako forma podwyższania kwalifikacji, jest zawsze dokonywane w interesie służby (interes pracodawcy sensu largo). Z tego względu niezbędnym jest uprzednie zdiagnozowanie potrzeb jednostki (komórki) organizacyjnej co do ilości osób, kierunków kształcenia, etc. Skierowanie, mimo braku definicji tego pojęcia w ustawie o Policji oraz w akcie do niej wykonawczym, należy odczytywać jako uprawnienie właściwego przełożonego, stanowiące wyraz władztwa wewnątrz-służbowego do spowodowania podjęcia określonego działania (aktywności) przez podległego funkcjonariusza. Zgoda natomiast oznacza przyzwolenie na coś, jest partykułą wyrażającą aprobatę. Nie ma więc ona charakteru polecenia służbowego. Wyrażenie zgody wymaga złożenia raportu (podania, prośby) przez zainteresowanego funkcjonariusza. Podjęcie studiów leży więc wyłącznie w interesie policjanta, natomiast interes strony służbowej wyraża się zaś w możliwości wykorzystania zdobytej przez niego wiedzy. Jeśli policjantowi została udzielona zgoda na studia, wówczas odbywa studia niejako we własnym zakresie, co oznacza, że czas zajęć nie jest wliczany do czasu służby. Zdaniem organu, w rozpoznawanym przypadku nie można zakwalifikować czasu studiów skarżącej w Wyższej Szkole Policji w [...] (obecnie Akademia Policji w [...]) w roku akademickim 2021/2022 jako czasu służby, z uwagi na fakt, że nie nastąpiło skierowanie na studia rozumiane, jako wydanie polecenia służbowego podjęcia tego rodzaju kształcenia, które to polecenie stanowiłoby nałożenie obowiązku (związanego, w przypadku jego niewykonania, z poniesieniem określonych konsekwencji służbowych) obligujące do zastosowania art. 33 ust. 1 i 2 ustawy o Policji oraz w konsekwencji art. 33 ust. 3 ustawy o Policji. Policjantce została de facto wyrażona jedynie zgoda na studiowanie. Biorąc pod uwagę fakt braku skierowania na studia przez skarżącą, nie znajduje uzasadnienia podniesione przez stronę naruszenie przepisów prawa, tj. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 września 2020 r. w sprawne czasu służby policjantów, z uwagi na fakt nie zakwalifikowania czasu studiów skarżącej w Wyższej Szkole Policji w [...] (obecnie Akademia Policji w [...]) jako czasu służby. To strona samodzielnie i z własnej inicjatywy wystąpiła z raportem o umożliwienie jej kształcenia, co jest zgodne z przyjętym przez nią zobowiązaniem do stałego podnoszenia własnych kwalifikacji. Kwestie finansowe związane z odbywaniem studiów zostały uregulowane w art. 122 ust. 1 ustawy o Policji, który stanowi, że policjant skierowany do szkoły lub na przeszkolenie albo studia w kraju otrzymuje uposażenie oraz inne należności pieniężne oraz w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 grudnia 2022 r. w sprawie wysokości i zasad otrzymywania uposażenia i innych należności pieniężnych przez policjanta skierowanego do szkoły lub na przeszkolenie albo na studia w kraju. Rozporządzenie w § 2 reguluje kwestie odbywania przez policjanta nauki na studiach w Wyższej Szkole Policji w [...], na które egzamin wstępny zdał przed przyjęciem do służby. Sytuacja takiego funkcjonariusza została zrównana, w zakresie innych niż uposażenie należności pieniężnych, z sytuacją policjantów skierowanych na studia. Jednakże policjantowi takiemu zostaje de facto wyrażona jedynie zgoda na studiowanie. Wobec powyższego organ przyjął, iż w kwestiach finansowych skierowanie zostało zrównane ze zgodą na studiowanie w odniesieniu do konkretnej grupy podmiotów. Przyjmując zasadę, że podmioty w analogicznej sytuacji faktycznej i/lub prawnej winny być traktowane w jednakowy sposób, poprzez przyznanie im takich samych praw lub nałożenie takich samych obowiązków, należy zastosować model wynikający z treści § 2 także dla policjantów studiujących na podstawie udzielonej zgody. Przyjmując bowiem jako punkt odniesienia fakt braku skierowania, jako uprzedniego polecenia służbowego podjęcia studiów, na zasadach analogii, należy stosować przepisy rozporządzenia w sprawie wysokości i zasad otrzymywania uposażenia i innych należności pieniężnych przez policjanta skierowanego do szkoły lub na przeszkolenie albo na studia w kraju także do policjantów studiujących na niestacjonarnych studiach na podstawie zgody przełożonego. Skoro z regulacji tych korzystają policjanci, którzy w dacie przyjmowania do służby są studentami w Wyższej Szkole Policji w [...] (mówi o zdaniu egzaminu wstępnego przed przyjęciem do służby, co może oznaczać bezpośredniość zdarzeń, lecz także kontynuowanie nauki) i mogą otrzymywać także inne należności (w tym diety), to takie same zasady należy stosować także do policjantów studiujących za zgodą przełożonego. W obu przypadkach bowiem przełożony godzi się na podwyższanie kwalifikacji ogólnych przez policjanta. Pismem z dnia [...] sierpnia 2024 r. K. C. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] z dnia [...] sierpnia 2024 r. nr [...]. Skarżąca zarzuciła zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie art. 107 § 3 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a., art. 9 k.p.a. w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. Zarzuciła również naruszenie art. 122 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji oraz § 17 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 września 2020 r. w sprawie czasu służby policjantów i § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 października 2002 r. w sprawie wysokości, warunków i trybu przyznawania policjantom należności za podróże służbowe i przeniesienia. Zdaniem skarżącej, organ naruszył również art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2022 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez zignorowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjny z dnia 16 lipca 2020 r. sygn. I OSK 2999/19 oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lipca 2019 r. sygn. akt. VIII SA/Wa 304/19. Skarżąca wniosła o uchylenie rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] z dnia [...] sierpnia 2024 r. nr [...] oraz utrzymanego nim w mocy rozkazu personalnego Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...]. Argumentując wskazała, że istotne jest w jej sprawie ustalenie, czy doszło do skierowania jej na studia w kraju w trybie art. 122 ust 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji. Zdaniem skarżącej, przedstawiony stan faktyczny w sposób jednoznaczny wskazuje, że została skierowana na studia na terenie kraju, zgodnie z treścią jej prośby zawartej w raporcie. Prosiła przecież o skierowanie na studia na terenie kraju i zgodę na skierowanie otrzymała od uprawnionego przełożonego. W dyspozycji art. 122 ust 1 ustawy o Policji mówi się o skierowaniu policjanta do szkoły lub na przeszkolenie albo na studia w kraju - co w jej sytuacji niewątpliwie zaistniało. W dyspozycji art. 122 ust 1 ustawy o Policji nie rozróżnia się rodzajów skierowania do szkoły lub na przeszkolenie albo na studia w kraju, czy to jest zgoda uprawnionego przełożonego, czy też jego polecenie. Zwróciła uwagę, że w Policji nie ma urzędowego druku polecenia skierowania policjanta na studia w kraju. Dlatego też skierowanie odbywa się na podstawie raportu zainteresowanego policjanta, wniesionego drogą służbową, do właściwego przełożonego. W sytuacji, gdy zostaną spełniane formalne przesłanki skierowania policjanta na studia w kraju, wprowadzony został sformalizowany druk polecenia wyjazdu służbowego. Podkreśliła, że w trakcie odbywania studiów obowiązywało ją umundurowanie ćwiczebne, została zakwaterowana oraz zaprowiantowana na terenie szkoły w m. [...], za co nie ponosiła żadnych kosztów finansowych. Ponadto uczestniczyła w zajęciach w grupie ćwiczeniowej z funkcjonariuszami "skierowanymi" umundurowanymi. Powołała się na wykładnię prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 lipca 2020 r. sygn. I OSK 2999/19, który rozpatrywał skargę kasacyjną Komendanta Głównego Policji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lipca 2019 r. sygn. akt. VIII SA/Wa 304/19. Zaznaczyła, że przedstawiona w wyroku ocena prawna dotyczy takiej samej sytuacji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że argumenty podniesione przez skarżącą nie zasługują na uwzględnienie. Zarzut zignorowania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. l OSK 2999/19 oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt VIII SA/Wa 304/19 jest całkowicie bezzasadny. Orzeczenie sądu administracyjnego wiąże tylko w konkretnej sprawie, nie ma natomiast mocy wiążącej w innych sprawach. Tym samym organy mają prawo do swobodnej oceny całokształtu materiału dowodowego i wszystkich związanych z nim faktów. Organ ma zawsze obowiązek poznać całokształt stanu faktycznego, ocenić wszystkie okoliczności i następnie odnieść je do normy prawnej. Wydanie rozstrzygnięcia w sprawie możliwe jest zatem dopiero po dokonaniu subsumcji, tj. przyporządkowania określonego stanu faktycznego do konkretnej normy prawnej. Automatyczne stosowanie wskazówek z danego wyroku w innych przypadkach i pominięcie czynności koniecznych do prawidłowego zbadania sprawy jest wykluczone. Wyroki sądów administracyjnych nie stanowią źródeł powszechnie obowiązującego prawa. Ponadto, jak wynika z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2022 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.), organ związany jest ocena prawną wyrażoną w wyroku zapadłym w konkretnej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Istotą rozpoznawanej sprawy było ustalenie, czy skarżąca studiowała w latach 2021-2023 w Wyższej Szkole Policji w [...] w oparciu o skierowanie, o którym mowa w art. 122 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 145 z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem, policjant skierowany do szkoły lub na przeszkolenie albo na studia w kraju otrzymuje uposażenie oraz inne należności pieniężne. W ocenie Sądu, w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, organ niedostatecznie rozważył istotne z punktu widzenia ustalenia wystąpienia wyżej wymienionych przesłanek elementy stanu faktycznego, a swoje rozstrzygnięcie uzasadnił w sposób niedostateczny. Powyższe stanowi naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80, a także art. 107 § 3 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zasadniczą kwestią w rozpoznawanej sprawie było ustalenie, czy przez użycie przez organ sformułowania "zgoda" na wniosku skarżącej "o skierowanie" do Wyższej Szkoły Policji w [...] doszło do skierowania skarżącej do odbycia kształcenia. Z uwagi na lapidarność aktu organu, którym pozytywnie rozpoznano wniosek skarżącej, rzeczywistą wolę organu należało ustalać zarówno przez pryzmat treści raportu skarżącej z dnia [...] czerwca 2021 r., jego oceny przez poszczególnych przełożonych, jak i czynności prowadzących do jego wykonania. K. C. raportem z dnia [...] czerwca 2021 r. zwróciła się z wyraźnym wnioskiem "o skierowanie" jej do Wyższej Szkoły Policji w [...], a przełożony udzielił zgody na tak sformułowane żądanie. Treść aktu woli organu wywieść należało z czynności prowadzących do jego wykonania. Zachowania organu następujące po jego wydaniu mogą wskazywać na rzeczywistą jego wolę przy wyrażaniu "zgody". Skarżąca podała, że na każdy wyjazd do [...] otrzymywała polecenie wyjazdu służbowego. W trakcie odbywania studiów obowiązywało ją umundurowanie ćwiczebne, została zakwaterowana oraz zaprowiantowana na terenie szkoły, za co nie ponosiła żadnych koszów. Przełożony skarżącej przyznał jej zatem zakres uprawnień, które bez wątpienia przysługują z mocy przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości i zasad otrzymywania uposażenia i innych należności pieniężnych przez policjanta skierowanego do szkoły lub na przeszkolenie albo na studia w kraju (Dz. U. z 2023 r. Nr 3, poz. 37) policjantom, którzy zostali skierowani na podstawie art. 122 ust. 1 ustawy do szkoły, na przeszkolenie lub na studia w kraju. W tych okolicznościach, odwoływanie się przez organ do różnicy semantycznej znaczenia pojęć "skierowanie" i "zgoda" bez rozważenia całokształtu okoliczności występujących w sprawie nie pozwala, zdaniem Sądu, przyjąć, że nie było intencją przełożonego skierowanie skarżącej do szkoły w rozumieniu art. 122 ustawy o Policji. Przepis § 13 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 września 2020 r. w sprawie czasu służby policjantów (Dz. U. z 2020 r., poz. 1574 z późn. zm.) stanowi, że rozkład czasu służby policjanta skierowanego do Akademii Policji w [...], szkoły policyjnej lub ośrodka szkolenia Policji jest określony w programie nauczania i regulaminie studiów lub programie szkolenia. Jak wynika z Decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w sprawie zatwierdzenia regulaminu studiów wyższych w Wyższej Szkole Policji w [...] (Dz. Urz. MSWiA z 2019 r., poz. 38), studentami Szkoły są studenci (studenci ze skierowaniem i studenci - osoby cywilne). Organ nie określił, czy funkcjonariusz Policji mógł zostać studentem studiów drugiego stopnia Wyższej Szkoły Policji w [...] bez skierowania właściwego przełożonego. Rozważenie powyższego powinno zostać uzupełnione o ocenę zachowania organu następującego po wydaniu zgody na skierowanie na studia, gdyż może ono wskazywać na rzeczywistą wolę organu. Dotychczasowe ustalenia organu nie uwzględniały wszystkich okoliczności sprawy, co w istocie nie pozwoliło na ustalenie rzeczywistej intencji Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...]. Rozstrzygnięcie w tym zakresie ma charakter wstępny, gdyż przesądza o zakresie uprawnień funkcjonariuszki, które stały się przedmiotem jej żądań w zakresie rekompensaty finansowej, o której mowa art. 33 ustawy o Policji. Rozpoznając ponownie sprawę, organ poczyni ustalenia we wskazanym zakresie i w ich świetle dokona ponownej oceny, czy skarżąca studiowała w Wyższej Szkole Policji w [...] na zasadzie skierowania i czy przysługiwały jej z tego tytułu uprawnienia pieniężne oraz związane z rozliczeniem czasu pracy. Fakt, iż skarżąca nie występowała o przyznanie jej czasu wolnego za czas zajęć dydaktycznych w okresie 2021 - 2022 nie może przesądzać, iż takie uprawnienie jej nie przysługiwało. Zupełnie nietrafne i zbędne są hipotetyczne dywagacje organu odnoszące się do odpowiedzialności dyscyplinarnej policjanta w sytuacji niewykonania polecenia, czyli nie zastosowania się do treści skierowania. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca nieprawidłowo realizowała swoje obowiązki wynikające z faktu pobierania nauki, bądź też aby nie ukończyła tej nauki. W istocie nie wiadomo zatem, jak postąpiłby organ, gdyby skarżąca zrezygnowała z kontynuacji nauki lub też nie stosowała się do regulaminu studiów. Wobec uznania, że wskazane uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2022 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku.