II SA/Wa 155/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. K. o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w całości w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie przydziału mieszkania funkcyjnego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W treści skargi z dnia 17 grudnia 2013 r. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia własnej decyzji z dnia [...] marca 1992 r. nr [...], mocą której to decyzji przydzielono skarżącemu mieszkanie funkcyjne, skarżący – reprezentowany przez adwokata - zawarł wniosek o jej wstrzymanie w całości. W uzasadnieniu tego wniosku skarżący, powołując się na przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować dla skarżącego trudne do odwrócenia skutki i rodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia znaczącej szkody. Zasadność wniosku wywiódł z okoliczności wszczęcia przez organy Policji, po wydaniu zaskarżonej decyzji, postępowania w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego, którego dotyczy wniesiona skarga. W odpowiedzi na powyższą skargę, organ nie odniósł się do złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy zwrócić uwagę, iż każda decyzja wywołuje określone skutki prawne. Jednakże wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Oznacza to, że Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ustalić, czy to właśnie wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować takie zmiany w rzeczywistości, które mieściłyby się w tych dwóch wskazanych przez ustawodawcę kategoriach pojęciowych; przy czym tego rodzaju ustalenia Sąd powinien dokonać także w oparciu o argumenty przywołane przez stronę w skierowanym do Sądu wniosku o wstrzymanie. Skarżący wniosek o wstrzymanie wykonania odniósł do będącej przedmiotem jego skargi decyzji wydanej na podstawie art. 163 Kpa, w tej konkretnie sprawie, decyzji uchylającej decyzję przyznającą skarżącemu prawo do funkcyjnego lokalu mieszkalnego Toteż badając możliwość wystąpienia okoliczności implikujących zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej należy ściśle określić skutek jaki wywołuje, czy mogłaby w dalszej kolejności wywołać zaskarżona decyzja. W niniejszej sprawie skutek tak zaskarżonej decyzji, jak i decyzji ją poprzedzającej sprowadza się wyłącznie do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji Komendanta [...] Policji przyznającej skarżącemu ww. uprawnienie. To z kolei oznacza, że rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji, jak też decyzji ją poprzedzającej nie rozstrzyga w żaden sposób kwestii opróżnienia lokalu mieszkalnego. Przede wszystkim zasadność takiego stanowisko znajduje bezpośrednie potwierdzenie w mającym zastosowanie do kwestii opróżnienia lokalu przepisie art. 95 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 ze zm.). Otóż stosownie do treści tego przepisu, decyzję o opróżnieniu lokalu mieszkalnego wydaje się takżew przypadku zajmowania lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 90, przez policjanta lub członków jego rodziny albo inne osoby - bez tytułu prawnego. Dopiero zatem decyzja o opróżnieniu lokalu i to w dodatku decyzja ostateczna mogłaby w przyszłości wywołać negatywne konsekwencje dla skarżącego w postaci skutków, które wymienił we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w obecnie rozpatrywanej przez Sąd sprawie. Skoro zatem skarżący powiązała wniosek o wstrzymanie wykonania ze skutkami, które mogłaby wywołać inna – zawierająca odmienne rozstrzygnięcie – decyzja administracyjna, to nie można uznać, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do zastosowania instytucji ochrony tymczasowej. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.