II SA/Wa 1551/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 14 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku w sprawie ze skargi Z. S. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: odmówić przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Wyrokiem z dnia 21 czerwca 2018 r., sygn. akt II SA/Wa 1551/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Z.S. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. Odpis sentencji tego orzeczenia wraz z pouczeniem o terminie do złożenia wniosku o uzasadnienie został doręczony w dni 11 lipca 2018 r. W dniu 20 lipca 2018 r. skarżący złożył do Sądu wniosek o sporządzenie uzasadnienia wskazanego wyżej wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że od ponad roku przebywa poza granicami Polski i nie ma możliwości na bieżąco zapoznawać się z korespondencją. Nadmienił, że do odbioru przesyłek pocztowych upoważnił swojego syna. Skarżący przesłał także oświadczenie syna M. S., z którego wynika, że 11 lipca 2018 r. odebrał pismo z WSA w Warszawie (odpis sentencji wyroku). Syn skarżącego oświadczył, że w chwili gdy odbierał korespondencję był chory i miał gorączkę. Chorował kilka dni i był bardzo osłabiony. Powyższe okoliczności spowodowały, że nie przekazał ojcu od razu informacji o treści korespondencji. Dopiero w dniu 20 lipca 2018 r. syn strony poczuł się lepiej i przekazał skarżącemu informację o treści korespondencji z WSA w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 poz. 1302 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sąd postanowi o przywróceniu terminu w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Oznacza to, że w pierwszej kolejności Sąd obowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym w ustawie terminie. W niniejszej sprawie przyczynę uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku stanowi choroba i spowodowane nią osłabienie osoby upoważnionej do odbioru korespondencji. Uniemożliwiło to poinformowanie skarżącego o treści przesyłki sądowej. Tak określona przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku ustała w dniu 20 lipca 2018 r., kiedy to syn skarżącego poczuł się lepiej i przekazał informację o wydaniu wyroku i możliwości wniesienia wniosku o uzasadnienie. Wobec powyższych ustaleń należy stwierdzić, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, nadany w urzędzie pocztowym w dniu 20 lipca 2018 r., złożony został w terminie określonym w art. 87 § 1 P.p.s.a. Rozpatrując wniosek o przywrócenie terminu złożony w niniejszej sprawie, należy zwrócić uwagę, że kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności przez stronę przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody niedającej się przezwyciężyć. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. Podkreślić przy tym należy, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni zaprezentowaną argumentacją brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Zdaniem Sądu przedstawione przez skarżącego argumenty nie uprawdopodobniają, że złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie było istotnie niemożliwe. Trudno dać wiarę oświadczeniu osoby upoważnionej do odbioru korespondencji. Z oświadczenia tego wynika, że w dniu odebrania przesyłki sądowej syn skarżącego był chory i osłabiony w takim stopniu, że uniemożliwiło mu to poinformowanie skarżącego o treści przesyłki. Do oświadczenia osoby upoważnionej do obioru korespondencji nie zostało dołączone żadne zaświadczenie lekarskie, czy innego rodzaju dokument uprawdopodabniający zaistniałą sytuację, a tym samym brak winy w uchybieniu terminowi. Jednocześnie nie umknął uwadze Sądu fakt, iż pełnomocnik do odbioru pism odebrał korespondencję Sądu w placówce pocztowej (co wynika z wydruku śledzenia przesyłek Poczty Polskiej S.A. R- [...]). Skoro syn skarżącego był w stanie osobiście odebrać przesyłkę w urzędzie pocztowym, zdaniem Sądu, mógł również zaraz po odbiorze korespondencji poinformować o tym fakcie skarżącego. W ocenie Sądu skarżący nie wykazał, że w niniejszej sprawie zaistniały niedające się przezwyciężyć przeszkody do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie. Osoba dbająca o swoje interesy winna w takiej sytuacji wykazać się należytą starannością i uczynić wszystko co możliwe, aby dochować terminu. Z uzasadnienia złożonego wniosku nie wynika natomiast, aby skarżący i osoba przez niego upoważniona do odbioru korespondencji podjęły wystarczające działania mające na celu złożenie przedmiotowego wniosku w terminie. W niniejszej sprawie stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż nie ponosi winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w sentencji.