II SA/Wa 1552/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2013 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku T. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie niewyrażenia zgody na uczestnictwo w wykładach monograficznych postanawia: przyznać T. W. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Postanowieniem z dnia 29 listopada 2012 r. zostało przyznane T. W. w niniejszej sprawie prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 lutego 2013 r. stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji i orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. T. W. wnioskiem z dnia 21 maja 2013 r. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Wskazał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, ale obecnie opiekuje się starszą, chorą matką i często u niej przebywa. Podał, że na jego dochód składa się renta w kwocie 649 zł. Oświadczył jednocześnie, że jest współwłaścicielem mieszkania o powierzchni 45 m2, a Rektor [...] przyznał mu stypendium w wysokości 400 zł miesięcznie. Ponadto nie ma innego majątku ani oszczędności. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając aktualną sytuację finansową skarżącego oraz uwzględniając złożone wcześniej do akt dokumenty dotyczące sytuacji majątkowej, a także biorąc pod uwagę, że przy wnoszeniu środka odwoławczego od orzeczenia sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko – radcowski należy uznać, że obecnie uzyskiwane dochody nie pozwalają stronie na ustanowienie pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.