II SA/Wa 1552/16

PostanowienieWSA w Warszawie2017-03-30

Skład orzekający: Iwona Malicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy stronie, która uzyskała zwolnienie z kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. e PPSA, można przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny?
Ratio decidendi
Stronie korzystającej z ustawowego zwolnienia z kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. e PPSA, można przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny. Przepisy o przyznaniu prawa pomocy w zakresie zastępstwa procesowego mają odpowiednie zastosowanie do takich stron, zgodnie z art. 262 PPSA.
Stan faktyczny
T. K. złożyła skargę na postanowienie Prezesa ZUS o zawieszeniu postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 lutego 2017 r. oddalił tę skargę. Po otrzymaniu odpisu wyroku, skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, wskazując na trudną sytuację materialną swojej trzyosobowej rodziny.
Rozstrzygnięcie
Przyznano T. K. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2017 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi T. K. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: przyznać T. K. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 lutego 2017 r. oddalił skargę T. K. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego. Skarżąca po otrzymaniu odpisu nieprawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. We wniosku podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem oraz z uczącym się w liceum ogólnokształcącym synem. Wskazała, że jest osobą chorą, nie posiada żadnych dochodów od 2014 r., a na dochód gospodarstwa domowego składa się renta męża w wysokości 922 zł oraz zasiłek na syna w kwocie 180 zł. Do stałych kosztów utrzymania zaliczyła: opłaty za wodę - 120 zł, opłaty za telefon - 50 zł, opłaty za energię elektryczną - 120 zł, internet - 78 zł, koszty zakupu leków - 100 - 150 zł. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżąca, stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Natomiast zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika ze złożonego wniosku, skarżąca nie posiada żadnych dochodów, a dochód trzyosobowego gospodarstwa domowego wynosi łącznie 1.102 zł. Oznacza to, że średnio na osobę w rodzinie wypada po około 366 zł miesięcznie. W tej sytuacji należy uznać, że wnioskodawczyni wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, w zakresie ustanowienia adwokata, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło