II SA/Wa 1553/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. H. na czynności Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpatrzenia skargi w postępowaniu skargowo – wnioskowym postanawia odrzucić skargę. W dniu 24 lipca 2007 r. M. H. skierował bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na Komendanta Głównego Policji, twierdząc, że jego czynności naruszają obowiązujące przepisy procedury administracyjnej, gdyż skierowana do tego organu skarga na Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu nie została rzetelnie rozpatrzona . W dniu 27 lipca 2007 r. Sąd przesłał wniesioną skargę Komendantowi Głównemu Policji. Komendant Główny Policji, przekazując skargę Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że skarga w istocie dotyczy pisma Zastępcy Naczelnika Wydziału Skarg i Wniosków Biura Kontroli Komendy Głównej Policji z dnia 11 maja 2007 r. znak [...], stanowiącego odpowiedź na skargę M. H., dotyczącą zawartości jego akt osobowych. Organ wskazał, że tego typu pisma nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. M. H., wezwany przez Sąd do sprecyzowania skargi, wskazał, że dotyczy ona czynności Komendanta Głównego Policji, które naruszają jego prawo do rzetelnego i zgodnego z zasadami procedury administracyjnej rozpatrzenia złożonego podania, w szczególności, gdy jest ono skargą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ww. ustawy). M. H., precyzując skargę, wskazał, że jej przedmiotem są czynności Komendanta Głównego Policji, które naruszają jego prawo do rzetelnego i zgodnego z zasadami procedury administracyjnej rozpatrzenia złożonej skargi na nieprawidłowe działanie Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. w zakresie prowadzenia akt osobowych. Czynności Komendanta Głównego Policji, które skarżący uczynił przedmiotem skargi, nie mieszczą się w przedstawionym katalogu rozstrzygnięć, podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Nie ulega bowiem wątpliwości, że skarżący, wnosząc do Komendanta Głównego Policji skargę na Komendanta Wojewódzkiego Policji w W., uruchomił procedurę regulowaną przepisami Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.). Tryb skargowo – wnioskowy (art. 221 i następne kpa) jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego. Postępowanie skargowo – wnioskowe kończy się czynnością materialno – techniczną, która jednak nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Nie przysługuje również w tym zakresie skarga na bezczynność. Innymi słowy, ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości wniesienia skargi na czynności organu, związane z postępowaniem skargowym. Brak jest także przepisów szczególnych, które przewidywałyby w tego rodzaju sprawach sądową kontrolę (art. 3 § 3 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W takiej sytuacji skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.