II SA/Wa 1556/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic-Bukowska po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata Z. S. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi W. E. K. na uchwałę Zarządu [...] W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie: uregulowania tytułu prawnego do lokalu postanawia: - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata Z. S. kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych oraz kwotę 41,40 (czterdzieści jeden 40/100) złotych stanowiącą 23% podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 października 2014 r. odrzucił skargę W. E. K. na uchwałę Zarządu [...] W. z dnia [...] marca 2014 r., nr [...]. Skarżąca w dniu 5 listopada 2014 r. zwróciła się z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie. Postanowieniem z dnia 14 listopada 2014 r., sygn. akt IVSA/Wa 1556/14, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, o którego wyznaczenie Sąd zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. W dniu 25 listopada 2014 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik złożył w imieniu skarżącej skargę kasacyjną na postanowienie Sądu z dnia 24 października 2014 r. Pismem z dnia 2 grudnia 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała o wyznaczeniu adwokata Z. S. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej w niniejszej sprawie. W piśmie z dnia 9 grudnia 2014 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik potwierdzając fakt ustanowienia go pełnomocnikiem z urzędu dla W. E.K. wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oświadczając, że koszty pomocy prawnej świadczonej z urzędu nie zostały przez skarżącą opłacone w całości ani w części. Rozpoznając wniosek należy zważyć, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Przepis § 19 ust. 1 i 2 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji- 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Z kolei zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit c) cytowanego rozporządzenia stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 240 zł. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 1 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.