II SA/Wa 1556/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący A. S., na urzędowym formularzu PPF, wniósł do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego oświadczenia na urzędowym formularzu oraz w piśmie z 25 listopada 2015 r. wynika, że pozostaje sam w gospodarstwie domowym, nie posiada majątku, kosztowności, ani oszczędności. Oświadczył, że jest osobą bezrobotną od 3 lutego 2014 r., dlatego nie jest w stanie przedstawić wyciągów z rachunków bankowych, pomagają mu rodzice. Wskazał również, że posiada zadłużenie w banku na kwotę ponad 100.000 zł., a przeciwko niemu toczą się postępowania egzekucyjne. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Prawo to może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1 i 3). W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania . Jak wynika ze złożonego oświadczenia źródłem utrzymania Skarżącego jest jedynie doraźna pomoc rodziców. Stosując obiektywne przesłanki oceny sytuacji majątkowej referendarz sądowy uznał, że wnioskodawca nie jest w stanie samodzielnie i bez uszczerbku dla własnego utrzymania ponieść kosztów sądowych. Nie mając żadnego dochodu, żadnych oszczędności i innych źródeł utrzymania należy stwierdzić, że skarżący wykazał, że jego obecna sytuacja majątkowa nie pozwala na poniesienie kosztów sądowych bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Z tego względu, uznając wniosek za zasadny na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.