II SA/Wa 1558/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 22 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi E. T. na decyzję Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności głównej postanawia 1. zwolnić E. T. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla E. T. adwokata. Na podstawie informacji przedstawionych przez skarżącą w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy ustalono, co następuje. Wnioskodawczyni ma na utrzymaniu troje małoletnich dzieci w wieku szkolnym. Rodzina utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę skarżącej w wysokości 1100 zł netto miesięcznie oraz z alimentów na troje dzieci w łącznej wysokości 900 zł. Strona spłaca pożyczkę w zakładzie pracy w wysokości 450 zł. Z akt postępowania administracyjnego ([...]) wynika, że na stronie ciążą zobowiązania finansowe z tytułu opłat za używanie lokalu w łącznej wysokości ponad 30 000 zł. Skarżąca żadnego majątku nie posiada. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie natomiast do art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Instytucja prawa pomocy stanowi realizację konstytucyjnej zasady prawa do sądu. Prawo to powinno być przyznawane wówczas, gdy strona jest w bardzo trudnej sytuacji materialnej, a odmowa przyznania prawa pomocy uniemożliwiałaby dostęp do sądu. Na podstawie informacji przedstawionych przez wnioskodawczynię stwierdzić należy, że spełnia ona przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Rodzina znajduje się aktualnie w trudnej sytuacji finansowej, z powodu ciążącego na skarżącej zobowiązania finansowego w znacznej wysokości. Nadto, dochód na jednego członka rodziny wynosi miesięcznie jedynie 500 zł. Biorąc pod uwagę, że w sprawie niniejszej skarżąca obowiązana jest do uiszczania kosztów sądowych w toku całego postępowania, a przy wnoszeniu środka odwoławczego od orzeczenia sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko – radcowski stwierdzić należy, że strona nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w pkt. 1 i 2 postanowienia.