II SA/Wa 156/07

WyrokWSA w Warszawie2007-03-20

Skład orzekający: Joanna Kube, Ewa Pisula-Dąbrowska, Jarosław Trelka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy okres świadczenia usług na podstawie umowy zlecenia, podczas którego pracownik przebywał na zwolnieniu lekarskim, a składki na ubezpieczenie społeczne były odprowadzane od kwoty co najmniej minimalnego wynagrodzenia, może być zaliczony do okresu 365 dni wymaganego do przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że okres 365 dni wymagany do przyznania zasiłku dla bezrobotnych jest spełniony, gdy łączny czas zatrudnienia na podstawie umowy zlecenia (z odprowadzanymi składkami od co najmniej minimalnego wynagrodzenia) oraz okres pobierania zasiłku chorobowego wynosi 365 dni. W ocenie sądu, organy administracji dokonały nieprawidłowej oceny materiału dowodowego, naruszając przepisy KPA, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych K.M. Wojewoda Mazowiecki utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. odmawiającą przyznania zasiłku, uznając, że skarżący wykazał jedynie 364 dni okresu uprawniającego do zasiłku, podczas gdy wymóg wynosi 365 dni. Skarżący zakwestionował tę decyzję, wskazując na nieprawidłową ocenę materiału dowodowego przez organy. Sąd administracyjny rozpoznał skargę K.M.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Wojewody Mazowieckiego oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta W. Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji w całości.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Asesor WSA Jarosław Trelka, Protokolant Bogumiła Kobierska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2007 r. sprawy ze skargi K. M. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji, 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. Wojewoda Mazowiecki decyzją z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 6 i ust. 4 pkt 2 w związku z art. 71 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] września 2006 r. nr [...] orzekającą o uznaniu K.M. za osobę bezrobotną z dniem 22 czerwca 2006 r. oraz o odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Wskazana wyżej decyzja Prezydenta W. została wydana w wyniku uchylenia decyzji tego organu z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, na mocy decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] listopada 2006 r. Wojewoda Mazowiecki stwierdził, że K.M. na dzień rejestracji w dniu 22 czerwca 2006 r. legitymuje się 364 - dniowym okresem uprawniającym do zasiłku, podczas gdy przepis art. 71 ust. 1, 71 ust. 2 pkt 3 powołanej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy stanowi wymóg udokumentowania 365 dni okresu zasiłkowego, w okresie 18 miesięcy poprzedzających datę rejestracji. Organ wskazał, że z zaświadczenia z dnia 30 października 2006 r., wystawionego przez Usługową Spółdzielnię "U." Oddział IV wynika, że K.M. świadczył usługi na podstawie umowy zlecenia od dnia 23 maja 2005 r. do dnia 31 maja 2006 r., a w okresie od 30 listopada 2005 r. do 30 maja 2006 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim. Wojewoda Mazowiecki wyjaśnił, że w związku z wątpliwościami dotyczącymi odprowadzania składek na ubezpieczenie społeczne oraz Fundusz Pracy za dzień 31 maja 2006 r., zwrócono się pismem z dnia 31 października 2006 r. do Usługowej Spółdzielni "U." z pytaniem o wysokość podstawy odprowadzonych składek za ten dzień. Z pisma zleceniodawcy z dnia 15 listopada 2006 r. wynika, że za ten dzień K.M. nie uzyskał żadnego dochodu, który stanowiłby podstawę do odprowadzenia składek na ubezpieczenie społeczne. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K.M. wniósł o uchylenie wskazanej wyżej decyzji Wojewody Mazowieckiego, podnosząc, iż jest ona niesłuszna i niezgodna z prawem. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wskazaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W świetle art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym stosownie do § 2 ust. 1 powołanej ustawy, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 71 ust. 1 pkt 1 oraz pkt 2 powołanej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, jeżeli nie ma dla niego propozycji odpowiedniej pracy, propozycji szkolenia, stażu, przygotowania zawodowego w miejscu pracy, prac interwencyjnych lub robót publicznych oraz w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji przez okres 365 dni świadczył usługi na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, albo współpracował przy wykonywaniu tych umów, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę. Do okresu 365 dni, o których mowa we wskazanym wyżej przepisie, zalicza się również okresy pobierania zasiłku chorobowego, macierzyńskiego lub świadczenia rehabilitacyjnego, jeżeli podstawę wymiaru tych zasiłków i świadczenia stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę, po odliczeniu kwoty składek na ubezpieczenia społeczne należne od pracownika (art. 71 ust. 2 pkt 3 powołanej ustawy). Jak ustalił Wojewoda Mazowiecki w wydanej w toku prowadzonego postępowania administracyjnego decyzji kasacyjnej z dnia [...] sierpnia 2006 r., uchylającej decyzję Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2006 r. o uznaniu K.M. za osobę bezrobotną z dniem 22 czerwca 2006 r. oraz o odmowie przyznania prawa do zasiłku, skarżący uzyskał dochód wynoszący co najmniej kwotę minimalnego wynagrodzenia za pracę w miesiącach czerwcu lipcu, sierpniu, wrześniu, październiku i listopadzie 2005 r., tj. w okresie wynoszącym 183 dni. Natomiast według zaświadczenia o odprowadzanych składkach ZUS wystawionego w dniu 19 września 2006 r. przez Usługową Spółdzielnię "U." wynika, że skarżący przebywał na zwolnieniu lekarskim od 30 listopada 2005 r. do 30 maja 2006 r., tj. przez okres 182 dni. Okoliczność ta została również potwierdzona w piśmie skierowanym przez wymienioną wyżej Spółdzielnię do Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego w W. w dniu 15 listopada 2006 r., a więc przed wydaniem ostatecznej decyzji przez Wojewodę Mazowieckiego w dniu [...] listopada 2006 r. Tak więc, skarżący w okresie 18 miesięcy przed dniem zarejestrowania w powiatowym urzędzie pracy w dniu 22 czerwca 2006 r. miał 183 dni zatrudnienia oraz 182 dni okresu pobierania zasiłku chorobowego, co daje łącznie 365 dni zaliczanych do okresów niezbędnych do przyznania zasiłku dla bezrobotnych zgodnie z art. 71 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 pkt 3 powołanej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Niezrozumiałe jest wobec takiego stanu rzeczy przyjęcie, że skarżący wykazał 364 dni okresu uprawniającego do zasiłku, wbrew wynikającym z akt sprawy ustaleniom w tym zakresie. Należy również stwierdzić, iż kwestia będąca przedmiotem dodatkowych ustaleń organu, tj. czy za dzień 31 maja 2006 r. były odprowadzane składki na ubezpieczenie społeczne K.M., nie ma znaczenia w niniejszej sprawie, albowiem nawet nieuwzględniając tego dnia skarżący spełniał przesłanki do przyznania prawa do zasiłku. Zarówno Wojewoda Mazowiecki, jak i Prezydent W., dokonał w niniejszej sprawy nieprawidłowej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, przez co naruszył art. 7, 8 oraz 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł, jak w sentencji wyroku. W oparciu o art. 152 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji w całości.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło