II SA/Wa 1560/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło, Sędziowie WSA Adam Lipiński, Eugeniusz Wasilewski (spr.), Protokolant apl. prok. Tomasz Nowicki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2005 r. sprawy ze skargi L. K. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] w przedmiocie dodatku do uposażenia - oddala skargę - Decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2004 r. Dowódca Jednostki Wojskowej [...], na podstawie art. 104 kpa, § 5 ust. 1 pkt 2 w związku z § 25 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz. U. Nr 90, poz. 1005), § 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 marca 1993 r. w sprawie określenia organów wojskowych i organów wojskowych wyższego stopnia, właściwych w sprawach określonych w ustawie o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz w ustawie o uposażeniu żołnierzy (Dz. U. Nr 23, poz. 101), odmówił przyznania [...] L. K. dodatku za klasę kwalifikacyjną w specjalności wojskowej nawigatora. W uzasadnieniu decyzji podano, iż zgodnie z § 25 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz. U. Nr 90, poz. 1005), chorążemu, podoficerowi zawodowemu albo żołnierzowi, który uzyskał klasę kwalifikacyjną w specjalności wojskowej właściwej dla zajmowanego stanowiska służbowego lub pełnionej funkcji, przysługuje, z zastrzeżeniem ust. 2, dodatek za uzyskanie klasy kwalifikacyjnej w określonej wysokości. Ustęp 2 powołanego § 25 stanowi zaś, że dodatku takiego nie przyznaje się żołnierzom, którzy uzyskali klasy kwalifikacyjne instruktorów spadochronowym, pilotów lub nawigatorów wojskowych. Wobec takiego brzmienia przepisu, zajmowanie stanowiska nawigatora wyklucza w sposób jednoznaczny przyznanie przedmiotowego dodatku. W wyniku odwołania zainteresowanego sprawę rozpoznawał Dowódca Jednostki Wojskowej nr [...], który decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. powyższą decyzję utrzymał w mocy. W uzasadnieniu wskazał, iż [...] L. K. posiada klasę mistrzowską specjalisty wojskowego w specjalności [...] - nawigator naprowadzania. Jest to specjalność w korpusie osobowym lotnictwa i w grupie osobowej zabezpieczenia lotów, przy czym wszyscy nawigatorzy zarówno latający, jak i nawigatorzy zabezpieczenia lotów są nawigatorami wojskowymi. Zajmowanie zatem stanowiska nawigatora wojskowego, a takie zajmuje odwołujący się żołnierz, wyklucza przyznanie dodatku za uzyskanie tej klasy kwalifikacyjnej. Wynika to jednoznacznie z treści § 25 ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz. U. Nr 90, poz. 1005 ze zm.). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie L. K. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Dowódcy [...] - Zastępcy Dowódcy [...] nr [...] zarzucając, iż w decyzji nie uwzględniono przepisu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy (Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 693) oraz § 11 ust. 1-5 i § 8 ust. 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz. U. Nr 90, poz. 1005 ze zm.). Wskazał też, iż szczegółowy sposób postępowania w sprawach wypłacania dodatków za klasy kwalifikacyjne zawiera pismo Szefa Finansów [...], z którego wynika, że żołnierz ma prawo do dodatku za klasę kwalifikacyjną posiadaną w dniu [...] marca 2001 r. Ponadto ustanie prawa do dodatku pozostaje w kolizji z przepisem art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 16, poz. 134). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie stwierdzając, że o braku podstaw materialnoprawnych do dodatku, o którym mowa w § 25 ust. 1 powołanego wyżej rozporządzenia przesądza treść ust. 2 tego przepisu. Natomiast pismo Szefa Finansów [...] nr [...] z dnia [...] października 2002 r., na które powołuje się skarżący odnosi się do sytuacji, gdy przepisy przyznają uprawnienia do dodatku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności decyzji z prawem obowiązującym w dacie jej wydania. Skarga analizowana w aspekcie tych podstaw nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Podstawę decyzji odmawiającej przyznania skarżącemu dodatku za klasę kwalifikacyjną w specjalności nawigatora wojskowego stanowił przepis § 25 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz. U. Nr 90, poz. 1005 ze zm.). Przepis ten stanowi, że dodatku, o którym mowa w ust. 1 (za uzyskanie klasy kwalifikacyjnej), nie przyznaje się żołnierzom, którzy uzyskali klasy kwalifikacyjne instruktorów spadochronowych, pilotów lub nawigatorów wojskowych. Skarżący zaś posiada klasę mistrzowską specjalisty wojskowego w specjalności - nawigator naprowadzania i jak wyjaśnił organ, jest to specjalność w korpusie osobowym lotnictwa w grupie osobowej zabezpieczenia lotów i wszyscy nawigatorzy zarówno latający, jak i nawigatorzy zabezpieczenia lotów są nawigatorami wojskowymi. Podejmując decyzję, organ nie naruszył wskazanych przez skarżącego przepisów prawa. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy, żołnierze zawodowi otrzymują dodatki do uposażenia: kwalifikacyjny, specjalny oraz dodatki uzasadnione szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej albo miejscem pełnienia służby. Jednocześnie ustawa ta, w art. 45 ust. 1 upoważniła Ministra Obrony Narodowej do określenia w drodze rozporządzenia m.in. rodzajów i wysokości dodatków oraz warunków ich przyznawania i wypłacania. Działając na tej podstawie Minister w rozporządzeniu z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz. U. Nr 90, poz. 1005 ze zm.) postanowił w § 25 ust. 1, iż chorążemu, podoficerowi zawodowemu albo żołnierzowi służby nadterminowej, który uzyskał klasę kwalifikacyjną w specjalności wojskowej właściwej dla zajmowanego stanowiska służbowego lub pełnionej funkcji, przysługuje, z zastrzeżeniem ust. 2, dodatek za uzyskanie klasy kwalifikacyjnej w podanej wysokości. Jednakże, stosownie do ust. 2 § 25 z możliwości przyznania dodatku, o którym mowa w ust. 1, zostali wyłączeni żołnierze, którzy uzyskali klasy kwalifikacyjne instruktorów spadochronowych, pilotów lub nawigatorów wojskowych. W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, iż po przeniesieniu służbowym w JW [...] skarżący nie mógł otrzymywać niższego niż pobierane wynagrodzenie, a do dodatku za klasę nie był uprawniony, wobec tego dodatek ten otrzymywał zgodnie z § 3 ust. 3 pkt 2 cyt. rozporządzenia w kwocie stanowiącej różnicę pomiędzy porównywalnymi uposażeniami. Dodatek ten przy każdym wzroście uposażenia ulegał zmniejszeniu i od stycznia 2004 r. został wchłonięty wzrostem uposażenia. Zaskarżonej decyzji nie można zarzucić naruszenia prawa i dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w wyroku.