II SA/Wa 1562/12

PostanowienieWSA w Warszawie2012-09-04

Skład orzekający: Andrzej Kołodziej

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji o cofnięciu pozwolenia na broń palną myśliwską w postępowaniu administracyjnosądowym?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji o cofnięciu pozwolenia na broń palną myśliwską, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co jest warunkiem koniecznym do uwzględnienia wniosku na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Zarzuty dotyczące zgodności z prawem zaskarżonej decyzji będą badane w toku rozpoznawania skargi.
Stan faktyczny
Skarżący R.U. złożył skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji o cofnięciu pozwolenia na broń palną myśliwską. W ramach skargi wniósł również o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Organ administracji w odpowiedzi na skargę podniósł, że skarżący nie wykazał przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 4 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.U. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r. w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia - odmówić wstrzymania wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r. - Przedmiotem skargi R.U., reprezentowanego przez adwokata, jest decyzja Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r. w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską. W skardze pełnomocnik strony zwarła, poza wnioskiem o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik podniosła zarzuty dotyczące naruszenia przez organ przepisów prawa. W odpowiedzi na skargę organ podniósł, iż pełnomocnik skarżącego nie wskazała okoliczności, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Obowiązek uprawdopodobnienia zaistnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a. spoczywa na wnioskodawcy. W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił możliwości zaistnienia w niniejszej sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pełnomocnik skarżącego nie wskazała żadnej okoliczności, która mogłaby powodować konieczność przyznania stronie ochrony tymczasowej. Jako okoliczności, które mogłyby być oceniane w toku niniejszego postępowania, nie można zaś uznać zarzutów skargi dotyczących zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, gdyż te badane będą w toku rozpoznawania skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji. Wobec tego, że strona reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika nie wykazała zaistnienia okoliczności wymienionych w art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w ocenie Sądu, dokonanej na podstawie akt postępowania administracyjnego, w sprawie niniejszej nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, brak było podstaw do uwzględnienia wniosku strony. Sąd wziął pod uwagę przedmiot sprawy oraz obowiązki strony, wobec której orzeczono o cofnięciu pozwolenia na broń, wskazane w art. 22 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 576.). Z tego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło