II SA/Wa 1565/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 24 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na pismo Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] czerwca 2025 r. zawiadamiające o wyznaczonym terminie konsultacji psychiatrycznej postanawia : odrzucić skargę W dniu [...] marca 2025 r. Komendant Wojewódzki Policji w [...] skierował A.K. (zwana dalej: skarżącą) do Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] w celu ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej kandydata do pełnienia służby w Policji. W wyniku przeprowadzonego postępowania Rejonowa Komisja Lekarska w [...] (zwana dalej: RKL, organem pierwszej instancji) orzeczeniem z dnia [...] maja 2025 r. nr [...] stwierdziła, że skarżąca jest niezdolna do służby w Policji – Kategoria N. W dniu 29 maja 2025 r. skarżąca złożyła odwołanie od powyższego orzeczenie organu pierwszej instancji, które za pismem RKL (z dnia [...] czerwca 2025 r. znak [...]) przekazane zostało Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] (zwana dalej: CKL, organem odwoławczym). Zawiadomieniem z [...] czerwca 2025 r. znak [...] organ odwoławczy poinformował skarżącą o terminie konsultacji psychiatrycznej (wyznaczonej na 8 lipca 2025 r.). W wyniku rozpoznania odwołania, CKL orzeczeniem z dnia [...] lipca 2025 r. nr [...], uchyliła zaskarżone orzeczenie w całości, jednocześnie wydając orzeczenie własne (ustalające, że skarżąca jest niezdolna do służby w Policji – Kategoria N). Pismem z dnia 6 sierpnia 2025 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na "orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej Policji w [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2025 r., uchylające, ale de facto podtrzymujące orzeczenie Rejonowej Komisji Lekarskiej w [...] nr [...], w którym uznano ją za osobę trwale niezdolną do służby w Policji z powodu rzekomego rozpoznania "[...]" [...]". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Pismem z dnia 3 września 2025 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II, skarżąca została wezwana do sprecyzowania, co jest przedmiotem jej skargi. W piśmie tym wyjaśniono, że z treści skargi wynika, iż przedmiotem zaskarżenia jest "orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej w [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2025 r.", tymczasem załącznikiem do skargi jest jedynie orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] z dnia [...] lipca 2025 r. nr [...], zaś w aktach administracyjnych nadesłanych przez organ jedynym dokumentem datowanym na [...] czerwca 2025 r. jest zawiadomienie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] nr [...] o wyznaczonym terminie konsultacji psychiatrycznej. Jednocześnie Sąd zwrócił się do organu odwoławczego o nadesłanie orzeczenia Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2025 r., o którym mowa w skardze. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w piśmie z dnia 12 września 2025 r. ponownie wskazała, że przedmiotem jej skargi jest orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej Policji w [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2025 r. W dniu 15 września 2025 r. do Sądu wpłynęło natomiast pismo pełnomocnika organu informujące, że w dniu [...] czerwca 2025 r. organ odwoławczy nie wydał żadnego orzeczenia, w tym o nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem działań lub zaniechań administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma ograniczony charakter, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., zwana dalej: P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do jej istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615 z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a P.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zaskarżone przez skarżącą pismo z dnia [...] czerwca 2025 r. nie mieści się w katalogu aktów podlegających kognicji sądu administracyjnego. Pismo zawiadamiające skarżącą o wyznaczonym terminie konsultacji lekarskiej – przeprowadzanej w ramach odwoławczego postępowania orzeczniczego, ma charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowi decyzji administracyjnej, postanowienia, ani innego aktu lub czynności objętej kognicją sądów administracyjnych na mocy art. 3 § 2 P.p.s.a. Zaskarżone pismo nie podlega więc zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Tym samym wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.