II SA/Wa 1570/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras Eugeniusz Wasilewski (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2015 r. sprawy ze skargi J. L. na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego w W. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej - oddala skargę - Prezes Sądu Okręgowego w W. decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. wydaną na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 16 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. 2001.112. 1198 z późn. zm., dalej: udip), w zw. z art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. 2013.267 j.t. z późn. zm.), po rozpoznaniu wniosku J. L. z dnia 10 kwietnia 2014 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej poprzez: udostępnienie orzeczeń Sądu Okręgowego w W. wydanych w roku 2013 w [...] Wydziale [...] w sprawach o warunkowe zwolnienie i przerwę w karze (wraz z orzeczeniami apelacyjnymi), odmówił udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu decyzji podano, iż po ustaleniu, że w 2013 r. spraw dotyczących warunkowego zwolnienia było 1094, natomiast spraw dotyczących przerwy w odbywaniu kary 668, tym samym udostępnienie wnioskowanych orzeczeń wiązałoby się z podjęciem przez Sąd Okręgowy w W. takich działań organizacyjnych, które niewątpliwie zakłóciłyby normalny tok działania i realizacji przypisanych Sądowi zadań, wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia swojego wniosku poprzez wskazanie istotnego interesu publicznego w terminie 14 dni, pod rygorem odmowy udostepnienie informacji. W odpowiedzi z dnia 21 maja 2014 r. (prezentata z dnia 27 maja 2014 r.) wnioskodawca stwierdził jedynie, iż sprzeciwia się uznaniu, że żądane przez niego orzeczenia stanowią informację przetworzoną. Podniósł, iż jedyna praca, jaka musi zostać wykonana przez adresata wniosku, to kwerenda w systemie currenda, makro animizacja oraz wydruk wskazanych orzeczeń, tym samym maksymalny czas na udostępnienie przedmiotowych orzeczeń - określony w udip – winien wystarczyć na realizację wniosku. Organ wskazał, iż poza sporem pozostaje okoliczność, iż żądana informacja ma charakter informacji publicznej określonej w art. 1 ust. 1 i art. 6 udip, gdyż informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej. Tak więc orzeczenia sądowe, jako wydane w sprawie przez Sąd w ramach jego działalności orzeczniczej opartej na przepisach powszechnie obowiązującego prawa, są danymi publicznymi i podlegają udostępnieniu po ich zanonimizowaniu ze względu na prywatność osób fizycznych, o czym stanowi art. 5 ust. 2 udip. W ocenie organu żądana informacja w swoich podstawowych elementach składowych stanowi informację prostą, niemniej szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia, zanonimizowania, sporządzenia wielu kopi określonych dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania adresata wniosku i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób pomimo, że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu adresata wniosku, zmienia się w informację przetworzoną. W świetle powyższego z uwagi na fakt, iż orzeczenia objęte wnioskiem to ponad 1600 spraw, sporządzenie wnioskowanej informacji wymagałoby działań organizacyjnych oraz angażowania środków osobowych, które zakłóciłyby normalny tok działania sądu i utrudniły wykonywanie przypisanych mu zadań. Organ podkreślił, iż do Sądu Okręgowego w W. wpływa bardzo dużo wniosków o udostępnienie informacji publicznej (od początku 2014 r. blisko 680 wniosków), tym samym nie jest możliwe delegowanie pracowników do przygotowywania dokumentów dla jednego wnioskodawcy, gdy ten nie legitymuje się przesłanką szczególnie istotnego interesu publicznego. Organ, który uważa, że wnioskodawca żąda informacji przetworzonej, winien wezwać go do wykazania, że udostępnienie informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego we wskazanym terminie, pod rygorem odmowy udostepnienia informacji. W przedmiotowej sprawie wnioskodawca udzielając odpowiedzi, ograniczył się jedynie do kwestionowania twierdzeń Prezesa Sądu Okręgowego w W., tym samym nawet nie próbował wykazać przesłanki istotnego interesu publicznego. Podkreślić należy, iż brak ustawowej przesłanki udzielenia informacji publicznej przetworzonej, tj. istnienie po stronie wnioskodawcy "szczególnie uzasadnionego interesu publicznego", skutkuje decyzją o odmowie udzielenia tej informacji, opartą na przepisie art. 16 ust. 1 udip. W odwołaniu od powyższej decyzji wnioskodawca wniósł o jej zmianę i uwzględnienie wniosku podnosząc, iż żądana informacja nie ma charakteru informacji przetworzonej. Prezes Sądu Apelacyjnego w W. decyzją nr [...], działając na podstawie art. 104 § 1 kpa w zw. z art. 127 § 2 kpa oraz art. 138 § 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania J. L. od decyzji Prezesa Sadu Okręgowego w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej , utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy uznał odwołanie za niezasadne i podzielił stanowisko organu pierwszej instancji co do charakteru żądanej informacji oraz niewykazania przez wnioskodawcą, iż jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. L. wniósł o uchylenie decyzji prezesa sądu Apelacyjnego w W. z dnia [...] lipca 2014 i udostępnienia żądanej informacji. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił niezasadne przyjęcie, że żądana informacja ma charakter przetworzony i odmowa jej udostępnienia stanowi bezprawne ograniczenie dostępu do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. W świetle powołanego przepisu, w sytuacji, gdy informacja publiczna jest informacją o charakterze przetworzonym, wnioskodawca zobowiązany jest do wykazania, jakie okoliczności szczególnie istotne dla interesu publicznego przemawiają za udostępnieniem informacji publicznej przetworzonej. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 października 2006 r. (sygn. akt I OSK 1347/05, LEX nr 281369) informacja publiczna przetworzona to taka informacja, na którą składa się pewna suma tak zwanej informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego. Ze względu jednak na treść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej nawet o prostym charakterze wiązać się może z potrzebą przeprowadzania odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem. Takie zabiegi czynią zatem takie informacje proste, informacją przetworzoną, której udzielenie skorelowane jest z potrzebą wykazania przesłanki interesu publicznego. W sprawie organ ustalił, że w 2013 r. spraw dotyczących warunkowego zwolnienia było 1094, natomiast spraw dotyczących przerwy w odbywaniu kary 668. Udostepnienie żądanej informacji wymagałoby dokonania anonimizacji ponad 1600 spraw, co wiązałoby się z podjęciem działań organizacyjnych i osobowych, które zakłóciłyby normalny tok działania Sądu i utrudniłyby wykonywanie przypisanych mu zadań. Powyższe czyni żądaną informację, informacją przetworzoną. Zauważyć należy, że sam wnioskodawca stwierdził we wniosku, że "taka ilość orzeczeń może stwarzać pewne trudności" dla organu w realizacji wniosku. Wydanie wnioskodawcy tak znacznej liczby orzeczeń przesądza o tym, że mamy do czynienia z informacją publiczną przetworzoną. Udostępnienie orzeczeń musi być bowiem poprzedzone odpowiednim przygotowaniem, w tym zwłaszcza pozbawieniem danych umożliwiających identyfikację osób. Informacja wytworzona w ten sposób, z uwagi na jej zakres powinna być uznana za informację przetworzoną. Jak już wyżej wskazano, przepis art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej ogranicza uprawnienie do uzyskania informacji przetworzonej przez konieczność wykazania, że jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Z brzmienia tego przepisu wynika, że nie wystarczy aby uzyskanie informacji przetworzonej było istotne dla interesu publicznego. Ma być szczególnie istotne, co stanowi dodatkowy kwalifikator przy ocenie, czy dany wnioskodawca ma prawo do jej uzyskania. Pojęcie szczególnie istotnego interesu publicznego jest pojęciem niedookreślonym, niemającym zwartej zapisanej formuły na gruncie obowiązującego prawa. Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem Państwa oraz innych ciał publicznych jako pewnej całości. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1768/10, wnioskodawca żądający informacji publicznej przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej dla jej uzyskania powinien wykazać nie tylko, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców ale również, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego. W doktrynie wyrażony został pogląd, że charakter lub pozycja podmiotu żądającego udzielenia informacji publicznej, a zwłaszcza realna możliwość wykorzystania uzyskanej informacji, mają wpływ na ocenę istnienia szczególnego interesu publicznego uzasadniającego uwzględnienie wniosku W sprawie należy zgodzić się z organem, iż wnioskodawca nie wskazał, że udzielenie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał zarzuty skargi za nieuzasadnione i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 orzekł jak w wyroku.