II SA/Wa 1577/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Walawski Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.) Protokolant ref.staż. Eliza Kusy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi M.P. na postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia treści decyzji oddala skargę. Rozkazem personalnym z dnia [...] listopada 2007 r. Komendant Powiatowy Policji w [...] zwolnił skarżącego ze służby w Policji. W roku 2010 skarżący zwrócił się do ww. Komendanta o wyjaśnienie treści powołanego rozkazu, gdyż jego wątpliwości budzi oznaczona w nim kwota dodatku służbowego. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. Komendant Powiatowy Policji w [...], działając na podstawie art. 113 § 2 k.p.a. wyjaśnił skarżącemu, że w dniu jego odejścia ze służby przysługiwał mu dodatek służbowy w wysokości 1000,-zł. Powyższe postanowienie skarżący zażalił podnosząc, iż w dniu zwolnienia ze służby przysługiwał mu dodatek służbowy w kwocie 1155,-zł. Rozpoznając zażalenie, [...] Komendant Wojewódzki Policji wydał postanowienie w dniu [...] lipca 2010 r. utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazał, iż rozkaz personalny w przedmiocie zwolnienia skarżącego ze służby, nie stanowi decyzji administracyjnej przyznającej dodatek służbowy. Nadto wywiódł, iż pole działania organu oznaczone w art. 113 § 2 k.p.a. ogranicza się do wyjaśnienia wątpliwości co do użytych w decyzji wyrażeń. Postępowanie prowadzone w tym trybie nie może zaś prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego czy prawnego. Nie może też doprowadzić do zmiany zapadłego już rozstrzygnięcia. Na powyższe postanowienie skarżący złożył skargę wnosząc o jego uchylenie. W jej uzasadnieniu przytoczył argumenty mające na celu wykazanie, iż dodatek służbowy oznaczony w rozkazie personalnym o zwolnieniu ze służby powinien zostać ustalony w innej wysokości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując prezentowaną wcześniej argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotowe orzeczenie według powyższych kryteriów, uznać należy, iż winno się ono ostać w obrocie prawnym. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu, w świetle zarzutów skargi, sprowadzała się do wykładni art. 113 § 2 k.p.a. Zgodnie z jego treścią organ, który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia, na żądanie organu egzekucyjnego lub strony, wątpliwości co do treści decyzji. Powyższy przepis znajduje więc zastosowanie w sytuacji, gdy treść decyzji budzi wątpliwości interpretacyjne, lub została sformułowana w sposób niejednoznaczny czy zawiły. Takie rozumienie omawianej regulacji prawnej jest zgodne z utrwalonym stanowiskiem judykatury, jak i doktryny. Komentarz do Kodeksu Postępowania Administracyjnego (B. Adamiak, J. Borkowski – wydawnictwo BECK – Warszawa 1996 r. – str. 516) wskazuje, iż : "wyjaśnienie wątpliwości – w trybie art. 113 § 2 k.p.a. – co do treści decyzji konieczne jest wtedy, gdy jest ona niejednoznaczna, lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. Wyjaśnienie wątpliwości, nie może prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego, lub prawnego, ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia, ani nie może pozostawać w sprzeczności z treścią decyzji". Oceniając skarżone postanowienie przez pryzmat powyższej wykładni przepisu art. 113 § 2 k.p.a. uznać należy, iż nie narusza ono prawa. Organ wyjaśnił w nim bowiem, nurtującą stronę wątpliwość, podając na podstawie jakich rozkazów personalnych ustalił wysokość dodatku służbowego ujawnioną w decyzji o zwolnieniu policjanta ze służby. Wyjaśnienie zawarte w skarżonym, orzeczeniu ocenić należy jako pełne i wystarczające. Biorąc pod uwagę przedmiotowe wyjaśnienie, treść decyzji o zwolnieniu jawi się jako jasna, klarowna i pozbawiona niejednoznaczności. Odnosząc się zaś do zarzutów zawartych w przedmiotowej skardze, w ocenie tutejszego Sądu pozostają one w oderwaniu od istoty niniejszej sprawy. Sprowadzają się one bowiem do kwestionowania wysokości dodatku służbowego ujawnionego w decyzji o zwolnieniu policjanta ze służby. Rozpoznając niniejszą sprawę w trybie art. 113 § 2 k.p.a. organ nie miał jednakże możliwości do tego, aby badać trafność i zasadność decyzji o zwolnieniu. Jak już bowiem wskazano na wstępie niniejszego uzasadnienia, w przedmiotowym postępowaniu nie można dokonywać nowej oceny stanu faktycznego zmierzającej do zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia. Niemożliwym jest więc także prowadzenie postępowania dowodowego zmierzającego do wykazania nieprawidłowości decyzji, której treść jest przedmiotem dokonywanej wykładni. W tym stanie sprawy, uznając iż skarżone postanowienie nie narusza prawa i nie zachodzi konieczność jego wyeliminowania z obrotu prawnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.).