II SA/Wa 1580/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Sędziowie WSA Sławomir Antoniuk (sprawozdawca), Janusz Walawski, Protokolant, referent stażysta Aleksandra Olczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi H. D. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską – oddala skargę – Komendant Główny Policji postanowieniem z dna [...] czerwca 2012 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 oraz art. 97 § 1 i 98 § 1 k.p.a., utrzymał w mocy postanowienie Komendanta [...] Policji z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie cofnięcia H. D. pozwolenia na broń palną myśliwską. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Komendant Główny Policji podnosił, iż w toku prowadzonego przez organ I instancji postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia H. D. pozwolenia na broń palną myśliwską, wymieniony złożył wniosek o zawieszenie tego postępowania do czasu zajęcia stanowiska przez Rzecznika Praw Obywatelskich w przedmiocie ewentualnego wniesienia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. sygn. akt [...] utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r., sygn. akt [...], skazującego H. D. za popełnienie czynu z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt. Komendant [...] Policji stwierdził, iż w sprawie nie zachodzą przesłanki zawieszenia postępowania administracyjnego określone w art. 98 § 1 k.p.a. (zawieszenie postępowania na wniosek strony) oraz art. 97 § 1 pkt 1-4 k.p.a. (zawieszenie postępowania z urzędu) i postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego. Na powyższe postanowienie strona wniosła w terminie ustawowym zażalenie, w którym zarzuciła organowi I instancji obrazę prawa procesowego, tj. art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez niezasadne przyjęcie, iż jej wniosek z dnia [...] grudnia 2011 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich, dotyczący kasacji jej skazania z 2010 r., nie stanowi przesłanki do zawieszenia postępowania. Komendant Główny Policji, po zapoznaniu się z aktami postępowania oraz zażaleniem strony stwierdził, iż w niniejszej sprawie nie jest możliwe zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 k.p.a., ponieważ nie występują ani określone w pkt 1-3 podstawy podmiotowe odnoszące się do osób uczestniczących w postępowaniu (H. D., posiadający zdolność do czynności prawnych, występuje w tym postępowaniu jako strona we własnym imieniu i interesie), ani wskazana w pkt 4 podstawa przedmiotowa związana z zagadnieniem wstępnym. Organ odwoławczy podkreślił, iż zawieszenie postępowania w myśl art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. zasadne jest jedynie w sytuacji, gdy na przeszkodzie rozpatrzeniu sprawy administracyjnej co do jej istoty staje zagadnienie wstępne, które wyłoniło się w toku postępowania administracyjnego, a jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu i dopóki nie zostanie rozstrzygnięte, niemożliwe jest zastosowanie przepisów prawa materialnego, a tym samym wydanie decyzji. Istnieje więc zależność między uprzednim rozstrzygnięciem takiego zagadnienia wstępnego, a rozpatrzeniem i wydaniem decyzji. Zatem ewentualne rozpatrzenie sprawy karnej strony w trybie kasacji nie stanowi zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. i od którego zależałoby w ogóle rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji administracyjnej. Ponadto, żaden z przepisów prawa materialnego, tj. ustawy o broni i amunicji, określających podstawy prawne cofnięcia pozwolenia na broń, nie uzależnia wydania decyzji od rozstrzygnięcia sprawy karnej osoby posiadającej pozwolenie na broń w trybie kasacji przez Sąd Najwyższy. Okoliczność, iż Rzecznik Praw Obywatelskich ewentualnie może w sprawie strony wnieść kasację nie stanowi zatem przeszkody do wydania decyzji rozstrzygającej jej sprawę administracyjną co do istoty. Zagadnienie wstępne to zagadnienie, które ma charakter otwarty i nie było wcześniej prawomocnie rozstrzygnięte w trybie przewidzianym przez ustawodawcę, natomiast w przypadku strony w obrocie prawnym istnieje prawomocny wyrok ją skazujący. Komendant Główny Policji wskazał także, iż zgodnie z dyspozycją art. 98 § 1 k.p.a. postępowanie administracyjne może być zawieszone, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. Dopuszczalność zastosowania tego przepisu prawa uzależniona jest od łącznego zaistnienia wszystkich tych przesłanek, tymczasem postępowanie w sprawie cofnięcia stronie pozwolenia na broń zostało wszczęte z urzędu. Nie jest więc możliwe zawieszenie postępowania również w myśl art. 98 § 1 k.p.a. Postanowienie Komendanta Głównego Policji stało się przedmiotem skargi wniesionej przez H. D. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Podnosząc zarzut naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Komendanta [...] Policji. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że nie kwestionuje, iż został skazany prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne z art. 35 ust. 1 ustawy o ochronie zwierząt. Jednakże nigdy do zarzucanego mu czynu się nie przyznał, albowiem w sprawie karnej bardziej zadecydowały emocje, a nie rzetelne jej rozpatrzenie. Po powzięciu wiadomości, że istnieje prawna możliwość zakwestionowania wyroku przez Rzecznika Praw Obywatelskich taki wniosek skarżący skierował. Rzecznik podjął w sprawie czynności wstępne zmierzające do oceny zasadności wniosku. O końcowym stanowisku Rzecznika Praw Obywatelskich nie został poinformowany. Także z uzasadnienia zaskarżonego postępowania nie wynika, aby Rzecznik Praw Obywatelskich negatywnie rozpatrzył wniosek strony o kasację. Dlatego skarżący uważa, iż do czasu zajęcia przez Rzecznika Praw Obywatelskich stanowiska w sprawie wniesienia kasacji od prawomocnego wyroku karnego, zasadnym będzie niewydawanie decyzji, której treść, uwzględniając obowiązujące przepisy, może być dla strony tylko negatywna. Zatem wniosek o zawieszenie postępowania jest zasadny tym bardziej, że rozpatrzenie sprawy przez Rzecznika Praw Obywatelskich nastąpi w niedalekiej perspektywie. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał w całości stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzenia przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz zapadłego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie skarżący domaga się zawieszenia postępowania w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., zgodnie z którym postępowanie administracyjne zawiesza się, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Mając na względzie treść powyższego przepisu procesowego, należy stwierdzić, iż na konstrukcję zagadnienia wstępnego składają się cztery istotne elementy: 1) zagadnienie to wyłania się w toku postępowania administracyjnego, 2) jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu 3) wymaga ono "uprzedniego" rozstrzygnięcia tzn. musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji 4) istnieje zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Podkreślenia wymaga, że ostatni z wymienionych elementów, w istocie najważniejszy, jest najbardziej sporny. Wynika to z tego, że formułując wymóg istnienia zależności, kodeks nie określa jej charakteru. Jednak w ocenie Sądu, przepis art. 97 k.p.a. wymaga zależności bezpośredniej, ponieważ przemawia za tym istota instytucji zawieszenia postępowania, instytucji wstrzymującej bieg postępowania i opóźniającej rozstrzygnięcie sprawy. Judykatura przyjmuje, że o wystąpieniu takich zależności przesądza treść przepisów prawa materialnego, stanowiących podstawę prawną decyzji administracyjnej i w nich nakazuje ich poszukiwać (przykładowo wyrok NSA z dnia 22 października 1991 r. sygn. akt SA/Wr 936/91 publik. ONSA 1991, nr 3-4, poz. 90). Zgodnie z treścią art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (tekst jedn. Dz. U. z 2004 r. nr 52, poz. 525 ze zm.), na właściwym organie Policji ciąży obowiązek cofnięcia pozwolenia na broń stronie, która należy do osób, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2-6. Artykuł 15 ust. 1 pkt 6 lit. a) omawianej ustawy wskazuje natomiast, iż za osobę stanowiącą zagrożenie dla siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego, uznawać trzeba skazanego prawomocnym orzeczeniem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe. Z powołanej regulacji prawnej wynika wprost, iż przesłanką obligatoryjną uzasadniającą wszczęcie, prowadzenie i wydanie decyzji o cofnięciu pozwolenia na broń jest stwierdzenie, iż posiadacz broni został skazany prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne. Innych przesłanek ustawa o broni i amunicji nie przewiduje. Skarżący nie kwestionuje, iż w obrocie prawnym znajduje się skazujący go wyrok za popełnienie przestępstwa umyślnego podlegający wykonaniu. To z kolei obliguje organ Policji do prowadzenia postępowania w celu jak najszybszego wydania decyzji o cofnięcie pozwolenia na broń. Trzeba bowiem mieć na uwadze, iż osoba prawomocnie skazana za popełnienie przestępstwa umyślnego jest z mocy prawa traktowana jako osoba stanowiąca zagrożenie dla siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego. Jej czyn został już oceniony przez niezawisły Sąd, a wydanie decyzji w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń jest tylko konsekwencją realizacji woli ustawodawcy. Nie będzie zatem zagadnieniem wstępnym w przedmiotowym postępowaniu rozpoznanie przez Rzecznika Praw Obywatelskich wniosku skarżącego o poddanie weryfikacji w trybie kasacyjnym prawomocnego wyroku karnego, albowiem dla rozstrzygnięcia kwestii posiadania przez stronę prawa do broni, "decyzja" ww. Rzecznika, nawet dla niej pozytywna, nie ma istotnego znaczenia. Ewentualne wyeliminowanie z obrotu prawnego prawomocnego wyroku sądowego może stanowić natomiast podstawę do wznowienia postępowania w sprawie cofnięcia skarżącemu pozwolenia na broń na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. Fakt, że okoliczność, która warunkowała rozstrzygnięcie w sprawie administracyjnej, uległa zmianie po ostatecznym rozstrzygnięciu tej sprawy, może jedynie stanowić podstawę do wzruszenia rozstrzygnięcia administracyjnego w trybie nadzwyczajnym. Reasumując, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organy Policji dokonały właściwej interpretacji pojęcia zagadnienia wstępnego i w konsekwencji słusznie uznały, iż przedstawione przez stronę okoliczności nie stanowią zagadnienia prejudycjalnego. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.