II SA/Wa 1580/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra – Błaszczykowska (spr.), Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Joanna Kube, , Marcin Rusinowicz-Borkowski, Protokolant sekretarz sądowy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2019 r. sprawy ze skargi P. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia (...) maja 2019 r. nr (...) w przedmiocie odwołania z pełnienia służby oddala skargę P. M. (dalej także: skarżący) rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] października 2015 r. został delegowany z dniem [...] listopada 2015 r. na okres 6 miesięcy do pełnienia służby w Polskim Kontyngencie Policyjnym Misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w K. [...]. Policjantowi zostały powierzone obowiązki dowódcy drużyny Jednostki Specjalnej Polskiej Policji (JSPP). W dniu [...] lutego 2016 r. [...] P. K., dowódca [...] Rotacji Jednostki Specjalnej Polskiej Policji (JSPP) w K., ogłosił i przeprowadził na terenie bazy jednostki alarm ćwiczebny [...] plutonu JSPP pełniącego służbę w systemie QRF (Quick Reaction Force) - "podwyższonym stanie gotowości bojowej". Zgodnie z notatką służbową z dnia [...] lutego 2016 r., w trakcie zbiorki dowódca [...] rotacji JSPP nabrał wątpliwości co do stanu psychofizycznego dowódcy plutonu oraz dowódców drużyn, w związku z czym postanowił przeprowadzić badanie stanu trzeźwości ww. funkcjonariuszy, w tym skarżącego. Uzyskane wyniki badań, przeprowadzonych przy użyciu urządzenia do określania zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu ALCO-SENSOR IV, zgodnie z treścią ww. notatki, wykazały w przypadku [...] P. M. stan nietrzeźwości (0,43 mg/dm3 i 0,41 mg/dm3). W dniu [...] lutego 2016 r. postanowieniem nr [...] dowódcy [...] rotacji Jednostki Specjalnej Polskiej Policji w K. wszczęto postępowanie dyscyplinarne przeciwko [...] P. M., stawiając zarzut pełnienia służby w stanie po użyciu alkoholu i spożywania alkoholu lub podobnie działającego środka podczas służby. Mając na uwadze zaistnienie opisanej sytuacji, mogącej stanowić zagrożenie dla prawidłowego funkcjonowania Jednostki Specjalnej Polskiej Policji w K., co byłoby naruszeniem interesu służby, w dniu [...] lutego 2016 r., na podstawie art. 145a ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2015 r. poz. 21, 529 i 1066) oraz § 5 ust. 1, 5 i 6, § 7 ust. 2 pkt 5, § 18 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 listopada 2002 r. w sprawie uprawnień i obowiązków policjantów delegowanych do pełnienia służby poza granicami państwa (Dz. U. z 2002r. Nr 207, poz. 1755 ze zm., dalej: rozporządzenie), rozkazem personalnym nr [...] Komendanta Głównego Policji, skarżący został odwołany z delegowania do pełnienia służby w Jednostce Specjalnej Polskiej Policji Misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w K.. Organ powołał się na przepis § 7 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów, który stanowi, że odwołanie policjanta z delegowania przed wyznaczonym terminem może nastąpić m. in. gdy uzasadnia to interes służby lub potrzeby jednostki organizacyjnej Policji, w której policjant pełni służbę. W uzasadnieniu rozkazu wskazano na wszczęte postępowanie dyscyplinarne przeciwko ww. policjantowi w związku z pozytywnym wynikiem przeprowadzonego badania na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu w czasie pełnienia służby, w stanie podwyższonej gotowości do działań pododdziału w przypadku nagłego naruszenia porządku publicznego. Sytuacja ta, zdaniem organu, miała negatywny wpływ na mobilność jednostki i destrukcyjnie wpływała na poziom dyscypliny wśród policjantów podległych [...] P. M.. Decyzja o odwołaniu z delegowania P. M. podlegała wykonaniu w terminie wskazanym w rozkazie, tj. w dniu [...] lutego 2016 r. Postanowienia przedmiotowego rozkazu zostały zrealizowane przez. P. M. m.in. poprzez powrót do kraju i wykorzystanie w dniach od 29 lutego 2016 r. do 15 marca 2016 r. 12 dni płatnego urlopu przysługującego z tytułu delegowania do pełnienia służby poza granicami państwa. Komendant Główny Policji otrzymał skierowane do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji odwołanie od rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r. P. M.. Wnosząc przedmiotowe odwołanie, na podstawie art. 127 § 1 i 2 oraz art. 129 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej jako k.p.a.), zaskarżył w całości rozkaz personalny nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r. zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ no wynik niniejszej sprawy, tj. art. 7 i 77 k.p.a., art 80 k.p.a., art 107 § 3 k.p.a., art 130 k.p.a. oraz naruszenie przepisów prawa materialnego: § 7 ust. 2 pkt 5 Rozporządzenia Rady Ministrów, § 4 i § 7 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 11 grudnia 2015 w sprawie badań na zawartość alkoholu w organizmie (Dz. U. 2015.2153) w zw. z § 6 ust. 1 pkt 5 zarządzenia 496 Komendanta Głównego Policji z dnia 25 maja 2004 r. w sprawie badań na zawartość w organizmie alkoholu. Na powyższych podstawach P. M. wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego rozkazu personalnego, ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonego rozkazu personalnego i przekazanie sprawy do jej ponownego rozstrzygnięcia. Przedmiotowe odwołanie zostało przekazane przez Komendanta Głównego Policji do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji zwrócił sprawę według właściwości Komendantowi Głównemu Policji z uwagi na fakt, iż ustawodawca ani w ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, ani w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 20 listopada 2002 r. w sprawie uprawnień i obowiązków policjantów delegowanych do pełnienia służby poza granicami państwa (Dz. U. z 2002 r. Nr 207, poz. 1755 ze zm.) nie przewidział nadzoru instancyjnego Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawach dotyczących odwołania z pełnienia służby poza granicami państwa. Uznano, że tego typu sprawy, będące sprawami ze stosunku podległości funkcjonariuszy wobec przełożonych, są rozpatrywane wyłącznie przez właściwe organy Policji. W dniu 9 czerwca 2016 r. Komendant Główny Policji na podstawie art. 138 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. wydał decyzję nr [...] utrzymującą w mocy rozkaz personalny nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r., w zakresie utraty przez ww. funkcjonariusza uprawnień do otrzymywania dodatku zagranicznego z dniem [...] lutego 2016 r. oraz na podstawie art. 134 k.p.a. wydał postanowienie nr [...] w zakresie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia przez P. M., środka odwoławczego dotyczącego przedmiotowego rozkazu personalnego w zakresie dotyczącym odwołania z dniem [...] lutego 2016 r. [...] P. M. z delegowania do pełnienia służby w Jednostce Specjalnej Polskiej Policji Misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności (EULEX) w K.. Zarówno od ww. decyzji jak i ww. postanowienia zostały wniesione skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W dniu 26 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1475/16, dotyczącej skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji nr [...] w przedmiocie dodatku zagranicznego, orzekł o oddaleniu skargi. Jednocześnie w dniu 26 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie (sygn. akt II SA/Wa 1457/16) ze skargi P. M. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania od rozkazu w sprawie odwołania od pełnienia służby w K., orzekł o uchyleniu zaskarżonego postanowienia. Komendant Główny Policji wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sygn. akt II SA/Wa 1457/16) uchylający postanowienie z dnia [...] czerwca 2016 r. Komendanta Głównego Policji nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania od rozkazu w sprawie odwołania od pełnienia służby w K.. Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 28 lutego 2019 r. w sprawie sygn. akt I OSK 950/17 orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej. W związku z tym, mając na uwadze art. 127 § 3 k.p.a., Komendant Główny Policji, na wniosek Skarżącego, ponownie rozpatrzył sprawę odwołania ww. policjanta z delegowania w ramach Polskiego Kontyngentu Policyjnego Misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności (EULEX) do pełnienia służby w Jednostce Specjalnej Polskiej Policji w K. i postanowił jak na wstępie. Komendant Główny Policji uzasadnił skarżoną w niniejszej sprawie decyzję z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] tym, że nawet uwzględnienie wniosku skarżącego i uchylenie rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r. nie mogłoby rodzić skutków w postaci restytucji stanu sprzed wydania rozkazu, tj. przywrócenia [...] P. M. do służby w składzie osobowym [...] rotacji Jednostki Specjalnej Polskiej Policji w K., która zakończyła działania w rejonie mandatu misji EULEX w sierpniu 2016 r. Postępowanie dyscyplinarne wszczęte postanowieniem nr [...] dowódcy [...] rotacji Jednostki Specjalnej Polskiej Policji w K. nie potwierdziło co prawda zaistnienia przewinienia dyscyplinarnego w zakresie objętym zarzutem, w związku z czym zostało zakończone wydaniem orzeczenia nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2016 r. o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego, jednak Komendant Główny Policji stanął na stanowisku, że wynik przeprowadzonego postępowania nie miał i obecnie nie ma wpływu na podjętą decyzję w sprawie odwołania z delegowania [...] P. M. ze względów wskazanych powyżej, tj. uzasadnionego interesu służby w chwili wydawania rozkazu oraz nieodwracalności skutków faktycznych i prawnych przedmiotowej decyzji m.in. w postaci wykonania jej postanowień przez skarżącego, braku możliwości przywrócenia go do służby na stanowisku dowódcy drużyny w ramach [...] rotacji JSPP, która w sierpniu 2016 r., po zakończeniu służby w K. i powrocie do kraju, została rozformowana. Komendant Główny Policji uznał, iż miał podstawy prawne (§ 7 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów) i faktyczne do wydania rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r. o odwołaniu [...] P. M. z pełnienia służby w Jednostce Specjalnej Polskiej Policji Misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności (EULEX) w K.. W ocenie Komendanta Głównego Policji brak jest przesłanek do uchylenia przedmiotowego rozkazu, bowiem organ nie przekroczył granic uznania administracyjnego a podjęta decyzja odpowiada prawu. P. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję z dnia [...] maja 2019 roku Komendanta Głównego Policji nr [...] w przedmiocie utrzymania w mocy rozkazu personalnego z dnia [...] lutego 2016 roku nr [...] Komendanta Głównego Policji w zakresie dotyczącym odwołania Skarżącego z pełnienia służby w K.. Zaskarżonej decyzji zarzucił : 1. Naruszenie przepisów postępowania (mające istotny wpływ na wynik sprawy): - art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym poprzez niewyjaśnienie, dlaczego zachowanie skarżącego miało stanowić zagrożenie dla Jednostki Specjalnej Policji Polskiej (JSPP), w tym również niewzięcie pod uwagę przy rozpoznaniu sprawy, że skarżący w postępowaniu dyscyplinarnym został oczyszczony z zarzutów; - art. 8 i art. 107 § 3 k.p.a. przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w niej zbyt ogólnych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji, w tym administracyjnego poprzez przekroczenie przez organ granic uznania; - art. 7 i 77 k.p.a. przez zaniechanie wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, a przez to zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, uniemożliwienie odwołującemu złożenia wyjaśnień w sprawie, które to naruszenia miały wpływ na wydanie niniejszego rozkazu personalnego bez przeprowadzenia żadnego postępowania wyjaśniającego w tej sprawie; -art. 80 k.p.a. przez dokonanie błędnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i oparcie się wyłącznie na wynikach nieprawidłowo przeprowadzonych badań alkomatem, bez przeprowadzenia innych dowodów w sprawie; - art. 10 § 1 k.p.a. poprzez uniemożliwienie skarżącemu możliwości czynnego udziału w sprawie i zapoznanie się ze zgromadzonym materiałem dowodowym. 2. Naruszenie przepisów prawa materialnego: - § 7 ust. 2 pkt. 5 Rozporządzenia z dnia 20 listopada 2002 r. Dz.U. 2007 poz. 1755 w sprawie uprawnień i obowiązków policjantów delegowanych do pełnienia służby poza granicami państwa poprzez niewłaściwą wykładnię tego przepisu i uznanie, że uzasadniał to interes służby lub potrzeby jednostki organizacyjnej Policji, w której Policjant pełnił służbę w sytuacji, gdy organ nie wykazał, aby "interes służby lub potrzeby jednostki organizacyjnej Policji, w której policjant pełni służbę" uzasadniał odwołanie kom. P. M. z delegowania przed wyznaczonym terminem w sytuacji, gdy postawa Odwołującego, tak w życiu prywatnym, jak i zawodowym, a także dotychczasowy przebieg służby oraz odpowiednie przygotowanie merytoryczne do wykonywania zawodu policjanta, przeczą temu twierdzeniu. W konsekwencji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości na podstawie art. 145 §1 pkt a) i c) p.p.s.a. oraz na zasadzie art. 135 p.p.s.a. o uchylenie rozkazu personalnego nr [...] w zakresie dotyczącym odwołania skarżącego z dniem [...] lutego 2016r. z pełnienia służby w Jednostce Specjalnej Polskiej Policji Misji Europejskiej w zakresie praworządności (EULEX) w K. bądź o stwierdzenie nieważności w.w. decyzji bądź w przypadku uznania, że decyzja wywołała nieodwracalne skutki prawne, że rozkaz personalny nr [...] w w.w. zakresie został wydany z naruszeniem prawa; zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko, wyrażone w zaskarżonej decyzji oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Zdaniem orzekającego w sprawie Sądu, zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Na wstępie podkreślenia wymaga, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1475/16 w dniu 26 stycznia 2017 r., oddalił skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji nr [...] w przedmiocie dodatku zagranicznego. W uzasadnieniu wyroku podkreślił, że policjant utracił prawo do dodatku zagranicznego w chwili, w której przestał pełnić służbę poza granicami Polski. Dodatek, przysługujący na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 listopada 2002 r. w sprawie należności pieniężnych otrzymywanych przez policjantów delegowanych do pełnienia służby poza granicami państwa w kontyngencie policyjnym, przysługuje tylko policjantom faktycznie pełniącym służbę za granicą kraju. Policjanci tracą do niego prawo w chwili zaprzestania pełnienia służby poza granicami Polski. W niniejszej sprawie należało ocenić, czy prawidłowy był rozkaz personalny o odwołaniu P. M. ze służby w Jednostce Specjalnej Polskiej Policji Misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w K.. Podstawą jego wydania był art. 145a ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2015 r. poz. 21, 529 i 1066) oraz § 5 ust. 1, 5 i 6, § 7 ust. 2 pkt 5, § 18 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 listopada 2002 r. w sprawie uprawnień i obowiązków policjantów delegowanych do pełnienia służby poza granicami państwa (Dz. U. z 2002r. Nr 207, poz. 1755 ze zm., dalej jako: rozporządzenie). Zgodnie z art. 145 a ust. 1 ustawy o Policji, policjant może zostać delegowany do pełnienia służby poza granicami państwa w celu realizacji zadań, określonych w art. 1 ust. 2 pkt 7 i ust. 3, w kontyngencie policyjnym wydzielonym do udziału w: 1) misji pokojowej; 2) akcji zapobiegania aktom terroryzmu lub ich skutkom; 3) akcji ratowniczej i poszukiwawczej lub humanitarnej; 4) szkoleniu i ćwiczeniach policyjnych; 5) przedsięwzięciach reprezentacyjnych. W myśl § 5 ust.1 rozporządzenia, delegowanie policjanta i jego odwołanie z delegowania następuje w formie rozkazu personalnego o delegowaniu lub o odwołaniu z delegowania. 5. Rozkaz o odwołaniu z delegowania zawiera, z zastrzeżeniem ust. 6, dane, o których mowa w ust. 2 pkt 1–6 i 9–11, a ponadto: 1) datę odwołania z delegowania; 2) termin rozliczenia się z wyposażenia; 3) termin wykorzystania urlopu, o którym mowa w § 18; 4) datę podjęcia przez policjanta służby w jednostce organizacyjnej Policji, w której policjant pełni służbę. W myśl § 7 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia, również wskazanego jako podstawa prawna, odwołanie policjanta z delegowania przed wyznaczonym terminem może nastąpić gdy uzasadnia to interes służby lub potrzeby jednostki organizacyjnej Policji, w której policjant pełni służbę. Sąd podziela stanowisko organów, że w zaistniałej sytuacji zasadne było odwołanie skarżącego z pełnienia służby w K.. Jak bowiem wynika ze stanu faktycznego, ustalonego przez organy, w dniu [...] lutego 2016 r. ogłoszono i przeprowadzono na terenie bazy jednostki alarm ćwiczebny [...] plutonu JSPP, pełniącego służbę w systemie QRF (Quick Reaction Force - podwyższonym stanie gotowości bojowej). Zgodnie z notatką służbową z dnia 4 lutego 2016 r. w trakcie zbiórki dowódca [...] rotacji JSPP nabrał wątpliwości co do stanu psychofizycznego dowódcy plutonu oraz dowódców drużyn, w związku z czym przeprowadził badanie stanu trzeźwości ww. funkcjonariuszy, w tym [...] P. M., któremu w tym czasie powierzone były obowiązki dowódcy drużyny. Uzyskane wyniki badań, przeprowadzonych przy użyciu urządzenia do określania zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu ALCO-SENSOR IV, zgodnie z treścią ww. notatki, wykazały w przypadku [...] P. M. stan nietrzeźwości (0,43 mg/dm3 i 0,41 mg/dm3). W dniu [...] lutego 2016 r. postanowieniem nr [...] dowódcy [...] rotacji Jednostki Specjalnej Polskiej Policji w K. wszczęto postępowanie dyscyplinarne przeciwko [...] P. M., stawiając zarzut pełnienia służby w stanie po użyciu alkoholu i spożywania alkoholu lub podobnie działającego środka podczas służby. Sąd podziela stanowisko organu, że opisana sytuacja mogła zostać uznana za stanowiącą zagrożenie dla prawidłowego funkcjonowania Jednostki Specjalnej Polskiej Policji w K., i spełnia przesłankę naruszenia "interesu służby", opisaną w § 7 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia. Zasadnie więc w dniu [...] lutego 2016 r. rozkazem personalnym nr [...] Komendanta Głównego Policji, [...] P. M. został odwołany z delegowania do pełnienia służby w JSPP w K.. Zdaniem Sądu trafne było doprecyzowanie tej przesłanki w uzasadnieniu rozkazu, z powołaniem się na wszczęte postępowanie dyscyplinarne przeciwko skarżącemu, w związku z pozytywnym wynikiem przeprowadzonego badania na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu w czasie pełnienia służby w stanie podwyższonej gotowości do działań pododdziału w przypadku nagłego naruszenia porządku publicznego. Sąd nie ma wątpliwości, że zaistniała sytuacja miała negatywny wpływ na mobilność jednostki i destrukcyjnie wpływała na poziom dyscypliny wśród policjantów podległych [...] P. M.. Spełniała więc kryterium naruszenia "interesu służby". Oczywiste jest, że to na Komendancie Głównym Policji ciąży odpowiedzialność za realizację ustawowych zadań; ma on możliwość i uprawnienie do doboru osób, które zapewnią najskuteczniejsze wykonywanie ustawowych zadań zarówno w państwie jak i poza jego granicami. Podejmując się służby poza granicami kraju, policjant nie reprezentuje tylko siebie, ale i kraj, a Komendant Główny Policji ma obowiązek szybkiego reagowania na wszelkie nieprawidłowości, w tym w zakresie zachowania kadry i musi podejmować decyzji w taki sposób, aby gwarantować prawidłowe funkcjonowanie określonej struktury organizacyjnej. Sprzeczne z interesem służby byłoby zwlekanie z decyzją w kwestii nieprawidłowej postawy podległych funkcjonariuszy lub w oczekiwanie na rozstrzygnięcie w ramach prowadzonego postępowania wyjaśniającego czy dyscyplinarnego. Nie budzi wątpliwości Sądu, że taka sytuacja spowodowałaby negatywną opinii o Policji i Polsce wśród partnerów zagranicznych, nieprawidłowe funkcjonowanie jednostki, a niewykluczone, że również powstanie zagrożenia życia i zdrowia funkcjonariuszy pełniących w służbę w tak newralgicznym rejonie, jak K.. Sąd podziela stanowisko organu, że brak było podstaw do oczekiwania na wynik prowadzonego postępowania dyscyplinarnego, gdyż interes służby musi być stawiany wyżej od interesu indywidualnego policjanta, który tym rozstrzygnięciem poczuł się skrzywdzony. Nie można zarzucać organowi, że nie zważył interesu strony gdyż interes służby, rozumiany jako interes społeczny, ma w takich sprawach pierwszeństwo. W tym zakresie, zdaniem Sądu, można odwołać się do rozbudowanego i ugruntowanego orzecznictwa sądów administracyjnych, wydanego na tle art. 41 ust.2 pkt 5 ustawy o Policji, który również posługuje się pojęciem "interes służby" z podkreśleniem, że chodzi w nim o "ważny interes służby". NSA wielokrotnie podkreślał, że przez pojęcie "ważnego interesu służby" uzasadniającego zwolnienie policjanta na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji, należy rozumieć sytuację, w której pierwszeństwo ochrony przysługuje Policji, nawet gdy następuje to kosztem zwalnianego policjanta (wyrok NSA z dnia 12.07.2019, I OSK 710/17). Zatem skoro rozporządzenie nie wymaga zaistnienia "ważnego interesu służby", ale "tylko" "interesu służby" oznacza to, że nakłada na organ niższe wymagania niż w przypadku zwolnienia policjanta ze służby, co wydaje się zresztą oczywiste. Skarżący nie utracił pracy w Policji, lecz został tylko odwołany z pełnienia służby w K.. Decyzja organu była uznaniowa i została wystarczająco uzasadniona; niezależnie bowiem od wyników postępowania dyscyplinarnego, zdaniem Sądu, zachowanie skarżącego bez wątpienia wpłynęło negatywnie na mobilność jednostki i destrukcyjnie na poziom dyscypliny wśród policjantów. Jego odwołanie wypełniło przesłankę "interesu służby". W takich sytuacjach odwołanie z delegowania nie ma charakteru kary, ale jest środkiem mającym na celu zapewnienie prawidłowego funkcjonowania jednostki w warunkach realizacji zadań poza granicami kraju. Dla oceny stanu faktycznego i prawnego, w którym został wydany zaskarżony rozkaz personalny nie ma znaczenia fakt, że postępowanie dyscyplinarne wobec P. M. zostało zakończone wydaniem orzeczenia nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2016 r. o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego. Zaistnienie przesłanki uzasadnionego interesu służby w chwili wydawania rozkazu jest wystarczające do uznania, że był on prawidłowy. Podkreślenia także wymaga fakt, że nawet uwzględnienie wniosku skarżącego i uchylenie rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r. nie mogłoby rodzić skutków w postaci restytucji stanu sprzed wydania rozkazu, tj. przywrócenia [...] P. M. do służby w składzie osobowym [...] rotacji Jednostki Specjalnej Polskiej Policji w K., która zakończyła działania w rejonie mandatu misji EULEX w sierpniu 2016 r. Podsumowując Sąd uznał, że zaskarżony rozkaz jest prawidłowy, a zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Podstawą prawną wyroku był art.151 p.p.s.a.