II SA/Wa 1590/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. U. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi P. U. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia: 1. przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla P. U. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...]. Postanowieniem z 28 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił P. U. (dalej jako "skarżący") przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Od powyższego postanowienia skarżący złożył sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.- dalej jako "P.p.s.a"), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Oznacza to, że wniosek o przyznanie prawa pomocy jest w całości rozpoznawany przez Sąd w świetle przesłanek z art. 246 P.p.s.a., a Sąd orzekając w tym zakresie nie jest w żaden sposób związany wcześniej wydanym orzeczeniem. Zgodnie z art. 243 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.) i następuje jeżeli osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zatem osoby występujące z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy winny w sposób wiarygodny i rzetelny wykazać, że w ich przypadku występują przesłanki do uwzględnienia wniosku. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z dokumentów nadesłanych do wniosku Sąd ustalił, co następuje. Skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Otrzymuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 2253,52 zł netto, wynajmuje mieszkanie, za które ponosi koszty najmu lokalu oraz koszty związane z eksploatacją lokalu w wysokości 900 zł. Do miesięcznych wydatków skarżącego należą również opłaty za telefon komórkowy w kwocie ok. 130 zł, Internet – 120 zł, energię elektryczną – 225 zł, telewizję – 76 zł. Ponadto skarżącego obciąża zadłużenie wobec [...] S.A. na łączną kwotę przekraczającą 30.000 zł, wynikającą z udzielonych pożyczek. W ramach restrukturyzacji zadłużenia skarżący spłacał ratę w wysokości 1065 zł miesięcznie, a od lutego 2013 r. miesięczna rata spłaty zadłużenia wynosi 1210 zł miesięcznie. Dodatkowo skarżący przedłożył zeznanie podatkowe za rok 2011, z którego wynika, że oprócz dochodu ze stosunku pracy – w kwocie 21514,51 zł uzyskał także dochód z tytułu działalności wykonywanej osobiście – w kwocie 2858,26 zł. Jednocześnie skarżący wyjaśnił, że obciążenia finansowe spłaca z jednomiesięcznym opóźnieniem. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skarżący wykazał, że spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy. Z nadesłanych dokumentów wynika bowiem, że skarżący nie dysponuje środkami finansowymi, które mogłyby zostać przeznaczone na poniesienie kosztów sądowych, w tym kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 260 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.