II SA/Wa 1595/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 6 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. z dnia [...] maja 2020 r. w przedmiocie czynności Komendanta Głównego Policji postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] maja 2020 r. K. J. (dalej: "skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w przedmiocie czynności Komendanta Głównego Policji. Wskazał, że na podstawie art. 3 § 1 i 2 pkt. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wnosi o stwierdzenie niezgodności z prawem, niedopuszczalności prawnej i bezskuteczności w zakresie spraw administracyjnych rozstrzyganych i załatwianych decyzjami administracyjnymi, gdzie w tym zakresie polecenie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2005 r. w związku z postępowaniem o przydział lokalu mieszkalnego, prowadzonym równoważnikiem za brak lokalu mieszkalnego, wobec braku lokalu możliwego do przydzielenia decyzją administracyjną, wywołało skutek wstrzymania wypłacania równoważnika, wobec zwolnienia ze służby czynnej w Policji i nabyciem praw z ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji. Podniósł także, że czynność Komendanta Głównego Policji stanowi nakaz dla organów niższej instancji określonych w tym poleceniu działań w sprawach administracyjnych, gdzie polecenie takie nie posiada upoważnienia w normach prawa administracyjnego oraz w sposób oczywisty stanowi czynność organu administracji i w sprawach administracyjnych, uchybiających wprost zasadzie dwuinstancyjności każdej sprawy administracyjnej i niezawisłości instancyjnej organów administracji państwa. Zdaniem skarżącego w tej sytuacji, zasadnym jest wniosek o stwierdzenie niezgodności z prawem, niedopuszczalności i bezskuteczności takiej czynności organu administracji, regulującej sprawy w niższych instancjach w sposób merytoryczny i bezspornie wiążący. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ewentualnie o jej oddalenie. Organ wskazał, że z treści skargi nie wynika, aby strona dokonywała jakiejkolwiek czynności wobec jakiegokolwiek aktu administracyjnego, powołując się jedynie na informacyjne pismo, stanowiące wewnętrzną korespondencję organów mieszkaniowych Policji. Organ także zaznaczył, że nie jest w stanie przybliżyć przedmiotu postępowania. W ocenie organu, treść skargi nie jest jasna, stanowi co najwyżej polemikę w prowadzonej już od 2005 r. korespondencji ze skarżącym. Pismem z dnia 16 września 2020 r., stanowiącym wykonanie zarządzenia z dnia 11 września 2020 r. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez jej sprecyzowanie, polegające na jednoznacznym wskazaniu co jest przedmiotem skargi. Poinformował, że w przypadku, gdy skarga dotyczy decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności należy wskazać organ, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, datę i numer zaskarżonej decyzji, postanowienia, aktu lub czynności. Natomiast, gdy skarga dotyczy bezczynności lub przewlekłości organu należy wskazać wniosek, którego organ nie rozpatrzył w formie prawem przewidzianej albo w stosunku, do którego postępowanie było prowadzone w sposób przewlekły. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 września 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych - 25). W odpowiedzi skarżący pismem z dnia 20 września 2020 r. wniósł o uchylenie w całości zarządzenia z dnia 11 września 2020 r. w przedmiocie wezwania do usunięcia braków formalnych skargi. Nie sprecyzował skargi. Zdaniem skarżącego zarządzenie winno obejmować zakres podmiotowy, przedmiotowy i prawny, odnieść się do zakresu wątpliwości sądu co do zakresu zaskarżenia i prawnego skargi oraz zakresu odpowiedzi na skargę, dając stronie prawo poznania prawdziwych przyczyn i podstaw wzywania strony skarżącej do działania i celem uznania, iż zarządzenie i wezwanie nie ma zakresowości i celu zmiany, czy ograniczenia zakresu kontroli sądowoadministracyjnej, oraz czynności procesowej strony w tym postepowaniu, jej wystąpieniem procesowym na odpowiedź organu i przywołane okoliczności prawne, faktyczne jak i dowodowe, podważające skargę w jej zakresie, czy przepisach prawa materialnego i procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2019r. poz. 2325 ze zm., zwana dalej "P.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom stawianym pismom w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi zawierającej braki formalne, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. Z treści skargi nie wynikało, co jest przedmiotem zaskarżenia. Skarżący wskazywał ogólnie na "czynność" organu administracji, ale jej nie dookreślił. W tej sytuacji Sąd wezwał skarżącego pismem z dnia 16 września 2020 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej sprecyzowanie, z tym pouczeniem, że ich nieusunięcie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania będzie skutkowało odrzuceniem skargi. W piśmie z dnia 20 września 2020 r. skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, a jedynie wniósł o uchylenie zarządzenia wzywającego do usunięcia braków formalnych skargi oraz wskazał co ma obejmować takie zarządzenie. Brak formalny skargi nie został tym samym uzupełniony. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na postawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.