II SA/Wa 1598/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 6 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu zwrotu przyznanych jednorazowo środków finansowych na podjęcie działalności gospodarczej postanawia: - odrzucić skargę. - Pismem z dnia 2 września 2015 r. P. S. wniosła skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu zwrotu przyznanych jednorazowo środków finansowych na podjęcie działalności gospodarczej. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o odrzucenie skargi - jako wniesionej po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Aby ustalić, czy skarga została wniesiona w terminie, należy w pierwszej kolejności zbadać czy (i kiedy) zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej. Przy czym, mając na uwadze, że w niniejszej sprawie skarżąca nie odebrała osobiście decyzji, a doręczenie nastąpiło w trybie zastępczym, należy na wstępie wyjaśnić, iż ustawodawca dla doręczania pism osobom fizycznym ustanowił wiążące organ administracyjny reguły doręczenia realizowane w praktyce przez podmiot, którym organ posługuje się w celu doręczenia korespondencji. W pierwszej kolejności należy podjąć próbę doręczenia przesyłki adresatowi osobiście zgodnie z art. 42 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.), dalej powoływanej jako K. p. a. W sytuacji, gdy ten sposób doręczenia nie będzie możliwy z uwagi na nieobecność adresata, wówczas powinien zastosować reguły wynikające z art. 43 K.p.a. Ostatecznie zaś, gdy zawiodą próby doręczenia pisma w trybie art. 42 i 43 K.p.a., wówczas w rachubę wchodzi konieczność doręczenia pisma w sposób określony w art. 44 K.p.a. Z akt sprawy wynika, że doręczenie decyzji w trybie zastępczym na podstawie art. 44 § 1-5 K.p.a. było prawidłowe, bowiem zachowano wszystkie reguły doręczenia przewidziane w wymienionych wyżej przepisach. Adnotacje na kopercie wskazują, że skutek zastępczego doręczenia skarżącej decyzji miał miejsce w dniu 29 lipca 2015 r. Według art. 44 § 1 K.p.a. - w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 - poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę (pkt 1). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 K.p.a.). Skoro po raz pierwszy przesyłka była awizowana w dniu 15 lipca 2015 r., to należy uznać, że decyzja została doręczona skarżącej zastępczo w dniu 29 lipca 2015 r. Wobec powyższego, termin na wniesienie skargi do sądu zakończył swój bieg w dniu 28 sierpnia 2015 r. Skarżący został w decyzji prawidłowo pouczony o terminie i trybie wniesienia skargi. Mając powyższe na uwadze oraz, że termin na wniesienie skargi do sądu upłynął w dniu 28 sierpnia 2015 r., należy stwierdzić, że skarga (opatrzona datą 2 września 2015 r.) została złożona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z powołanym na wstępie przepisem art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skarga wniesiona po terminie do jej wniesienia nie może być przedmiotem rozpoznania Sądu i podlega odrzuceniu. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.