II SA/Wa 1599/11

PostanowienieWSA w Warszawie2012-01-10

Skład orzekający: Iwona Maciejuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, który jest zwolniony z mocy prawa z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnosądowym dotyczącym spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych, może jednocześnie ubiegać się o ustanowienie pełnomocnika z urzędu?
Ratio decidendi
Wnioskodawca, który jest zwolniony z mocy prawa z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnosądowym dotyczącym spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych, może ubiegać się o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla swojego utrzymania. Zwolnienie z kosztów sądowych nie wyklucza możliwości przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
Stan faktyczny
Wnioskodawca L. R. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie odmowy przyznania renty specjalnej. Wnioskodawca utrzymuje się z renty rolniczej w wysokości 533 zł miesięcznie, ponosi stałe wydatki na leczenie i mieszkanie, nie posiada majątku ani oszczędności. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Postanowienie o oddaleniu wniosku w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, ustanowieniu dla L. R. radcy prawnego i odmowie ustanowienia adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi L. R. na decyzję Prezesa Rady Ministrów nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie odmowy przyznania renty specjalnej postanawia 1. oddalić wniosek w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla L. R. radcę prawnego, 3. odmówić ustanowienia adwokata. Na podstawie informacji przedstawionych przez L. R. w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w dodatkowym oświadczeniu ustalono, co następuje. Wnioskodawca sam prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z renty rolniczej uzyskiwanej w wysokości 533 zł. Na stałe miesięczne wydatki składają się: koszty leczenia – 150 zł, opłata za mieszkanie 200 zł, opłata za wodę. Strona nie posiada żadnego majątku, w tym oszczędności. W odniesieniu do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić należy, że skarżący nie ma w niniejszej sprawie obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Zgodnie bowiem z art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Na mocy powołanego przepisu skarżący z mocy prawa zwolniony jest zatem od ponoszenia kosztów sądowych w toku całego postępowania w niniejszej sprawie (przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie i Naczelnym Sądem Administracyjnym). Z tego względu, na podstawie art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. e P.p.s.a. orzeczono, jak w punkcie 1 postanowienia. Odnosząc się do wniosku o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika wskazać należy, iż zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym między innymi tylko ustanowienie radcy prawnego lub adwokata, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 P.p.s.a.). Wnioskodawca wykazał, że spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że sytuacja materialna strony jest trudna. Skarżący utrzymuje się wyłącznie z renty rolniczej, z tytułu której uzyskuje aktualnie 533 zł. W związku ze stanem zdrowia ponosi stałe wydatki na leki. Po dokonaniu opłat, do dyspozycji wnioskodawcy pozostaje niewielka kwota około 100 zł. Strona nie ma majątku. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący nie miał możliwości poczynić oszczędności. Wnioskodawca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w punkcie 2 postanowienia. W związku z ustanowieniem radcy prawnego, brak jest podstaw, aby ustanowić dla skarżącego adwokata. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono, jak w pkt. 3 postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło