II SA/Wa 16/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B.S.A. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie pozyskiwania danych osobowych postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2008 r. B. S.A. z siedzibą w W. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] października 2008 r. nr [...], którą to decyzją organ utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] nakazującą B. S.A. z siedzibą w W. [...] zaprzestanie praktyki polegającej na pozyskiwaniu od [...] przy B. S.A. z siedzibą w W., informacji o osobach korzystających z obrony ww. związku zawodowego w formie imiennej listy pracowników. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie decyzji prowadzić będzie do popełnienia czynu zagrożonego karą. Podkreślono również, że zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa, zaś w nauce prawa ugruntowany jest pogląd głoszący, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne i celowe ze względu na prawdopodobieństwo jej wadliwości. W odpowiedzi na wniosek organ zauważył, że B. nie wykazał, aby w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia temu podmiotowi znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie podkreślił, że twierdzenia wyrażone we wniosku są ogólnikowe oraz pozbawione szerszego uzasadnienia, a ewentualne niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma zagrażać skarżącemu nie zaś osobom trzecim. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Zauważyć trzeba, że zawarty w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że ustawa szczegółowo i rygorystycznie wskazuje sądowi orzekającemu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przesłanki orzeczenia zgodnego z roszczeniem wnioskującego, uzależniając tę możliwość wyłącznie od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. A zatem o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd administracyjny może orzec tylko, gdy stwierdzi, że wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Sąd, wydając orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, badając wystąpienie bądź też niewystąpienie przesłanek wstrzymania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 31 sierpnia 2004 r. sygn. FZ 267/04, niepubl.). Analizując przedmiotowy wniosek z uwzględnieniem powyższych rozważań, należy wskazać, że argumentacja zawarta w jego uzasadnieniu, nie wskazuje na okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu, nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia B. znacznej szkody ani spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania decyzji nakazującej zaprzestanie praktyki polegającej na pozyskiwaniu informacji o osobach korzystających z obrony związku zawodowego w formie imiennej listy pracowników. Nie można zgodzić się z zawartą we wniosku tezą, że prawdopodobieństwo wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa stanowi uzasadnienie wstrzymania wykonania decyzji w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wskazane przez stronę skarżącą stanowisko doktryny odnosi się przecież do instytucji wstrzymania natychmiastowej wykonalności decyzji na gruncie procedury administracyjnej, zgodnie z art. 135 kpa. Z kolei, co wskazno już wyżej, przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przez sąd administracyjny zostały wymienione enumeratywnie w art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Natomiast kwestia ewentualnej wadliwości zaskarżonej decyzji nie może być rozstrzygana na etapie badania zasadności wniosku o wstrzymanie jej wykonania, gdyż analizowanie sprawy co do jej meritum na tym etapie postępowania mija się z celem tej instytucji, która co do zasady wymaga wskazania na niebezpieczeństwo wystąpienia jednej z dwóch ww. przesłanek, w sposób precyzyjny określonych przez ustawę. Biorąc pod uwagę argumenty zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, Sąd uznał, że nie ma podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.