II SA/Wa 1600/14

WyrokWSA w Warszawie2015-03-25

Skład orzekający: Andrzej Góraj, Iwona Dąbrowska, Janusz Walawski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o zwolnieniu ze służby kandydackiej z powodu niespełnienia wymogów programu kształcenia wojskowego może zostać wydana bez wymaganych opinii dziekana i przełożonego?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że decyzja o zwolnieniu ze służby kandydackiej z powodu niespełnienia wymogów programu kształcenia wojskowego jest zgodna z prawem, nawet jeśli nie uzyskano wymaganych opinii dziekana i przełożonego. Zastosowanie art. 134 ust. 1 pkt 4 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, który nakłada obowiązek zwolnienia w przypadku niespełnienia wymogów regulaminu studiów, było wystarczające do wydania decyzji. Sąd stwierdził, że organ prawidłowo ocenił materiał dowodowy i nie naruszył przepisów postępowania, w tym wymogu uzyskania opinii.
Stan faktyczny
Kierownik Studium Szkolenia Wojskowego wystąpił z wnioskiem o zwolnienie M. N. ze służby kandydackiej z powodu niespełnienia wymogów programu kształcenia wojskowego, w tym niezaliczenia wychowania fizycznego i języka angielskiego. Rektor-Komendant wydał decyzję o zwolnieniu, którą Minister Obrony Narodowej utrzymał w mocy. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów KPA i regulaminu studiów poprzez wydanie decyzji bez wymaganych opinii dziekana i przełożonego.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, Janusz Walawski (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2015 r. sprawy ze skargi M. N. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby kandydackiej - oddala skargę - Kierownik Studium Szkolenia Wojskowego [...] w [...] w dniu [...] maja 2014 r. wystąpił do Rektora – Komendanta [...] w [...] z wnioskiem o zwolnienie M. N. ze służby kandydackiej z powodu niespełnienia wymogów w zakresie programu kształcenia wojskowego i niedopuszczenia do egzaminu na oficera. Wnioskodawca podał, że ww. nie zaliczyła wychowania fizycznego w semestrach I – VIII i nie zaliczyła języka angielskiego w semestrach VI i VII. Nie uzyskała również poziomu znajomości języka angielskiego – 2,2,2,2 – wymaganego do dopuszczenia do egzaminu na oficera. Posiadany przez nią poziom to 2,0,2,2. Rektor - Komendant [...] w [...], na podstawie art. 134 ust. 1 pkt 4 i ust. 4 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 z późn. zm.) w dniu [...] czerwca 2014 r. wydał decyzję nr [...], którą zwolnił M. N. z czynnej służby wojskowej pełnionej jako służba kandydacka, wskutek niespełnienia wymogów w zakresie kształcenia wojskowego, określonych w regulaminie studiów wyższych w [...]. Minister Obrony Narodowej, po rozpatrzeniu odwołania, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.), dalej jako KPA, w dniu [...] lipca 2014 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji powtórzył za organem pierwszej instancji ustalony stan faktyczny sprawy i przytoczył przepisy, które stanowiły podstawę prawną do wydania decyzji o zwolnieniu M. N. z czynnej służby wojskowej pełnionej jako służba kandydacka, uznając, że zaskarżona decyzja jest zasadna, gdyż nie zawiera ona uchybień formalnych, jak i materialnych. Decyzja Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] stała się przedmiotem skargi wniesionej przez M. N., reprezentowaną przez pełnomocnika, w której zarzucono organowi, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem następujących przepisów: 1) art. 77 § 1 i art. 80 w zw. z art. 7 i 8 Kpa poprzez nierozpatrzenie zgromadzonego w postępowaniu materiału dowodowego w sposób wyczerpujący, logiczny i całkowity, co w konsekwencji spowodowało błędną ocenę, iż zaskarżona decyzja mogła zostać podjęta bez wymaganej opinii dziekana oraz przełożonego skarżącej (art. 59 ust. 3 Regulaminu Studiów Wyższych w [...]); 2) art. 134 ust. 1 pkt 4 i ust. 4 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych w zw. z art. 59 ust. 3 oraz art. 59 ust. 2 pkt 3 lit. a) i b) w zw. z art. 41 ust. 6 Regulaminu Studiów Wyższych w [...] poprzez zwolnienie skarżącej ze służby wojskowej, pomimo braku wymaganych opinii dziekana oraz przełożonego skarżącej. Ponosząc powyższe zarzuty, pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonych decyzji i zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W tym miejscu podać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 października 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 1600/14 odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji. Minister Obrony Narodowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ odniósł się również do zarzutów podniesionych w skardze i ocenił je jako chybione, gdyż stoją one w sprzeczności z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powyższego kryterium skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Utrzymanie przez organ odwoławczy w mocy decyzji organu I instancji jest orzeczeniem o charakterze merytorycznym i stanowi konsekwencję stwierdzenia przez organ odwoławczy, że decyzja ta jest prawidłowa, lub że wprawdzie jest ona dotknięta wadą ale niekwalifikowaną (nieistotną), albo że w sprawie zachodzą okoliczności powodujące zastosowanie zakazu reformationis in peius. Innymi słowy, rozstrzygnięcie organu odwoławczego przybiera taką postać w sytuacji, gdy ocena organu odwoławczego jest co do istoty sprawy taka sama jak rozstrzygnięcie organu I instancji. Rozstrzygnięcie organu odwoławczego przybierze postać uchylenia decyzji organu I instancji w całości i orzeczenia co do istoty sprawy, gdy organ odwoławczy uzna, iż zaskarżona decyzja jest sprzeczna z prawem - zawiera istotne wady - lub jest niecelowa. Taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie zaistniała. Przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest decyzja o zwolnieniu skarżącej z czynnej służby wojskowej pełnionej jako służba kandydacka na żołnierza zawodowego z powodu niespełnienia warunków określonych w regulaminie studiów. Zgodnie z art. 134 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 z późn. zm.), żołnierza pełniącego służbę kandydacką zwalnia się ze służby kandydackiej wskutek niespełnienia wymogów określonych w regulaminie studiów lub nauki. Powyżej przytoczony przepis nakłada na organ obowiązek wydania decyzji o zwolnieniu żołnierza pełniącego służbę kandydacką w sytuacji, gdy zaistnieją przesłanki w nim określone. Przepis ten w zakresie przesłanek każdorazowo odsyła do regulaminu studiów lub nauki. Zdaniem Sądu, organ prawidłowo wywiódł, że skarżąca nie dopełniła obowiązków wynikających z § 41 ust. 2 Regulaminu, który stanowi, że warunkiem zaliczenia semestru kształcenia wojskowego jest uzyskanie przez kandydata na żołnierza zawodowego pozytywnych ocen ze wszystkich modułów programu kształcenia wojskowego występującego w planie studiów. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, stwierdzić należy, że są one niezasadne. Organ wydając zaskarżoną decyzję nie naruszył wskazanych w niej przepisów postępowania, gdyż z akt sprawy wynika, że organ dopełnił wszystkich obowiązków w nich określonych, uregulowanych również w Regulaminie, tzn. zapoznał się z opiniami bezpośredniego przełożonego skarżącej, jak również z opinią Dziekana Wydziału [...]. Podać również należy, że podane przez organ kwestie związane z niedopuszczeniem skarżącej do egzaminu na oficera (§ 55 Regulaminu), w świetle art. 134 ust. 1 pkt 4 powołanej ustawy nie miały znaczenia przy ocenie zaskarżonej decyzji. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło