II SA/Wa 1601/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędziowie WSA Anna Mierzejewska (spr.), Ewa Pisula – Dąbrowska, Protokolant spec. Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2012 r. sprawy ze skargi D. B. na postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowa sprostowania świadectwa służby oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej odmówił sprostowania świadectwa służby D. B. Na postanowienie D. B. złożył zażalenie, w którym ponownie złożył wniosek o jego sprostowanie oraz o uznanie za dzień zwolnienia go ze służby stałej w Straży Granicznej datę [...] stycznia 2011 r. W uzasadnieniu zażalenia podał, że w dniu [...] stycznia 2011 r. otrzymał decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia go ze służby stałej w Straży Granicznej z dniem [...] grudnia 2010 r. Decyzja została wprowadzona do obrotu prawnego w dniu [...] stycznia 2011 r. i do tego dnia nie mogła wywierać skutków prawnych. Podał, że w dniu [...] stycznia 2011 r. otrzymał uposażenie za miesiąc styczeń 2011 r. Pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. Komendant Główny Straży Granicznej, na podstawie § 6 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2002 r. w sprawie świadectw służby i opinii o służbie funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. Nr 81, poz. 738), poinformował ww., że postanowił nie uwzględnić zażalenia. Dalej organ podał, że zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, w świadectwie służby podaje się dane niezbędne do ustalenia uprawnień ze stosunku służbowego i uprawnień z ubezpieczenia społecznego zwalnianego funkcjonariusza. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. uchylił rozkaz personalny Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] października 2010 r. w części dotyczącej daty zwolnienia oraz ustalił nową na [...] grudnia 2010 r. Decyzja ta stała się ostateczna. Organ wskazał, iż mimo braku pouczenia D. B. złożył w terminie zażalenie, podkreślił również, że nawet jeżeli przesyłając świadectwo służby organ pozostawał w zwłoce, to ten stan nie ma wpływu na zaistniały stan faktyczny. W konkluzji organ podał, że zgodnie z art. 110 kpa, organ jest związany decyzją od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia stronie. Powyższe powiadomienie stało się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w której skarżący zawarł żądanie sprostowania świadectwa służby. W uzasadnieniu skargi podał, że decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] grudnia 2010 r. określająca termin zwolnienia ze Straży Granicznej na dzień [...] grudnia 2010 r. została wprowadzona do obrotu prawnego w dniu doręczenia stronie w dniu [...] stycznia 2011 r., czyli do dnia [...] stycznia 2011 r. pełnił służbę. Również otrzymał w dniu [...] stycznia 2011 r. wynagrodzenie za miesiąc styczeń 2011 r. Ponadto wskazał, że wykonawca decyzji, w piśmie z dnia [...] marca 2011 r. oświadczył, że przedmiotową decyzję otrzymał w dniu [...] stycznia 2011 r., a więc przed tą datą nie mógł jej wykonać. Wskazał na treść art. 110 kpa oraz na liczne uchybienia procesowe. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując argumenty zawarte w piśmie odmawiającym sprostowania świadectwa służby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do rozpoznawania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. –Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie przypomnieć należy, że rozróżniamy dwie sytuacje, tj. pełnienie służby dla celów uposażeniowych oraz pełnienie służby dla potrzeb świadectwa służby. Pełnienie służby dla celów uposażeniowych ma miejsce w sytuacji, kiedy to funkcjonariusz faktycznie pełnił służbę. Z kolei pełnienie służby dla potrzeb świadectwa służby to okres pozostawania we służbie. Wobec powyższego np. po wyeliminowaniu z obrotu prawnego decyzji o zwolnieniu ze służby, następuje zmiana jego sytuacji, w zakresie pozostawania w służbie, co powinno znaleźć odzwierciedlenie również w świadectwie służby. Możliwość otrzymania przez zwolnionego ze służby funkcjonariusza świadectwa służby bądź też żądania jego sprostowania wynika z art. 50 ust. 1 i ust. 2 powołanej wyżej ustawy o Straży Granicznej. Zgodnie z § 3 ust. 1 i ust. 4 rozporządzenia wykonawczego Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2002 r. w sprawie świadectw służby i opinii o służbie funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. Nr 81, poz. 738), wydanego do art. 50 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2005 r. Nr 234, poz. 1997 ze zm.), funkcjonariuszowi zwalnianemu ze służby wydaje się świadectwo służby w dniu, w którym następuje rozwiązanie stosunku służbowego. Świadectwo służby wydaje przełożony właściwy w sprawach osobowych. W świadectwie tym podaje się dane niezbędne dla ustalenia uprawnień ze stosunku służbowego i uprawnień z ubezpieczenia społecznego zwalnianego funkcjonariusza (§ 4 ust. 1 ww. rozporządzenia). Na życzenie funkcjonariusza w świadectwie służby należy także zamieścić informacje o wysokości i składnikach uposażenia oraz o uzyskanych kwalifikacjach (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia). Stosownie do § 6 ust. 1 i ust. 4 ww. rozporządzenia, funkcjonariusz zwolniony ze służby może wystąpić do przełożonego właściwego w sprawach osobowych z żądaniem sprostowania świadectwa służby, a na odmowę sprostowania służy zwolnionemu funkcjonariuszowi zażalenie do wyższego przełożonego właściwego w sprawach osobowych. W przedmiotowej sprawie należy zgodzić się ze stanowiskiem organu, że wskazana w świadectwie służby data zwolnienia, jest zgodna ze stanem prawnym wynikającym z decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] grudnia 2010 r. oraz rozkazu personalnego Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] października 2010 r. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że skarżący został zwolniony ze służby stałej w Straży Granicznej z dniem [...] października 2010 r., na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy o Straży Granicznej. W dniu [...] listopada 2010 r. złożył odwołanie do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, w którym wniósł o stwierdzenie nieważności względnie uchylenie zaskarżonego rozkazu personalnego w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. uchylił zaskarżony rozkaz personalny w części dotyczącej daty zwolnienia skarżącego ze służby oraz ustalił nową datę zwolnienia na dzień [...] grudnia 2010 r. Dniem zwolnienia ze służby, jest dzień określony w decyzji wydanej przez organ II instancji i decyzja ta jest ostateczna. Ta data znalazła się w świadectwie służby D. B. Zmiana daty zwolnienia ze służby umieszczonej w świadectwie służby mogłaby być dokonana np. po wznowieniu postępowania i wyeliminowaniu z obrotu prawnego ostatecznej decyzji zwalniającej skarżącego ze służby i gdyby doszło w tym postępowaniu do ustalenia zwolnienia z inaczej ustaloną datą, to wówczas kwestia ta powinna znaleźć swoje odbicie w świadectwie służby. Wskazać należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że sprostować można oczywiste błędy pisarskie, tj. błędy widoczne, na "pierwszy rzut oka", bez potrzeby przeprowadzenia dodatkowych badań czy ustaleń oraz takie, które nie dotyczą merytorycznej treści dokumentu. Mogą to być błędy pisarskie i rachunkowe. Błąd rachunkowy oznacza omyłkę w wykonaniu działań matematycznych, a błąd pisarski widoczny, oznacza niewłaściwe użycie wyrazu, widoczną mylną pisownię, albo widoczne, niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Podkreślić również należy, że zwłoka w doręczeniu świadectwa służby jest oczywiście okolicznością naganną, to jednak nie ma wpływu na treść świadectwa służby. Wobec powyższego skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.