II SA/Wa 1607/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.), Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, Jacek Fronczyk, Protokolant Dorota Kwiatkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi Ł.K. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty nienależnie pobranego świadczenia oddala skargę Wojewoda Mazowiecki decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 10 ust. 4 pkt 2 w związku z art. 46 ust. 2 i art. 76 ust. 7 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 z późn. zm.), art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy zaskarżoną przez Ł. K. decyzję nr [...] Starosty Powiatu S. z dnia [...] czerwca 2007 r. orzekającą o: 1) rozłożeniu na raty spłaty kwoty [...] zł niesłusznie pobranego świadczenia oraz kwoty [...] zł kosztów sądowych, po [...] zł miesięcznie, płatne do 15 każdego miesiąca, poczynając od sierpnia 2007 r. 2) zapewnieniu umorzenia odsetek od kwoty zadłużenia po zakończeniu spłaty ostatniej raty. 3) wykonalności zapłaty całego zadłużenia wraz z ustawowymi odsetkami w przypadku niedotrzymania terminu zapłaty którejkolwiek z rat, W uzasadnieniu decyzji podano, iż Ł. K. w dniu [...] maja 2006 r., na podstawie umowy nr [...] zawartej z Dyrektorem Powiatowego Urzędu Pracy w S., działającym z upoważnienia Starosty S., otrzymał jednorazowe środki z Funduszu Pracy na podjęcie działalności gospodarczej. W związku z niedotrzymaniem warunków umowy Powiatowy Urząd Pracy w S., pismem z dnia 13 lipca 2006 r., wypowiedział umowę pożyczki i wezwał do zwrotu otrzymanych środków wraz z ustawowymi odsetkami w terminie 30 dni, a w dniu 7 września 2006 r. wystąpił do Sądu Rejonowego w S. Wydział I Cywilny z pozwem o zapłatę kwoty [...] zł z ustawowymi odsetkami. Wyrokiem z dnia [...] listopada 2006 r., sygn. akt [...], Sąd Rejonowy w S. zasądził od Ł. K. i poręczyciela dochodzoną kwotę z należnymi odsetkami. Do powyższego wyroku Ł. K. złożył apelację, którą Sąd Okręgowy w S. oddalił. W dniu 21 lutego 2007 r., tj. przed uprawomocnieniem się wyroku, Ł. K. wystąpił do Starosty Powiatu S. z wnioskiem o umorzenie należności. Wniosek ten uzupełnił 28 maja 2007 r., prosząc o rozważenie możliwości rozłożenia na raty zasądzonej kwoty i umorzenie odsetek ustawowych. W odpowiedzi na wniosek Starosta S. wydał w dniu [...] czerwca 2007 r. decyzję nr [...], znak [...], orzekającą o rozłożeniu kwoty [...] zł oraz kwoty [...] zł kosztów sądowych na raty po [...] zł miesięcznie, płatnych do 15 każdego miesiąca, poczynając od sierpnia 2007 r., zapewnił o umorzeniu odsetek po zakończeniu spłaty ostatniej raty oraz zastrzegł natychmiastową wykonalność zapłaty całego zadłużenia wraz z ustawowymi odsetkami w przypadku niedotrzymania terminu zapłaty którejkolwiek z rat. Od tej decyzji Ł. K. złożył odwołanie, w którym prosił o umorzenie całości kwoty wynikającej z decyzji Starosty S. Podał, że zarówno on, jak też poręczyciel, nie są w stanie zwrócić kwoty zadłużenia w całości ani w ratach. Twierdził ponadto, iż dotrzymał warunków umowy, a winę za zaistniałą sytuację ponoszą pracownicy Powiatowego Urzędu Pracy w S. Nie znajdując podstaw do zmiany lub uchylenia zaskarżonej decyzji, organ II instancji stwierdził, iż zgodnie z art. 76 ust.7 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 z późn. zm.) starosta może odroczyć termin płatności lub rozłożyć na raty nienależnie pobrane świadczenie, zwrot refundacji oraz jednorazowo przyznanych środków na podjęcie działalności gospodarczej albo po zasięgnięciu opinii powiatowej rady zatrudnienia umorzyć te należności w całości albo w części, jeżeli wystąpiła jedna z przesłanek: 1) w postępowaniu egzekucyjnym lub na podstawie innych okoliczności, lub dokumentów stwierdzono, że osoba lub inny podmiot, które pobrały nienależne świadczenie, refundację lub otrzymały jednorazowo środki na działalność gospodarczą nie posiadają majątku, z którego można dochodzić należności; 2) dochodzenie należności mogłoby pozbawić osobę, która pobrała nienależne świadczenie lub otrzymała jednorazowo środki, albo osobę pozostającą na jej utrzymaniu niezbędnych środków utrzymania; 3) osoba, która otrzymała jednorazowo środki zmarła, nie pozostawiając majątku, z którego można dochodzić należności; 4) zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty nienależnie pobranego świadczenia, refundacji lub jednorazowo przyznanych środków, przewyższającej wydatki egzekucyjne. W przedmiotowej sprawie organ I instancji przeprowadził niezbędne postępowanie dowodowe i wyjaśniające, dotyczące stanu majątkowego i rodzinnego Ł. K. i poręczyciela. W dniu [...] kwietnia 2007 r. sprawę zadłużenia Ł. K. i wniosków o umorzenie w całości lub części, rozłożenia na raty, rozpatrzyła i zaopiniowała Powiatowa Rada Zatrudnienia jako organ opiniodawczo-doradczy starosty w sprawach polityki lokalnego rynku pracy, w tym także w zakresie gospodarowania środkami Funduszu Pracy. Powiatowa Rada Zatrudnienia wypowiedziała się za umorzeniem odsetek i kosztów sądowych i zaproponowała rozłożenie na raty głównego zadłużenia. W dniu 28 maja 2007 r. Ł. K. złożył pismo (będące uzupełnieniem wniosku złożonego w dniu 21 lutego 2007 r.), w którym zwrócił się z prośbą o rozważenie możliwości rozłożenia na raty kwoty zobowiązania i umorzenie odsetek ustawowych. Organ I instancji uwzględnił żądanie Ł. K., bowiem rozłożył na raty spłatę żądanej kwoty i zapewnił o umorzeniu odsetek ustawowych i kosztów sądowych po spłaceniu ostatniej raty zadłużenia. Z uwagi na powyższe organ odwoławczy nie znalazł podstaw do zmiany lub uchylenia zaskarżonej decyzji Starosty Powiatu S. W skardze na decyzję Wojewody Mazowieckiego wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ł. K., powołując się na przepis art. 76 ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wniósł o umorzenie w całości kwoty wynikającej z decyzji Starosty S. z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] wskazując, iż dochodzenie należności pozbawi go niezbędnych środków do życia. W motywach skargi skarżący zarzucił, iż Starosta S. naruszył przepisy prawne dotyczące umorzenia środków, gdyż z przedłożonych dokumentów wynika, iż nie jest on w stanie ich zwrócić, nawet w przypadku proponowanego rozłożenia ich na raty. Wskazał, iż w obecnej sytuacji materialnej ani on, ani też poręczyciel – ojciec W. K., nie mają możliwości spłaty zadłużenia. Ponadto skarżący podniósł, iż został wprowadzony w błąd przez pracowników Powiatowego Urzędu Pracy i narażony na zwrot przyznanych środków. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Mazowiecki wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w sprawie administracyjnej z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami regulującymi postępowanie. Skarga analizowana według tych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrolą Sądu w niniejszej sprawie została objęta decyzja Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Starosty Powiatu S. z dnia [...] czerwca 2007 r., nr [...], orzekającą o: 1) rozłożeniu na raty spłaty kwoty [...] zł niesłusznie pobranego świadczenia oraz kwoty [...] zł kosztów sądowych po [...] zł miesięcznie, płatne do 15 każdego miesiąca, poczynając od sierpnia 2007 r. 2) zapewnieniu umorzenia odsetek od kwoty zadłużenia po zakończeniu spłaty ostatniej raty. 3) wykonalności zapłaty całego zadłużenia wraz z ustawowymi odsetkami w przypadku niedotrzymania terminu zapłaty którejkolwiek z rat. Powyższej decyzji skarżący w istocie nie kwestionuje. Natomiast wszelkie zarzuty, które formułuje skarżący dotyczą sprawy umorzenia przypisanych do zwrotu należności. Tymczasem wniosku skarżącego w tym przedmiocie organ nie rozpoznał. Zatem oceniając zasadność podniesionych w skardze zarzutów, należy stwierdzić, iż nie są one uzasadnione, gdyż co do zasady odnoszą się do sprawy, której organ jeszcze nie rozstrzygnął. Jakakolwiek ingerencja w tym przypadku dotycząca decyzji o rozłożeniu należności na raty poprzez jej uchylenie prowadziłaby do wydania rozstrzygnięcia na niekorzyść strony. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w wyroku.