II SA/Wa 1612/13
WyrokWSA w Warszawie2014-01-21
Skład orzekający: Ewa Marcinkowska, Olga Żurawska-Matusiak, Janusz Walawski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek redaktora naczelnego dziennika dotyczący polemiki z wcześniejszą informacją organu i kwestionujący prawidłowość przyjętej prognozy inflacji, stanowiącej podstawę ustalenia składki członkowskiej, może być uznany za wniosek o udzielenie informacji prasowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 Prawa prasowego?Ratio decidendi
Wniosek redaktora naczelnego, który stanowi polemikę z wcześniejszą informacją organu i kwestionuje prawidłowość przyjętej prognozy inflacji, nie jest wnioskiem o udzielenie informacji prasowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 Prawa prasowego. Prawo prasowe obliguje do udzielania informacji o działalności, a nie do prowadzenia polemik ze stanowiskiem organu czy korygowania wcześniejszych informacji. W związku z tym, organ nie był zobowiązany do udzielenia odpowiedzi w trybie Prawa prasowego, a jego odesłanie do wcześniejszej korespondencji było wystarczające.Stan faktyczny
Redaktor naczelny dziennika zwrócił się do Zarządu Głównego Polskiego Związku Łowieckiego (PZŁ) o udzielenie informacji prasowej dotyczącej trybu uchwalania uchwały NRŁ, w szczególności sposobu odczytania prognozy inflacji przez PZŁ i jej wpływu na wysokość składki członkowskiej na 2013 r. W związku z brakiem odpowiedzi, redaktor naczelny wezwał PZŁ do udzielenia odmowy lub odpowiedzi. PZŁ podtrzymał wcześniejszą odpowiedź dotyczącą składki członkowskiej. Redaktor naczelny wniósł skargę do WSA, zarzucając naruszenie Prawa prasowego poprzez błędne przyjęcie okoliczności odmowy i niezachowanie wymogów formy odmowy. Sąd oddalił skargę.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.), Sędziowie WSA Olga Żurawska-Matusiak, Janusz Walawski, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi P. G. – redaktora naczelnego dziennika [...] na odmowę udzielenia informacji prasowej przez Zarząd Główny [...] - oddala skargę -
Wnioskiem z dnia 22 kwietnia 2013 r. przesłanym drogą elektroniczną redaktor naczelny dziennika [...] – P. G. i, w nawiązaniu do uzyskanej informacji prasowej z dnia 21 września 2012 r. na temat wskaźnika planowanego wzrostu inflacji w 2013 r. o ok. 4 - 4,5%, przywołanego w uzasadnieniu do uchwały nr 27/2012 Naczelnej Rady Łowieckiej (dalej jako NRŁ) z dnia 4 września 2012 r., zwrócił się do Zarządu Głównego Polskiego Związku Łowieckiego (dalej jako Zarząd Główny PZŁ) o udzielenie informacji, w trybie art. 4 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe (Dz. U. z 1984 r. Nr 5, poz. 24 ze zm.), dotyczącej trybu uchwalania ww. uchwały. Wnioskodawca określił, iż jeżeli źródłem, z jakiego PZŁ wziął wskaźnik planowanego wzrostu inflacji o ok. 4 - 4,5%, jest "Projekcja inflacji i wzrostu NBP na podstawie modelu NECDOM z dnia 9 lipca
2012 r. (dostępna na http://www.nbp/p./polityka pieniezna/dokumenty/raport o inflacji/necmod lipiec 2012), to prosi o udzielenie informacji na pytania:
"1. W jaki sposób i jaki organ PZŁ odczytał z "Projekcji" wzrost inflacji w roku
2013 ok. 4 - 4,5 %, jeżeli diagram na stronie 39 przyjęty w PZŁ za wiążący, pt. "Projekcja inflacji - lipiec 2012" przewiduje inflację po kolejnych kwartałach 2013 r.: lq - 3,35%, 2q - 2,55%, 3q - 2,40% i 4q - 2.40%, a "Raport o inflacji" NBP z lipca 2012 r. dostępny na (http://npb.pl./...), na stronie 87 informuje, że wskaźnik wzrostu cen konsumenta wyniesie w całym 2013 r. tylko 2,7%?
2. Czy znany jest w PZŁ dokument Departamentu Analiz Makroekonomicznych i Strukturalnych Narodowego Banku Polskiego dostępny na http://www.nbp.pl/aktualnosci/wiadomosci 2004/projekcja, www.pdf, który wyjaśnia, jak należy czytać "Projekcję" i w którym na stronie 13 napisano, że Projekcja nie opisuje najbardziej prawdopodobnego scenariusza inflacji w przyszłości, ponieważ bank centralny (NBP) będzie podejmował działania zmierzające do utrzymania inflacji na poziomie zgodnym z celem inflacyjnym, a ten w "Projekcji" został określony na 2,5%?
3. Czy w związku z zawyżeniem procentu przewidywanego wzrostu inflacji przy określaniu wzrostu wysokości składki PZŁ na rok 2013 z 2,7% na 4,8% dla składki podstawowej i z 2,7% do 5,2% dla składki ulgowej, Zarząd Główny PZŁ zamierza wnieść do NRŁ o skorygowanie wysokości składki PZŁ na rok 2013 do wysokości przewidywanej inflacji, a jeśli nie, to czy zamierza poinformować członków PZŁ dlaczego wzrost składki w 2013 r. jest wyższy, niż przewidywany wzrost inflacji?".
W związku z brakiem odpowiedzi na ww. zapytanie, pismem z dnia 21 maja
2013 r. przesłanym w dniu 23 maja 2013 r. drogą elektroniczną P. G. redaktor naczelny dziennika [...] zwrócił się do Zarządu Głównego PZŁ o sporządzenie odmowy przewidzianej w art. 4 ust. 3 ustawy Prawo prasowe. Jednocześnie na wypadek konieczności wniesienia skargi do WSA w Warszawie na odmowę udzielenia informacji prasowej wezwał Zarząd Główny PZŁ do usunięcia naruszenia prawa, poprzez udzielenie odpowiedzi lub złożenie odmowy.
PZŁ, w piśmie z dnia 5 czerwca 2013 r., odpowiadając na e-mail P. G. z dnia 22 kwietnia 2013 r. dotyczący udzielenia informacji prasowej poinformował, iż podtrzymuje odpowiedź skierowaną do ww. w dniu 21 września 2012 r. dotyczącą składki członkowskiej.
Pismem z dnia 12 czerwca 2013 r. P. G. – redaktor naczelny dziennika [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na odmowę udzielenia przez Zarząd Główny PZŁ informacji prasowej, żądanej w dniu 22 kwietnia 2013 r. w sprawie wzrostu składki w PZŁ na rok 2013.
W skardze wniósł o uchylenie odmowy oraz nakazanie ponownego rozpatrzenia jego wniosku z dnia 22 kwietnia 2013 r. o udzielenie informacji podnosząc, iż w sprawie został naruszony art. 4 ust. 1 Prawa prasowego poprzez błędne przyjęcie, że zachodzą okoliczności odmowy udzielenia informacji prasowej przez Zarząd Główny PZŁ, jak też naruszony został art. 4 ust. 3 tej ustawy poprzez niezachowanie wymagań jakie powinna spełniać odmowa udzielenia informacji prasowej w postaci wskazania powodów odmowy i zwłoka w jej udzieleniu.
W uzasadnieniu skargi P. G. przedstawiając stan faktyczny sprawy podkreślił, iż pismo z dnia 5 czerwca 2013 r. nie odpowiada na pytania postawione przez niego Zarządowi Głównemu PZŁ w e-mailu z dnia 22 kwietnia 2013 r. oraz nie spełnia wymogów art. 4 ust. 3 Prawa prasowego. Zaznaczył jednocześnie, że dane żądane przez niego we wniosku dotyczą działalności PZŁ, a zatem mieszczą się w pojęciu informacji prasowej.
W odpowiedzi na skargę Zarząd Główny PZŁ wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie skargi. Uzasadniając swoje stanowisko organ podkreślił, iż PZŁ udzielił wyczerpującej odpowiedzi na pytania dotyczące składki członkowskiej w piśmie z dnia 21 września 2012 r., a swoje stanowisko podtrzymał pismem z dnia 5 czerwca 2013 r. PZŁ udostępnił całościową informację jaką dysponuje, a która dotyczy uchwalenia przez Naczelną Radę Łowiecką składki członkowskiej na 2013 r. i żadnych innych informacji w tej kwestii mogących być informacją prasowa nie posiad. W ocenie organu pytania przedstawione w e-mailu z dnia 22 kwietnia 2013 r. nie są pytaniami w trybie Prawa prasowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Ustawa z dnia 26 stycznia 1984 r. – Prawo prasowe (Dz. U. Nr 5, poz. 24 ze zm.) zapewnia ochronę sądowoadministracyjną w sprawach odmowy udzielenia informacji prasowej i w sytuacji niezachowania wymogów formy tej odmowy. W świetle art. 4 ust. 3 powołanej ustawy, w przypadku odmowy udzielenia informacji, na żądanie redaktora naczelnego, odmowę doręcza się zainteresowanej redakcji w formie pisemnej, w terminie trzech dni; odmowa powinna zawierać oznaczenie organu, jednostki organizacyjnej lub osoby, od której pochodzi, datę jej udzielenia, redakcję, której dotyczy, oznaczenie informacji będącej jej przedmiotem oraz powody odmowy. Z kolei, stosownie do ust. 4 tego przepisu, odmowę, o której mowa w ust. 3, lub niezachowanie wymogów określonych w tym przepisie, można zaskarżyć do sądu administracyjnego w terminie 30 dni; w postępowaniu przed sądem stosuje się odpowiednio przepisy o zaskarżaniu do sądu decyzji administracyjnych.
Podkreślenia wymaga, iż w myśl art. 4 ust. 3 ww. ustawy – Prawo prasowe, jeśli podmiot, zobowiązany do udzielenia informacji prasowej, odmówi jej udzielenia, to – na żądanie redaktora naczelnego – ma obowiązek doręczenia odmowy zainteresowanej redakcji w formie pisemnej, zgodnie z wymogami określonymi w tym przepisie, czyniąc to w terminie trzech dni. Z przepisów ustawy – Prawo prasowe jednoznacznie wynika, że ustawodawca nie określił terminu udzielenia informacji prasowej przez podmioty obowiązane do jej udostępnienia, jak uczynił to w odniesieniu do informacji publicznej, wskazując w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, że udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy. Przyjąć zatem należy, że informacja prasowa powinna zostać udzielona bez nieuzasadnionej zwłoki, a więc niezwłocznie, co ma przede wszystkim umożliwić prasie działanie możliwie szybkie, zgodnie z przepisami Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, jak i ustawy – Prawo prasowe (art. 1 ustawy). Jeśli natomiast podmiot obowiązany ignoruje złożony wniosek, nie zamierza udzielić informacji prasowej, ewentualnie odmawia jej udostępnienia, wówczas materializuje się uprawnienie redaktora naczelnego do wystąpienia z żądaniem doręczenia odmowy na piśmie. Zgłoszenie żądania otwiera trzydniowy termin na udzielenie odmowy w formie pisemnej. Doręczenie pisemnej odmowy otwiera z kolei trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Warto także zwrócić uwagę, że wspomniany trzydniowy termin na wydanie pisemnej odmowy na żądanie redaktora naczelnego ma w tych sprawach podwójne znaczenie prawne. Ma nie tylko służyć dyscyplinowaniu podmiotów obowiązanych do udzielania informacji prasowej, ale także – jako tryb zmierzający do uruchomienia środka zaskarżenia – stanowi kryterium czasowe, mające wpływ na liczenie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, której przedmiotem może być odmowa udzielenia informacji prasowej, względnie niezachowanie wymogów formy odmowy, które tworzą w tego rodzaju sprawach przedmiot zaskarżenia, w których to sprawach ustawodawca zdecydował o odpowiednim stosowaniu w postępowaniu przed sądem administracyjnym przepisów o zaskarżaniu do sądu decyzji administracyjnych.
Powyższe oznacza, że w postępowaniu tym sąd administracyjny może dokonać merytorycznej oceny zasadności skargi na odmowę udzielenia informacji prasowej (odmowę wyrażoną w formie pisemnej, jak i odmowę, której wymogów formy nie zachowano), jeśli w sprawie doszło do odmowy i został wyczerpany tryb z art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo prasowe, jako warunek dopuszczalności skargi.
W rozpoznawanej sprawie P. G. - redaktor naczelny dziennika [...], jest podmiotem mieszczącym się w kategorii pojęciowej "prasa". W ocenie Sądu żądania zawarte w piśmie z dnia 22 kwietnia 2013 r., skierowane do Zarządu Głównego Polskiego Związku Łowieckiego nie spełniają jednak kryterium przedmiotowego stosowania ustawy - Prawo prasowe, zważywszy na treść jej art. 4 ust. 1, zgodnie z którym przedsiębiorcy i podmioty niezaliczone do sektora finansów publicznych oraz niedziałające w celu osiągnięcia zysku są obowiązane do udzielenia prasie informacji o swojej działalności, o ile na podstawie odrębnych przepisów informacja nie jest objęta tajemnicą lub nie narusza prawa do prywatności.
Należy zwrócić uwagę, że Zarząd Główny PZŁ odpowiadając na wniosek skarżącego nawiązał do wcześniejszej korespondencji prowadzonej w tej sprawie, wskazując, iż podtrzymuje odpowiedź skierowaną do niego w dniu 21 września
2012 r. dotyczącą składki członkowskiej.
W piśmie tym Zarząd Główny PZŁ wskazał skarżącemu, że Polski Związek Łowiecki opiera się w swych prognozach na badaniach uznanych instytucji. Podał, że w sprawach z zakresu inflacji prognoza oparta jest przede wszystkim na danych podawanych przez Narodowy Bank Polski, a w szczególności oparto się na dokumencie pt. "Projekcja inflacji i wzrostu gospodarczego Narodowego Banku Polskiego na podstawie modelu NECMOD". Wskazał, również, że z wykresów pt. "Projekcja lipcowa inflacji CPI na tle projekcji marcowej" oraz "Projekcja inflacji - lipiec 2012 r." wyraźnie widać zakres prognozowanej inflacji.
Poddając analizie treść wniosku skarżącego z dnia 22 kwietnia 2013 r. o udzielenie informacji prasowej należy zauważyć, że ma on w istocie charakter polemiki z informacjami przekazanymi wnioskodawcy w piśmie Zarządu Głównego PZŁ z dnia 21 września 2012 r. Skarżący kierując do Zarządu Głównego PZŁ pytania w piśmie z dnia 22 kwietnia 2013 r., poddaje bowiem w wątpliwość prawidłowość przyjętej przez Związek prognozy inflacji na 2013 r, która była podstawą określenia wysokości składki członkowskiej na 2013 r. W swoim wniosku skarżący określa tę prognozę jako "zawyżoną" i domaga się udzielenia informacji na temat planowanych w Związku przez Zarząd Główny PZŁ działaniach. Skarżący we wniosku z dnia 22 kwietnia 2013 r. kwestionuje zatem w istocie treść udzielonej mu wcześniej informacji dotyczącej ustalenia wysokości składki członkowskiej na 2013 r. Wniosek ten zawiera negatywną ocenę działań Związku, a jednocześnie skarżący oczekuje, że Związek w związku z przyjętą zawyżoną prognozą inflacji podejmie określone działania w zakresie korekty wysokości składki członkowskiej na 2013 r.
Wniosek skarżącego o udzielenie informacji nie odnosi się zatem to sfery faktów związanych z działalnością Zarządu Głównego PZŁ. Tak sformułowane zapytanie nie obligowało tym samym Zarządu Głównego PZŁ do udzielenia skarżącemu odpowiedzi w trybie art. 4 ust. 1 ustawy Prawo prasowe. Podmiot ten udzielił bowiem skarżącemu informacji o swojej działalności w zakresie sposobu ustalenia wysokości składki członkowskiej na 2013 r. w piśmie z dnia 21 września 2012 r. Pismo to wyraża stanowisko Zarządu Głównego PZŁ odnośnie tego zagadnienia. Odesłanie do treści tego pisma, dokonane w piśmie Zarządu Głównego PZŁ z dnia 5 czerwca 2013 r., było w tej sytuacji wystarczającym sposobem załatwienia wniosku skarżącego. Jeżeli skarżący nie zgadza się z tym stanowiskiem i zamierza dążyć do jego zmiany, to złożenie wniosku o udzielenie informacji prasowej nie jest drogą do osiągnięcia tego celu. W trybie tym możliwe jest bowiem wyłącznie udzielenie informacji o faktach związanych z działalnością podmiotu zobowiązanego. Wniosek skarżącego zapytania o takie fakty natomiast nie zawierał.
Reasumując, stwierdzić należy, iż pismo skarżącego z dnia 22 kwietnia
2013 r. nie stanowiło wniosku o udzielenie informacji prasowej, a stanowiło wyłącznie polemikę ze stanowiskiem Zarządu Głównego PZŁ wyrażonym w piśmie tego podmiotu z dnia 21 września 2012 r.
W tej sytuacji skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło