II SA/Wa 162/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji Prezydenta Miasta [...] z [...] listopada 2013 r. nr [...] o utracie prawa do stypendium z dniem [...] października 2013 r. postanawia odrzucić skargę. Minister Pracy i Polityki Społecznej, działając na podstawie art. 161 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) w wyniku rozpatrzenia wniosku Z. R. z dnia [...] sierpnia 2015 r. o "uchylenie bądź zmianę w oparciu o art. 161 kpa" m.in. "decyzji Prezydenta [...] z [...] listopada 2013 r. nr [...] orzekającej o utracie prawa do stypendium z dniem [...] października 2013 r.", decyzją z dnia [...] września 2015 r. nr [...] orzekł o odmowie uchylenia decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] listopada 2013 r. W pouczeniu do ww. decyzji organ wskazał, że od przedmiotowej decyzji służy stronie prawo złożenia do Ministra Pracy i Polityki Społecznej wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. Pismem z dnia 9 grudnia 2015 r. Z. R. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przedmiotową decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] września 2015 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Organ, w piśmie przewodnim z 20 stycznia 2016 r., przy którym przekazał Sądowi odpowiedź na skargę, podniósł, iż skarżący nie złożył wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej zaskarżoną decyzją. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl § 2 ww. artykułu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy). Mając na względzie treść powołanego art. 52 § 1 i § 2 cytowanej ustawy, Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest zbadać, czy skarga wniesiona przez stronę jest dopuszczalna. W sytuacji, gdy przedmiotem skargi strona czyni akt, co do którego nie wyczerpano środków zaskarżenia, skargę należy uznać za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. Wskazać należy, iż rozpatrywana skarga dotyczy decyzji wydanej przez organ w pierwszej instancji, od której stronie przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W związku z tym skargę, jako niedopuszczalną należało odrzucić. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.