II SA/Wa 1622/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt, Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Maryla Wiśniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi M.S. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] maja 2023 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia stanu zdrowia oraz ustalenie zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariusza do służby oddala skargę M.S. (dalej, jako: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę ma orzeczenie Centralnej Komisji lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (dalej, jako: CKL) z dnia [...] maja 2023 r. w przedmiocie ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariusza do służby. Stan sprawy przedstawia się następująco. [...] Rejonowa Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych orzeczeniem (dalej, jako: organ I instancji) z dnia [..] marca 2023 r. uznała skarżącego za "zdolnego do służby w policji z ograniczeniem", za "niezdolnego do służby na dotychczas zajmowanym stanowisku" (kategoria zdrowia B). Organ I instancji w rozpoznaniu wskazał stan po wielokrotnych operacjach odcinka L-S kręgosłupa i zakwalifikował to schorzenie pod § 64 pkt 2 kol. 5 lit. b rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Słubie Ochrony Państwa (Dz. U. z 2018 r. poz. 2035, dalej także, jako: rozporządzenie). Od tego orzeczenia odwołanie wniósł Komendant Miejski Policji w K. (organ kierujący skarżącego na badania). Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w Warszawie (dalej zwana "CKL") zapoznała się z odwołaniem z dnia [...] kwietnia 2023 r. od orzeczenia organu I instancji oraz zgromadzoną dokumentacją orzeczniczą i działając na podstawie art. 47 ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 398) uchyliła zaskarżone orzeczenie i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu CKL podniosła, że po analizie całości dokumentacji z powodu uchybień formalno - prawnych uchyla zaskarżone orzeczenie i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Powodem uchybień jest konieczność opisania ograniczeń do stanowiska służbowego w przypadku, gdy została orzeczona kategoria B - zdolny do służby z ograniczeniem, niezdolny do służby na zajmowanym stanowisku. Z tym rozstrzygnięciem skarżący nie zgodził się i wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postepowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: 1. art. 46 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz.U. 2014, poz. 1822) polegające działaniu przez CKL z urzędu, a nie w ramach rozpatrzenia odwołania, bo M.S. nigdy odwołania od orzeczenia organu I instancji z dnia [...] marca 2023 r. nie złożył; 2. § 64 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa poprzez wskazanie na konieczność opisania ograniczeń do stanowiska służbowego w przypadku, gdy została orzeczona kategoria B, podczas, gdy z przepisu nie wynika taka potrzeba. W uzasadnieniu skargi podniesiono przede wszystkim, że skarżący nigdy odwołania od orzeczenia organu I instancji nie składał, a z zaskarżonego orzeczenia wynika, że wzruszenie orzeczenia z dnia [...] marca 2023 r. nastąpiło na skutek odwołania funkcjonariusza Policji. Nadto w ocenie skarżącego, nie znajduje podstaw enigmatycznie ujęta argumentacja podniesiona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że orzeczeniu organu I instancji towarzyszyły błędy formalno-prawne. Z jednej stron organ nie konkretyzuje, na czym one miały rzekomo polegać. Z drugiej - częściowo precyzuje, że powodem uchybień w jego opinii jest: "konieczność opisania ograniczeń do stanowiska służbowego w przypadku, gdy została orzeczona kategoria B - zdolny do służby z ograniczeniem, niezdolny do służby na zajmowanym stanowisku". Konieczność ta zaś w ogóle nie wynika z aktów prawnych, na które powołuje się organ. Skarżący wskazał, że posłużenie się taką argumentacją ma charakter instrumentalny, by uzasadnić w przyszłości wydalenie funkcjonariusza ze służby, gdyż w dniu [...] kwietnia 2023 r. wszczęto wobec niego postępowanie w celu stwierdzenia zasadności zwolnienia ze służby. Z § 1 ust. 2 ww. rozporządzenia wynika, że w wykazie chorób i ułomności określa się szczegółowe objaśnienia odnoszące się do chorób i ułomności, jak również zalecane czynności wskazane przy ich ustalaniu w przypadkach, w których wymaga tego wiedza medyczna. W przypadku choroby M.S. tj. określonych w § 64 pkt 2 innych chorobach kręgosłupa nieupośledzających sprawności ustroju, takich szczegółowych objaśnień i wymogów nie określono. Jedynie wskazano, że: "Do § 64 pkt 2. Kandydatów do służby, u których stwierdzono występowanie niewielkich zmian bezobjawowych, niewymagających leczenia ani rehabilitacji o przebiegu niepostępującym, należy kwalifikować jako zdolnych". Nie ma tam mowy - na wzór niektórych innych przepisów - o potrzebie konsultacji, wyjaśnień, doprecyzowań. Dlatego też orzeczenie organu I instancji należy uznać za poprawne formalnie i prawidłowe. Zwłaszcza pkt 15 należy uznać jako wystarczająco doprecyzowujący zalecenia organu I instancji i interpretować jako racjonalny. Skoro Komisja nie wskazała na potrzebę żadnych dodatkowych ograniczeń dotyczących pracy funkcjonariusza, to znaczy, że ich nie ma. Decyzja jest jasna, klarowna i zrozumiała. Nie ma potrzeby jej uzupełniania i prostowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu CKL podniosła, że skarżący z niezrozumiałych powodów pomija fakt, iż stroną uprawnioną do złożenia odwołania jest również organ kierujący daną osobę do komisji lekarskiej. W skardze doszło do nieuprawnionej nadinterpretacji, albowiem CKL nie wskazała, że to skarżący złożył odwołanie od orzeczenia Organu I instancji. CKL wskazała jedynie, iż wpłynęło odwołanie z dnia [..] kwietnia 2023 r. Odwołanie zostało zaś złożone przez Komendanta Miejskiego Policji w K. Odnosząc się do kwestii konieczności doprecyzowania zaleceń CKL powołała się na przepisy ustawy o komisjach lekarskich, w tym w szczególności art. 6 ust. 2 pkt 2, zgodnie z którym w przypadku orzeczenia "trwałej niezdolności do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku" komisja lekarska określa, jakie warunki służby są przeciwwskazane dla badanego. Organ dodał, że tryb postępowania komisji lekarskich podległych ministrowi spraw wewnętrznych jest trybem odrębnym od trybu uregulowanego przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, ma swój autonomiczny byt prawny i znajduje swoje umocowanie w ustawie o komisjach lekarskich, jedynie w zakresie nieuregulowanym w ustawie, stosuje się przepisy K.p.a. Przepisy powyższej ustawy i wspomnianego rozporządzenia zawierają kompleksową regulację, co oznacza, że od orzeczeń komisji, choć mają charakter decyzji administracyjnej podlegającej kontroli instancyjnej, nie stosuje się w tym zakresie w pełni przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Akty wykonawcze określające własne zasady i tryb orzekania, stanowią wobec trybu ustanowionego w k.p.a. lex specialis i w tym zakresie (w którym regulują dane zagadnienie procesowe) uchylają przepisy k.p.a., zgodnie z zasadą przepis szczegółowy uchyla normę generalną. Komisje lekarskie w zakresie określenia zdolności do służby muszą orzekać zgodnie z wiedzą medyczną i obowiązującymi przepisami. Subiektywne odczucia skarżącego na temat jego stanu zdrowia, z punktu widzenia orzeczniczego, nie mają istotnego wpływu na ustalenie kategorii zdolności do służby. Do wyłącznej kompetencji komisji lekarskiej należy uznanie (zakwalifikowanie) orzekanego do określonej kategorii zdolności do służby. CKL wnikliwie przeanalizowała całość zgromadzonej dokumentacji, czemu wyraz dała dokonując szczegółowej analizy dokumentacji medyczno-orzeczniczej, w efekcie czego zadecydowała o konieczności ponownej oceny stanu zdrowia w odniesieniu do oceny dokonanej przez organ I instancji. Komendant Miejski Policji w K. w piśmie procesowym z dnia [...] września 2023 r. wniósł o oddalenie skargi. Wyjaśnił, że skorzystał z uprawnień strony i wniósł odwołanie od orzeczenia organu I instancji albowiem istniały rozbieżności w dokumentacji skarżącego dotyczącej jego stanu zdrowia. Skarżący bowiem w dniu [...] marca 2023 r. przestawił orzeczenie o stopniu niepełnosprawności wydane przez Miejski Zespół do spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K. z dnia [...] marca 2023 r. zaliczające M.S. do stopnia niepełnosprawności - umiarkowanego. Zachodziła wątpliwość czy skarżący przedstawił organowi I instancji całą zgromadzoną dokumentację dotyczącą stanu zdrowia. W piśmie procesowym z dnia [...] września 2023 r. skarżący podtrzymał dotychczasowe zarzuty i wnioski. Wskazał, iż o odwołaniu Komendanta Miejskiego Policji w K. dowiedział się z rozmowy telefonicznej z pracownikiem organu. Dokumenty takiego nigdy nie otrzymał. Dodał, że skarżący został zwolniony ze służby z dniem [...] maja 2023 r.; od decyzji skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 6 ust. 1 ustawy o komisjach lekarskich, zdolność fizyczną i psychiczną funkcjonariusza do pełnienia służby ustala się przez zaliczenie go do jednej z następujących kategorii zdolności do służby: 1) kategoria A – "zdolny do służby", która oznacza, że jego stan zdrowia nie budzi żadnych zastrzeżeń albo że stwierdzone choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do pełnienia służby; 2) kategoria B – "zdolny do służby z ograniczeniem", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które zmniejszają jego sprawność fizyczną lub psychiczną, mogąc mieć wpływ na jego zdolność do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku; 3) kategoria C – "niezdolny do służby", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które uniemożliwiają pełnienie służby. W myśl natomiast art. 6 ust. 2 pkt 2 powołanej ustawy orzeczenie o zdolności fizycznej i psychicznej do służby, oprócz jednej z kategorii zdolności do służby wymienionych w ust. 1, zawiera m. in. określenie "trwale niezdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku", jeżeli stwierdzono choroby lub ułomności, które zmniejszają zdolność fizyczną lub psychiczną do służby i nie pozwalają na pełnienie służby na zajmowanym stanowisku, jednak te choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do dalszego pełnienia służby na innym stanowisku; w takim przypadku komisja lekarska określa, jakie warunki służby są przeciwwskazane dla badanego. W rozpoznawanej sprawie [...] Rejonowa Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych orzeczeniem (dalej, jako: organ I instancji) z dnia [...] marca 2023 r. uznała skarżącego za "zdolnego do służby w policji z ograniczeniem", za "niezdolnego do służby na dotychczas zajmowanym stanowisku" (kategoria zdrowia B). Komisja w pkt 15 poczyniła uwagi : "Zwolniony z testu sprawności fizycznej z W-f na okres 12 (dwunastu) miesięcy.". Trudno zatem przyjąć aby wskazana uwaga należycie określała jakie warunki służby są przeciwwskazane dla skarżącego. Słuszne jest zatem twierdzenie organu odwoławczego, że omawiana kwestia nie została rozstrzygnięta i opisana w orzeczeniu organu I instancji w sposób odpowiadającym ww. przepisowi ustawy o komisjach lekarskich. To z kolei jest niezbędne dla prawidłowego zabezpieczenia warunków pełnienia służby przez skarżącego skoro zdolny jest on do jej pełnienia lecz z ograniczeniami. Zupełnie natomiast niezrozumiały jest argument skarżącego, że posłużenie się przez organ ww. argumentacją "ma charakter instrumentalny, by uzasadnić w przyszłości wydalenie funkcjonariusza ze służby". Twierdzenia skarżącego są gołosłowne i w żaden sposób niepoparte argumentacją prawną. Zauważyć nadto należy, iż słusznie skarżący podał, iż w zaskarżonym orzeczeniu wadliwie wskazano, że orzeczenie to wydane zostało w wyniku rozpoznania odwołania funkcjonariusza Policji M.S. Sąd uznał jednak, iż wskazany w osnowie orzeczenia błąd ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej. Z akt sprawy jednoznacznie bowiem wynika, iż odwołanie od orzeczenia z dnia [...] marca 2023 r. złożył Komendant Miejski Policji w K. Wytknięty błąd organu nie miał jednak wpływu na treść rozstrzygnięcia. Nie ma wątpliwości, iż odwołanie w tej sprawie zostało złożone przez podmiot uprawniony, a zatem CKL wydała rozstrzygnięcie w wyniku jego rozpoznania. Z tych wszystkich względów Sąd uznał, że zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu. Sąd nie dopatrzył się żadnego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634) orzekł jak w sentencji.