II SA/Wa 1623/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. P. z dnia 26 kwietnia 2010 r. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 1623/09 w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o zmianie zaliczkowej pomocy finansowej na budownictwo mieszkaniowe na pomoc bezzwrotną p o s t a n a w i a - odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej- Wyrokiem z dnia 2 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. P. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o zmianie zaliczkowej pomocy finansowej na budownictwo mieszkaniowe na pomoc bezzwrotną. Odpis wyroku nieprawomocnego wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 27 marca 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). W dniu 26 kwietnia 2010 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej zwana "ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści przepisu art. 87 ppsa, warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: wniesienie przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, która uniemożliwiła dochowanie terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano; uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony oraz powstanie w wyniku uchybienia terminu ujemnych dla strony skutków procesowych. Natomiast zgodnie z treścią art. 88 ppsa, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić kwestię terminowości wniesienia skargi kasacyjnej stosownie do treści art. 177 § 1 ppsa, od niego bowiem zależy rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, jako że jest on dopuszczalny jedynie wówczas, gdy skarga kasacyjna uchybia 30-dniowemu terminowi do jej wniesienia. Z akt sądowych wynika, że odpis wyroku nieprawomocnego wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 27 marca 2010 r. Ostatnim dniem na złożenie skargi kasacyjnej był dzień 26 kwietnia 2010 r. Skarżący w tym dniu, tj. 26 kwietnia 2010 r. wniósł wniosek o przywrócenie terminu. Wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w dniu 26 kwietnia 2010 r., tj. w trzydziestym dniu od doręczenia uzasadnienia wyroku, nastąpiło w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej, a zatem przed rozpoczęciem biegu terminu do jego wniesienia. Należy wyjaśnić, iż dopiero po bezskutecznym upływie trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zacznie biec termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z powyższym Sąd uznał wniosek skarżącego z dnia 26 kwietnia 2010 r. za niedopuszczalny. Okoliczność ta powoduje, że Sąd nie ma prawa przystąpić do merytorycznego rozpoznania wniosku. Dodatkowo Sąd zauważa, że skarżący nie spełnił także innego warunku, od którego uzależnione jest przywrócenie terminu, a mianowicie składając wniosek o przywrócenie terminu nie złożył jednocześnie skargi kasacyjnej. Brak w tym zakresie również stanowi podstawę do odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu, jako niespełniającego jednego z wymogów formalnych. W tym stanie rzeczy na mocy art. 88 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.