II SA/Wa 1623/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karolina Kisielewicz, Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędzia WSA Piotr Borowiecki (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi D. E. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Zdanie odrębne zgłosił Sędzia WSA Piotr Borowiecki Komendant Główny Policji decyzją z [...] marca 2021 r. (nr [...]), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.), dalej jako k.p.a., utrzymał w mocy decyzję Komendanta [...] Policji z [...] grudnia 2020 r. (nr [...]), którą na podstawie art. 104 § 1 k.p.a. w zw. z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach dotyczących wsparcia służb mundurowych nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 1610), odmówił D.E. wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy w związku ze zwolnieniem ze służby. W zaskarżonej decyzji organ odwołał się do art. 115a ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, w brzmieniu po nowelizacji dokonanej art. 1 pkt 16 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach dotyczących wsparcia służb mundurowych oraz art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej i podał, że skoro D.E. został zwolniony ze służby przed dniem 6 listopada 2018 r., to nie ma podstaw do uwzględnienia jego wniosku o wypłatę wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy. D.E. w piśmie z [...] kwietnia 2021 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z [...] marca 2021 r., w której zarzucił, że została wydana z naruszeniem art. 190 ust. 4 Konstytucji RP w zw. z art. 115a ustawy o Policji, art. 9 ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach dotyczących wsparcia służb mundurowych oraz art. 66 ust. 2 Konstytucji RP, a także art. 138 § 1 k.p.a. i wniósł o uchylenie decyzji obu instancji, zasądzenie na jego rzecz od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz o rozpoznanie niniejszej sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym. Komendant Główny Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, a także o rozważenie możliwości zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. dalej jako "p.p.s.a.") w związku z wystąpieniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego, czy: art. 9 ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach dotyczących wsparcia służb mundurowych narusza treść art. 2, 8 ust. 1, art. 32 ust. 1 oraz art. 190 ust. 1, 3 i 4 Konstytucji RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Innymi słowy chodzi tu o sytuację, w której występuje zagadnienie prejudycjalne pozostające w bezpośrednim związku z rozpoznawaną sprawą. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Komendanta Głównego Policji z [...] marca 2021 r. o odmowie wypłaty skarżącemu wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy. Sądowi z urzędu wiadomym jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 21 stycznia 2021 r. sygn. akt II SA/Bk 866/20 wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, czy: art. 9 ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach dotyczących wsparcia służb mundurowych w zakresie, w jakim wyłącza stosowanie przepisu art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 października 2020 r. do spraw dotyczących ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy wszczętych po dniu 6 listopada 2018 r. w odniesieniu do policjantów zwolnionych ze służby przed dniem 6 listopada 2018 r. jest zgodny z art. 2, art. 8 ust. 1, art. 32 ust. 1, art. 190 ust. 1, 3 i 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Sąd pytający zwrócił uwagę, że art. 9 ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach dotyczących wsparcia służb mundurowych, uchwalony w wyniku wykonania wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 6 listopada 2018 r. sygn. akt. K 7/15 i określający zasady obliczania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i urlop dodatkowy, może różnicować funkcjonariuszy Policji w zależności od daty zwolnienia ich ze służby. W odniesieniu do policjantów, którzy zostali zwolnieni ze służby od dnia 6 listopada 2018 r. stosuje się bowiem rozwiązania prawne korzystniejsze, aniżeli zasady obowiązujące funkcjonariuszy zwolnionych przed tą datą. Zróżnicowanie takie budzi, w ocenie Sądu pytającego, wątpliwości w zakresie jego zgodności z normami konstytucyjnymi, zwłaszcza w kontekście wydanego już i przywołanego wyżej wyroku Trybunału Konstytucyjnego. Sprawę w Trybunale Konstytucyjnym zarejestrowano pod sygn. akt P 7/21. Udzielenie odpowiedzi na powyższe pytanie prawne ma zatem znaczenie dla rozpoznawanej sprawy, w której podstawą odmowy wypłaty skarżącemu wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop (wypoczynkowy, dodatkowy) było stwierdzenie, że został zwolniony ze służby przed dniem 6 listopada 2018 r., w związku z czym ekwiwalent za urlop został mu wypłacony w prawidłowej wysokości. Podkreślić należy, że powyższe stanowisko potwierdza orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sąd ten stwierdził bowiem rozpoznając analogiczną sprawę, że zawieszenie postępowania jest uzasadnione w związku z tym, że pytanie prawne zadane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w sprawie o sygn. akt. II SA/Bk 866/20 dotyczy sytuacji prawnej funkcjonariuszy, wobec których odmówiono wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy wyłącznie z uwagi na zwolnienie ich ze służby w Policji przed 6 listopada 2018 r. Od rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny zagadnienia objętego tym pytaniem – a więc przesądzenia kwestii konstytucyjności art. 9 ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach – zależy bowiem wynik danych spraw (tak m.in. postanowienia NSA z 26 maja 2021 r. sygn. akt III OZ 370/21 sygn. akt III OZ 376/21 i sygn. akt III OZ 366/21, z 5 maja 2021 r. sygn. akt III OZ 517/21, z 23 czerwca 2021 r., sygn. akt III OZ 439/21, z 30 lipca 2021 r., sygn. akt III OZ 536/21 i sygn. akt III OSK 5202/21, z 4 sierpnia 2021 r. sygn. akt III OSK 5198/21, wszystkie orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej : orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). Mając na uwadze wskazane okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.