II SA/Wa 1624/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 15 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.L. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty w drodze wyjątku postanawia -odrzucić skargę- Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć – zgodnie z § 2 powołanego artykułu – sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zaskarżone orzeczenie wydane zostało przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w trybie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku J.L. z dnia [...] maja 2004 r. Od orzeczenia tego skarżącemu przysługiwał środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wprawdzie w postępowaniu administracyjnym został wykorzystany środek weryfikacji powołanej decyzji, jak wymaga tego art. 52 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jednakże równocześnie ta sama decyzja stała się przedmiotem skargi do Sądu. Stwierdzić należy wobec powyższego, że skarga na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2004 r., a zatem decyzję wydaną przed wyczerpaniem środka zaskarżenia, jest niedopuszczalna. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.