II SA/Wa 1624/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. N. na rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w Z. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia czasu wolnego od służby za czas pełnienia dyżurów domowych postanawia - odrzucić skargę - Komendant Powiatowy Policji w Z. rozkazem personalnym z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...], działając na podstawie § 3 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 września 2002 r. w sprawie szczegółowych praw i obowiązków oraz przebiegu służby policjantów (Dz. U. Nr 151, poz. 1261), uznał za bezzasadne żądanie [...] K. N. w zakresie udzielenia czasu wolnego od służby za czas kiedy pełnił on dyżury domowe i nie podejmował w tym czasie czynności służbowych. W uzasadnieniu organ wskazał, że po dokonaniu zliczenia godzin przepracowanych przez ww., ustalono, że w okresie ostatnich trzech lat policjant nie ma żadnych nadgodzin do rozliczenia. Organ pouczył stronę, że od przedmiotowego rozkazu personalnego nie przysługuje jej prawo wniesienia odwołania. Powyższy rozkaz personalny, w zakresie pozbawienia prawa do odwołania do wyższej instancji oraz odmowy udzielenia czasu wolnego od służby za czas wykonywania obowiązków służbowych w czasie dyżurów domowych, K. N. uczynił przedmiotem swojej skargi z dnia 21 września 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, uzupełnionej następnie pismami z dnia 11 listopada 2010 r. oraz z dnia 14 stycznia 2011 r. W uzasadnieniu wskazał, że w okresie objętym skargą przepracował 3047 godzin ponad obowiązującą normę. Powołał się przy tym na treść art. 33 ust. 1-3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 43, poz. 277 ze zm.) oraz § 9 i § 14 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 października 2001 r. w sprawie rozkładu czasu służby policjantów (Dz. U. Nr 131, poz. 1471). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie względnie oddalenie. W uzasadnieniu, wskazał, że sprawy z zakresu udzielania czasu wolnego od służby za czas wykonywania czynności służbowych w czasie dyżurów domowych nie należą do zakresu spraw administracyjnych, które podlegają kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2 powołanego artykułu). Zgodnie zaś z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, określone postanowienia, inne akty i czynności dotyczące uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, akty prawa miejscowego organów samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz inne akty tych jednostek w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz na bezczynność organów w przypadku niewydania decyzji administracyjnych, określonych postanowień i innych aktów z zakresu administracji publicznej oraz niedokonania czynności z zakresu administracji publicznej. Wskazać w tym miejscu należy, że K. N. w piśmie z dnia [...] lutego 2010 r. wniósł o udzielenie czasu wolnego od służby za czas wykonywania obowiązków służbowych w czasie dyżurów domowych. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym postanowieniem z dnia 14 czerwca 2010 r. odrzucił skargę K. N. na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia powyższego wniosku. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia stwierdził m.in., że zarówno ustawa o Policji jak i przepisy wykonawcze wydane na podstawie upoważnień ustawowych nie wskazują, aby do zakresu spraw administracyjnych, które podlegają rozpatrzeniu w formie decyzji administracyjnej, należały sprawy z zakresu udzielania czasu wolnego od służby za czas wykonywania czynności służbowych w czasie dyżurów domowych. Organ nie ma zatem żadnego ustawowego obowiązku wydania w przedmiotowej sprawie aktu określonego w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. We wskazanym orzeczeniu Sąd stwierdził również, że wniosek K. N. z dnia [...] lutego 2010 r. jest rozpoznawany w trybie przepisów działu VIII Kpa. Postępowanie administracyjne dotyczące skarg i wniosków uregulowane w dziale VIII Kpa nie rozstrzyga konkretnej sprawy administracyjnej w rozumieniu art. 104 kpa, tj. w drodze decyzji lecz zawiadamia stronę o sposobie załatwienia wniosku. Od zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi lub wniosku nie przysługuje odwołanie jak również skarga do sądu administracyjnego. W świetle powyższych rozważań należy przyjąć, że zaskarżony w niniejszej sprawie akt z dnia [...] lipca 2010 r. zatytułowany "rozkaz personalny" oznaczony nr [...], nie ma charakteru decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 kpa. W konsekwencji, na akt ten skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.