II SA/Wa 1626/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 30 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata H. O. z dnia 23 października 2008 r. o przyznanie adwokatowi T. Z. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty specjalnej postanawia - odmówić przyznania wynagrodzenia - Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 17 października 2007 r. ustanowił dla J. S. adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w W., po dokonaniu zmiany pełnomocnika, pełnomocnikiem skarżącej wyznaczyła adwokata T. Z. z Kancelarii Adwokackiej ul. [...] w W. (zawiadomienie ORA w W. z dnia [...] lipca 2008 r., k-95). W aktach postępowania sądowoadministracyjnego znajduje się pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą adwokatowi T. Z. uprawniające do reprezentowania J. S. w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1626/07, z wyłączeniem prawa do ustanawiania dalszych pełnomocników. Wyznaczona pełnomocnik w dniu 24 lipca 2008 r. zapoznała się w Sądzie z aktami sprawy oraz wniosła o wydanie kserokopii określonych kart z akt postępowania sądowego i administracyjnego. W dniu 23 października 2008 r. adwokat H. O., przedkładając w Sądzie pełnomocnictwo substytucyjne udzielone jej przez adwokata T. Z., wniosła o zasądzenie na rzecz wymienionego adwokata kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Powołany wyżej art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jednoznacznie stanowi, że wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu otrzymuje wyznaczony adwokat. Przez wyznaczonego adwokata rozumieć należy adwokata wyznaczonego przez Okręgową Radę Adwokacką w W.. W przedmiotowej sprawie ORA w W. pełnomocnikiem z urzędu skarżącej wyznaczyła adw. T. Z.. W świetle powołanego przepisu stwierdzić należy, iż przyznanie – wyznaczonemu adwokatowi – kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nastąpić może wyłącznie na wniosek tego adwokata. Pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi podstawy do ubiegania się przez dalszego pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i to niezależnie od tego, na czyją rzecz ubiega się on o to wynagrodzenie. W niniejszej sprawie do udzielenia pomocy prawnej z urzędu wyznaczona została adwokat T. Z. i to jej przysługuje prawo zwrócenia się do Sądu o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Nadto, w niniejszej sprawie pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą adw. T. Z. wyraźnie zastrzegało w treści brak możliwości ustanawiania dalszych pełnomocników (substytutów). Niezależnie od powyższego wskazania wymaga, że udzielenie dalszego pełnomocnictwa nie powoduje zwolnienia wyznaczonego przez ORA adwokata od udzielenia pomocy prawnej urzędu, nie oznacza też, że substytut może wystąpić o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w imieniu wyznaczonego pełnomocnika. Udzielenie substytucji nie powoduje powstania tego rodzaju stosunku pomiędzy wyznaczonym pełnomocnikiem a substytutem, który uprawniałby tego ostatniego do występowania w jego imieniu o przyznanie wynagrodzenia. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa powoduje powstanie określonego stosunku pomiędzy substytutem i stroną. Osoby te łączy taki sam stosunek, jaki łączy stronę i pełnomocnika. W konsekwencji strona ma dwóch równorzędnych pełnomocników procesowych. Wynikają z tego dalsze konsekwencje zarówno procesowe jak i materialnoprawne (np. w zakresie odpowiedzialności obligacyjnej wobec mocodawcy) (vide uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2006 r. sygn. akt III CZP 27/06, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 lutego 2004 r. sygn. akt IV CK 269/02, Lex nr 151640). Nie dokonuje się natomiast w wyniku powyższego zmiana osoby pełnomocnika ustanowionego z urzędu, wyznaczonego przez Okręgową Radę Adwokacką. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.