II SA/Wa 1626/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. Z. z dnia 26 października 2010 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. Z. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie uznania za osobę bezrobotną postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W treści formularza wniosku T. Z. oświadczyła, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, jest osobą bezrobotną i nie posiada źródeł dochodów. Podała, że źródłem jej utrzymania jest wynagrodzenie, które uzyskała będąc jeszcze zatrudnioną. Zatrudnienie trwało do marca 2010 r. Powyższe oświadczenie uzupełniła o informację, zgodnie z którą w październiku 2010 r. otrzymała 570 zł tytułem stypendium przyznanego w ramach szkolenia z urzędu pracy, a stypendium takie otrzyma jeszcze w listopadzie br. Stwierdziła, że nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Pismem z dnia 25 listopada 2010 r. skarżąca została wezwana do przedstawienia dokumentów źródłowych poświadczających jej sytuację materialną i możliwości płatnicze, tj.: zaświadczenia wydanego przez właściwy urząd pracy wysokości i okresie na jaki przyznano wymienione w formularzu stypendium, wyciągów i wykazów z posiadanych rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych z okresu ostatnich trzech miesięcy oraz odpisu zeznania podatkowego za 2009 r. W odpowiedzi na powyższe wezwania skarżąca złożyła do akt pismo (pismo z dnia 7 grudnia 2010 r.), w którym świadczyła, że poza załączonymi do pisma kopiami dokumentów, a mianowicie, m.in.: zaświadczeniem o ukończeniu szkolenia, potwierdzeniami wypłaty stypendium za miesiąc październik (570 zł) i listopad (142,50 zł), skierowaniem na szkolenie, decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] października 2010 r. o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem 28 października 2010 r. oraz z dnia [...] listopada 2010 r. o uznaniu za osobę bezrobotną z dniem 11 maja 2010 r. i odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych oraz kopią umowy o pracę (od dnia 2 stycznia 2009 r.) z umówionym wynagrodzeniem miesięcznym w kwocie 1.430,40 zł, brutto (960 zł netto), nie posiada żadnych innych dokumentów. Skarżąca nie złożyła natomiast odpisu zeznania podatkowego za 2009 r. i wyciągów z rachunków bankowych. Oceniając złożone oświadczenia skarżącego i jego dalsze wyjaśnienia należy mieć na względzie regulację art. 252 § 1 ppsa, w myśl którego osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym. Trzeba nadto podkreślić, że zgodnie z art. 255 ppsa, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Tym samym, zgodnie z wolą ustawodawcy, wydanie prawidłowego orzeczenia w zakresie prawa pomocy możliwe jest tylko wówczas, gdy brak jest jakichkolwiek wątpliwości co do sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych strony. W niniejszej sprawie ten warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został jednak spełniony. Wprawdzie skarżąca odniosła się do skierowanego do niej wezwania, niemniej jednak treść udzielonej odpowiedzi (oświadczenia) i złożonych dokumentów nie usunęła zaistniałych w sprawie wątpliwości. Przede wszystkim skarżąca nie wykazała sytuacji majątkowej w prowadzonym gospodarstwie domowym. Wezwana bowiem do złożenia w tym zakresie odpisu zeznania podatkowego za rok 2009 r. oświadczyła, że nie dysponuje takim dokumentem, choć w formularzu wniosku oświadczyła, że była zatrudniona do marca 2010 r. i utrzymuje się z osiągniętego do tego czasu dochodu. Jednocześnie w rubryce 7. formularza ("Majątek"), wbrew informacji zamieszczonej w jego rubryce 11., oświadczyła, że nie posiada żadnych oszczędności. Oświadczenie to jest zatem niemiarodajne dla wyjaśnienia rzeczywistej sytuacji majątkowej skarżącej. Skarżąca nie wykazała bowiem jaką kwotą dysponuje i jakie są jej możliwości płatnicze. Skarżąca nie złożyła też wyciągów z rachunków bankowych, ani nie wyjaśniła przyczyn dla których nie mogła ich złożyć. W konsekwencji, T. Z. nie usunęła budzącego wątpliwości oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy, a tym samym nie wykazał przesłanek określonych w art. 246 § 1 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.