II SA/Wa 163/12
PostanowienieWSA w Warszawie2012-02-02
Skład orzekający: Andrzej Kołodziej
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy utrata miesięcznych zarobków w wyniku zwolnienia ze służby stanowi podstawę do wstrzymania wykonania rozkazu personalnego?Ratio decidendi
Sama okoliczność utraty aktualnego źródła dochodów, w tym utraty miesięcznych zarobków, nie stanowi podstawy do wstrzymania wykonania rozkazu personalnego o zwolnieniu ze służby. Nie jest to równoznaczne ze spełnieniem przesłanek uzasadniających ochronę tymczasową w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.Stan faktyczny
Skarżący W. G. złożył skargę na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji o zwolnieniu ze służby i wniósł o wstrzymanie jego wykonania. Jako uzasadnienie podał, że wykonanie rozkazu spowoduje utratę miesięcznych zarobków, co wywoła znaczny uszczerbek w jego majątku, gdyż nie posiada innych źródeł dochodów ani oszczędności.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. G. o wstrzymanie wykonania rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. w sprawie ze skargi W. G. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. w przedmiocie zwolnienia ze służby postanawia - odmówić wstrzymania wykonania rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r.
Przedmiotem skargi W. G., reprezentowanego przez adwokata, jest rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] listopada
2011 r. w przedmiocie zwolnienia ze służby. Wnosząc w skardze o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu, pełnomocnik skarżącego podniósł, iż nie wymaga szerszego uzasadnienia, że w razie wykonania rozkazu skarżący poniesie szkodę
w postaci utraty miesięcznych zarobków. Powyższe spowoduje znaczny uszczerbek
w majątku skarżącego, który nie posiada innych źródeł dochodów, oszczędności
ani majątku, którego spieniężenie pozwoliłoby na zapewnienie utrzymania dla niego
i rodziny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności,
o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Obowiązek uprawdopodobnienia zaistnienia przesłanek wymienionych
w art. 61 § 3 P.p.s.a. spoczywa na wnioskodawcy.
W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił możliwości zaistnienia w niniejszej sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Argument, iż zwolnienie ze służby spowoduje utratę miesięcznych zarobków, a tym samym wywoła uszczerbek w majątku strony
nie stanowi podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego. Sama okoliczność utraty aktualnego źródła uzyskiwania dochodów nie przesądza
o możliwości zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków, czy powstania znacznej szkody. Utrata źródła dotychczas uzyskiwanego dochodu jest konsekwencją każdego rozkazu o zwolnieniu ze służby. Pogorszenie sytuacji finansowej nie jest
zaś równoznaczne ze spełnieniem przesłanek uzasadniających ochronę tymczasową.
W ocenie Sądu wniosek pełnomocnika skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu nie został poparty wskazaniem takich okoliczności, które rzeczywiście uprawdopodobniałyby, a tym samym uzasadniały zastosowanie ochrony tymczasowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdza jednocześnie,
że tak jak z samego wniosku, tak i z akt postępowania administracyjnego nie wynika, aby w przedmiotowej sprawie zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z tego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie
art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło