II SA/Wa 163/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] o utracie prawa do stypendium postanawia odrzucić skargę. Minister Pracy i Polityki Społecznej, działając na podstawie art. 161 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.) w wyniku rozpatrzenia wniosku Z. R. z dnia 5 sierpnia 2015 r. o "uchylenie bądź zmianę w oparciu o art. 161 kpa" m.in. "decyzji Wojewody [...] z [...] grudnia 2013 r. nr [...] oraz decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] utrzymującej w mocy ww. decyzję Wojewody", decyzją z dnia [...] września 2015 r. nr [...] orzekł o odmowie uchylenia decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z [...] grudnia 2013 r. nr [...]. W pouczeniu organ wskazał, że od ww. decyzji służy stronie prawo złożenia do Ministra Pracy i Polityki Społecznej wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. Pismem z dnia 9 grudnia 2015 r. Z. R. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przedmiotową decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] września 2015 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Jednocześnie w piśmie przewodnim z 20 stycznia 2016 r., przy którym Minister przekazał Sądowi odpowiedź na skargę, podniósł, iż skarżący nie wniósł wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej zaskarżoną decyzją. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl § 2 ww. artykułu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Mając na względzie treść powołanego art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a., Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest zbadać, czy skarga wniesiona przez stronę jest dopuszczalna. W sytuacji, gdy przedmiotem skargi strona czyni akt, co do którego nie wyczerpano środków zaskarżenia, skargę należy uznać za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. W świetle niniejszej sprawy wskazać należy, iż rozpatrywana skarga dotyczy decyzji, od której przysługiwał stronie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W związku z tym skargę, jako niedopuszczalną, należało odrzucić. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.