II SA/Wa 1633/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. dotyczącej Prezesa Sądu Rejonowego w [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia -odrzucić skargę- A. K. w skardze z dnia [...] sierpnia 2012 r. podał, że wystąpił do Sądu Rejonowego w [...] II Wydział [...] o wykonanie kserokopii akt spraw [...]. Wskazał, iż w swym piśmie powołał się na ustawę o dostępie do informacji publicznej. Nadmienił, że ww. kserokopie akt są mu potrzebne do celów procesowych a nadto ma zamiar je przesłać do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Skarżący wyjaśnił, iż Sąd Rejonowy w [...] zażądał opłaty za wykonanie kserokopii wymienionych akt, zaś on przebywa w jednostce penitencjarnej i nie ma możliwości ponoszenia jakichkolwiek kosztów. W konkluzji, uznając iż powyższa sytuacja narusza art. 34 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, zwrócił się do Sądu o stosowną reakcję. Z uwagi na treść skargi i brak jednoznacznego wskazania przedmiotu zaskarżenia, Sąd pismem z dnia [...] września 2012 r. wezwał A. K. do usunięcia braków formalnych skargi z dnia [...] sierpnia 2012 r. – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia – poprzez jej sprecyzowanie polegające na wskazaniu daty i numeru zaskarżonego aktu lub czynności organu, bądź wskazaniu przedmiotu bezczynności organu, tj. wniosku którego organ nie rozpatrzył w terminie. Jednocześnie skarżącego pouczono o treści art. 3 § 2 oraz 57 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz udzielono wskazówek co do właściwego określenia przedmiotu skargi wnoszonej do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W piśmie z dnia [...] września 2012 r. A. K. zwrócił się do Sądu o przysłanie akt sprawy [...] na adres jednostki penitencjarnej. Wskazał, że nie posiada odpisu skargi z dnia [...] sierpnia 2012 r. i tym samym nie może odnieść się do pisma wzywającego do usunięcia jej braków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, przy piśmie z dnia [...] października 2012 r. przesłał skarżącemu kserokopię skargi wraz z załącznikami i ponownie wezwał do jej sprecyzowania w sposób określony w wezwaniu z dnia [...] września 2012 r. W odpowiedzi na powyższe A. K., w piśmie z dnia [...] października 2012 r., powołując się na art. 156 § 2 Kodeksu postępowania karnego oraz rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości opłaty za wykonanie kserokopii dokumentów oraz uwierzytelnionych odpisów z akt sprawy, wskazał, że na podstawie tych przepisów Prezes Sądu Rejonowego w [...] sporządził pismo z dnia [...] września 2012 r. nr [...], w którym stwierdził, że nie ma podstaw do zwolnienia go z opłaty za wydanie uwierzytelnionych odpisów z akt sprawy. W ocenie skarżącego, odmowa zwolnienia z ponoszenia kosztów sądowych za wydanie uwierzytelnionych odpisów z akt sprawy osób, których sytuacja finansowa nie pozwala na ich uiszczenie, stanowi naruszenie art. 34 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Stosownie natomiast do treści art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Mając na uwadze treść powołanych przepisów ustawy procesowej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, opisanymi na wstępie pismami z dnia [.....] września 2012 r. oraz [...] października 2012 r., wezwał A. K. do sprecyzowania skargi z dnia [...] sierpnia 2012 r. w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Skarżący poinformowany o skutkach nieuzupełnienia braków formalnych skargi, mimo prawidłowego zawiadomienia i upływu terminu, nie wykonał wezwania Sądu w wyznaczonym terminie. Zadośćuczynienia temu wezwaniu nie stanowi pismo strony z dnia [...] października 2012 r. A. K. nie wskazał w nim zaskarżonego aktu lub czynności Prezesa Sądu Rejonowego w [...], nie wskazał również przedmiotu ewentualnej bezczynności organu. Skarżący podniósł wprawdzie okoliczność wydania przez Prezesa Sądu Rejonowego w [...] pisma z dnia [...] września 2012 r., w którym stwierdzono brak podstaw do zwolnienia go z opłaty za wydanie uwierzytelnionych odpisów z akt sprawy, jednakże mając na uwadze, iż pismo to zostało wydane już po wniesieniu skargi do Sądu, nie mogło być ono uznane za przedmiot skargi z dnia [...] sierpnia 2012 r. Skardze niespełniającej wymogów formalnych, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, nie można nadać dalszego, prawidłowego biegu. Przedmiot skargi ma bowiem podstawowe znaczenie dla zbadania jej dopuszczalności, tak pod względem oceny, czy dany akt lub czynność ewentualnie bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania podlegają kontroli sądu administracyjnego, jak i oceny zachowania, w przypadku aktów i czynności, terminu do wniesienia skargi. Skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi w sposób umożliwiający nadanie jej dalszego biegu, co powoduje, że nie można ocenić dopuszczalności skargi, do czego Sąd obowiązany jest na wstępnym etapie badania skargi. Z tego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 57 § 1 powołanej ustawy orzekł, jak w sentencji.