II SA/Wa 1642/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Izabela Głowacka- Klimas, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), Protokolant st. sekr. sądowy Maryla Wiśniewska po rozpoznaniu na rozprawie dniu 24 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi L. B. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] lutego 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej oddala skargę Zarząd Dzielnicy [...] (dalej: Organ), uchwałą z [...] lutego 2023 r. nr [...] (dalej: Uchwała) odmówił kwalifikacji L.B. (dalej: Skarżąca) do udzielenia pomocy mieszkaniowej. Skarżąca wystąpiła do Wydziału Zasobów Lokalowych dla Dzielnicy [...] z wnioskiem o pomoc mieszkaniową w zakresie regulacji tytułu prawnego do lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...], po upływie okresu najmu zajmowanego lokalu. Ustalono, że Skarżąca (1 osoba) zamieszkała w lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...] (dotychczas wynajmowanym w trybie najmu socjalnego lokalu), o powierzchni użytkowej 33,65 m2 i powierzchni mieszkalnej 18,17 m2, ubiega się o regulację tytułu prawnego do lokalu w zakresie zawarcia umowy najmu lokalu, po upływie okresu najmu zajmowanego lokalu. Współnajemcami ww. lokalu byli również J.B., która od kilku lat przebywa za granicą oraz P.B., który wyprowadził się z ww. lokalu w 2022 r. Aktualnie na koncie czynszowym nie ma zaległości czynszowych. Średni miesięczny dochód jednoosobowego gospodarstwa domowego wynosi 2.166,67 zł. Organ stwierdził, że jak wynika z przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego Skarżąca od 2020 r. zamieszkuje w lokalu nr [...]przy ul. [...] w [...] (lokal wynajmuje wraz z partnerem). W lokalu nr [...] przy ul. [...] aktualnie nikt nie zamieszkuje. Zaskarżona Uchwałą Organ odmówił udzielenia pomocy mieszkaniowej z uwagi na fakt, iż Skarżąca nie zamieszkuje w przedmiotowym lokalu i swoje interesy życiowe skoncentrowała w lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...]. Organ wskazał, że przedmiotowa uchwała została podjęta po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego polegającego na zbadaniu dołączonych przez Skarżącą dokumentów jak i po przeprowadzeniu wizji zarówno w przedmiotowym lokalu jak i w lokalu faktycznie zamieszkiwanym przez Skarżącą. Uchwała została podjęta m.in. na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 oraz ust. 5 uchwały Nr XXIll/669/2019 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2019 r., poz. 14836 z późn. zm., dalej: uchwała Nr XXIII/669/2019 Rady m.st W-wy z dnia 5 grudnia 2019r.) Powyższy przepis stanowi m.in., że możliwe jest udzielenie pomocy mieszkaniowej osobie, która była najemcą zajmowanego lokalu i nieprzerwanie zamieszkuje w lokalu... (...). Skargę na powyższą uchwalę wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca, zarzucając nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego oraz naruszenie przepisów prawa materialnego. Wskazała, że w dokumentacji wnioskowej przedstawiła informacje dotyczące jej sytuacji finansowej, mieszkaniowej oraz innych istotnych okoliczności. Jej zdaniem odpowiada wymaganym kryteriom uprawniającym do pomocy mieszkaniowej, a jednak organ decyzyjny odmówił przyznania wsparcia. Jej zdaniem popełniono błędy w analizie przedłożonej dokumentacji oraz w interpretacji kryteriów kwalifikacyjnych, co wpłynęło na nieuzasadnione odrzucenie mojego wniosku. Uznała, że organ skoncentrował się na zmienionym adresie w umowie z poprzedniego roku, pomijając jej wyjaśnienie, że był to efekt ogólnootwartej dostępności klatki przy ulicy [...] przez co nieraz doszło do zagubienia listów. Podniosła, że tylko z tego powodu wskazała inny adres. Jej zdaniem wyjaśnienie przedstawione zostało w dokumentacji, lecz nie zostało to odpowiednio uwzględnione przez organ decyzyjny. Uznała, że błędem Organu było nieprawidłowe zrozumienie jej sytuacji mieszkaniowej. Podczas jednej z wizyt Organu, zastano ją w mieszkaniu jej chłopaka, gdzie była tylko w odwiedzinach. "Wyjaśniła, że podczas pandemii czasami nocowałam u niego, ze względu na to, że mój brat przebywał na kwarantannie, a ja pracowałam w gastronomii, musiałam podjąć decyzję o tymczasowym przebywaniu u chłopaka, aby kontynuować swoje utrzymanie i zarobek. Dodatkowo, podczas dni, kiedy mój brat jeszcze przeprowadzał się, czasami nocowałam w budynku obok, ponieważ robił to w godzinach nocnych co również zostało błędnie zinterpretowane jako brak stałego zamieszkania w wyznaczonym miejscu". Podkreśliła, że jej sytuacja finansowa i życiowa jest trudna i wymaga indywidualnego podejścia. Nie otrzymuje wsparcia rodziców z powodu zadłużenia matki wynikającego z wcześniejszego związku. Jej zarobki wynoszą około 1.500 złotych miesięcznie, co w zupełności pokrywałoby koszty wynajęcia pokoju w [...], jednakże, wciąż jestem zobowiązana opłacać swoje utrzymanie i potrzeby życiowe. "...Z powyższych powodów, apeluję o ponowne rozpatrzenie mojego wniosku z należytym uwzględnieniem mojej sytuacji. Proszę o indywidualne podejście do mojej sytuacji życiowej i finansowej. Mam nadzieję, że moje argumenty i fakty wyjaśnione powyżej przyczynią się do ponownego rozważenia mojego przypadku i pozytywnej decyzji dotyczącej przyznania pomocy mieszkaniowej. ...". Wobec tego wniosek dotyczy wyeliminowania skarżonej uchwały z obrotu prawnego. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest Uchwała Organu odmawiająca kwalifikacji Skarżącej do udzielenia pomocy mieszkaniowej. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. z dnia 2 grudnia 2022 r., Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w zakresie swojej właściwości, ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie, czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu lub podjęcia spornej czynności. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. - zwaną dalej P.p.s.a."). Skarżąca wystąpiła do Wydziału Zasobów Lokalowych dla Dzielnicy [...] z wnioskiem o pomoc mieszkaniową w zakresie regulacji tytułu prawnego do lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...], po upływie okresu najmu zajmowanego lokalu. Uchwałą organ odmówił udzielenia pomocy mieszkaniowej z uwagi na fakt, iż Skarżąca nie zamieszkuje w przedmiotowym lokalu i swoje interesy życiowe skoncentrowała w lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...]. Uchwała została podjęta na podstawie § 45 pkt 2,4 i 5 i § 50 ust. 1 Statutu Dzielnicy [...], stanowiącego załącznik Nr [...] do uchwały Nr LXX/2182/2010 Rady m.st. Warszawy z dnia 14 stycznia 2010 r. w sprawie nadania statutów dzielnicom m.st. Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2022 r. poz. 9305), § 6 pkt 8 uchwały Nr XLVI/1422/2008 Rady m.st. Warszawy z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie przekazania dzielnicom m.st. Warszawy do wykonywania niektórych zadań i kompetencji m.st. Warszawy (t. j. Dz. Urz. Woj. Maz. z 2016 r. poz. 6725), oraz w związku z § 5 ust. 3, § 18 ust. 1 pkt 1 i ust. 3,5 w związku z § 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 4 lit. f, § 7 ust. 2 pkt 12, oraz § 32 ust. 8, § 35 ust. 1 uchwały Nr XXIII/669/2019 Rady m.st W-wy z dnia 5 grudnia 2019 r. Zgodnie z przepisem § 18 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 3 i 5, § 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 4 lit. f, § 7 ust. 2 pkt 12, § 32 ust. 8 oraz § 35 ust. 1 uchwały Nr XXIII/669/2019 Rady m.st W-wy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy. Zgodnie z brzmieniem cyt. powyżej przepisu uchwały Rady m.st. Warszawy obowiązującej w dacie wydania zaskarżonej uchwały, Skarżąca nie spełniała zapisu § 18 ust. 1 pkt 1 wskazanej uchwały dlatego też pomoc mieszkaniowa nie została jej udzielona. W ocenie Sądu, Organ ustalając stan faktyczny oparł swoją decyzję na dokumentach przedstawionych przez Skarżącą, czyli umowie o dzieło z dnia [...] lutego 2022 r. jak i potwierdzeniach przelewów z banku z dnia 26 lipca 2022 r. oraz 8 sierpnia 2022 r. Zarówno w umowie o dzieło jak i potwierdzeniach przelewów wskazany jest adres ul. [...] w [...]. Organ wykazał, że pracownicy Wydziału Zasobów Lokalowych dwukrotnie próbowali przeprowadzić wizję w lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...], ale za żadnym razem Skarżącej nie zastano. Kolejna wizja lokalowa przeprowadzona przez pracowników Organu w dniu [...] stycznia 2023 r. w miejscu wskazanym przez Skarżącą w ww. dokumentach tj. umowie o dzieło oraz potwierdzeniach bankowych potwierdziła, iż adres wskazywany przez Skarżącą był jej adresem faktycznego zamieszkania. W wyniku przeprowadzonej wizji pracownicy Organu zastali Skarżącą pod przedmiotowym adresem. Zdaniem Sądu organ przedstawił prawidłową analizę stanu faktycznego. Przedstawione dokumenty – umowa o dzieło, wizje lokalowe potwierdzają stanowisko Organu. Zdaniem Sądu należy jednocześnie uznać, iż organ wyczerpująco zbadał istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organ rozstrzygając sprawę - oparł się na materiale prawidłowo zebranym, i dokonał jego wszechstronnej oceny. Ponadto należy uznać, iż stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, organ uzasadnił w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.