II SA/Wa 1643/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania (spr.) Sędziowie WSA Sławomir Antoniuk Andrzej Kołodziej Protokolant starszy referent Marcin Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi A. S. na rozkaz personalny Komendanta [...] Policji z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania wzrostu uposażenia zasadniczego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz rozkaz personalny Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. Komendant [...] Policji rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r., wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej: "K.p.a.", utrzymał w mocy rozkaz personalny Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. o odmowie wypłaty [...] A. S., [...] Wydziału [...] Komendy Rejonowej Policji [...], wyrównania wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres od dnia [...] kwietnia 2009 r. do dnia [...] kwietnia 2012 r. - określonego na dzień [...] kwietnia 2012 r. rozkazem personalnym Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. Do wydania powyższych rozkazów personalnych doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Raportem z dnia [...] marca 2012 r., który wpłynął do organu w tej samej dacie, A. S. zwróciła się do Komendanta Rejonowego Policji [...] o zaliczenie do wysługi lat dotychczas nieudokumentowanego okresu pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym rodziców T. i A. J., położonym w miejscowości Z., gmina Z., w okresie od dnia [...] stycznia 1994 r. do dnia [...] kwietnia 1998 r. Pismem z dnia [...] marca 2012 r. zwrócono się do wnioskodawczyni o uzupełnienie złożonego raportu o zaświadczenia potwierdzające zameldowanie/zamieszkiwanie świadków w ww. okresie na terenie, na którym położone było gospodarstwo rolne. W dniu [...] kwietnia 2012 r. do Komendy Rejonowej Policji [...] wpłynęły żądane dokumenty. Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. Komendant Rejonowy Policji [...] ustalił [...] A. S. prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat na dzień [...] kwietnia 2012 r. w wysokości 12%. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił art. 101 ust. 1 i art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2011 r., nr 287, poz. 1687 ze zm.) oraz § 3 ust. 1, § 4 ust. 1 pkt 1 i 5 oraz § 5 ust. 1 i 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. nr 152, poz. 1732 ze zm.). A. S. wniosła w ustawowym terminie odwołanie od ww. rozkazu personalnego, zarzucając w szczególności rażące naruszenie: - art. 106 ust. 1 ustawy o Policji poprzez błędne ustalenie, iż okoliczności uzasadniające prawo do wzrostu wynagrodzenia zasadniczego w wysokości 12% powstały dopiero w dniu [...] kwietnia 2012 r., - art. 107 ust. 1 ustawy o Policji poprzez błędne ustalenie, że wygasło prawo strony do żądania wyrównania ze względu na przedawnienie roszczeń. Strona wniosła o uchylenie zaskarżonego rozkazu personalnego w części dotyczącej odmowy wypłaty wyrównania uposażenia za 3 lata wstecz oraz o wypłatę należności pieniężnych za okres 3 lat wstecz, tj. od dnia [...] kwietnia 2009 r. do dnia [...] kwietnia 2012 r. W motywach odwołania wskazała, iż pracę w gospodarstwie rolnym, której zaliczenie stanowiło podstawę podwyższenia wynagrodzenia zasadniczego o 12%, wykonywała przed wstąpieniem w szeregi Policji, w związku z tym odmowa wypłaty należności pieniężnych za okres 3 lat wstecz w sposób rażący narusza art. 106 ust. 1 ustawy o Policji. Nadto podniosła, iż w raporcie z dnia [...] marca 2012 r. wnosiła o wypłatę wyrównania wynagrodzenia za 36 miesięcy wstecz, bowiem taki jest okres przedawnienia roszczeń. Nie wnosiła natomiast o zapłatę za okres dłuższy niż wynikający z maksymalnego, dopuszczalnego okresu przedawnienia, określonego w art. 107 ustawy o Policji. Na poparcie swoich twierdzeń i wniosków przytoczyła liczne orzecznictwo sądów administracyjnych. Pismem z dnia [...] maja 2012 r. Komendant [...] Policji zwrócił się do A. S. o sprecyzowanie zawartych w odwołaniu zarzutów poprzez wskazanie, czy nie zgadza się z decyzją Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. w zakresie, w jakim ustala ona prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat, tj. czy kwestionuje wzięte pod uwagę okresy wysługi lat, stanowiące podstawę wzrostu uposażenia, czy też żąda jedynie wyrównania wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres od dnia [...] kwietnia 2009 r. do dnia [...] kwietnia 2012 r. - określonego w ww. decyzji na dzień [...] kwietnia 2012 r. Nadto organ wskazał, iż kwestia ustalenia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat jest sprawą odrębną od żądania wyrównania wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres 3 lat wstecz. Żądanie przedmiotowego wyrównania rozpatrywane jest bowiem w oparciu o nowy wniosek strony poprzez wydanie odrębnej decyzji administracyjnej. W piśmie z dnia [...] maja 2012 r. A. S. oświadczyła, iż zgadza się z ww. decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. w zakresie, w jakim ustala ona prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat, a żąda jedynie wypłaty wyrównania wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres od dnia [...] kwietnia 2009 r. do dnia [...] kwietnia 2012 r. w oparciu o przepis art. 107 ustawy o Policji. Wobec powyższego, pismem z dnia [...] maja 2012 r. Komendant [...] Policji, działając na podstawie art. 65 § 1 K.p.a., przekazał przedmiotową sprawę do rozpatrzenia Komendantowi Rejonowemu Policji [...]. Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. Komendant Rejonowy Policji [...] odmówił A. S. wypłaty wyrównania wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres od dnia [...] kwietnia 2009 r. do dnia [...] kwietnia 2012 r. – określonego na dzień [...] kwietnia 2012 r. rozkazem personalnym Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia powołano art. 101 ust. 1, art. 106 ust. 1 i art. 107 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji oraz § 5 ust. 2 i 3 ww. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, iż A. S. została przyjęta do służby w Policji z dniem [...] maja 2008 r. Na dzień przyjęcia do służby zaliczono policjantowi następujące okresy: w Policji - 1 dzień, w zakładach pracy - 4 lata, 6 miesięcy i 3 dni. Dopiero w dniu [...] kwietnia 2012 r. wymieniona złożyła do Komendanta Rejonowego Policji [...] kompletną dokumentację wraz z wnioskiem o zaliczenie dotychczas nieudokumentowanego okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców do wysługi lat pracy. W oparciu o powyższą dokumentację rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. Komendant Rejonowy Policji [...] ustalił, że na dzień przyjęcia do służby należy policjantce zaliczyć do wysługi lat pracy następujące okresy: w Policji - 1 dzień, w zakładach pracy - 4 lata, 6 miesięcy i 3 dni, w gospodarstwie rolnym - 4 lata, 3 miesiące i 2 dni. Wysługa lat, od której zależy wzrost uposażenia zasadniczego, wynosi na dzień [...] kwietnia 2012 r. łącznie 12 lat, 7 miesięcy i 16 dni. Od tego też czasu przysługuje policjantowi procentowy wzrost uposażenia zasadniczego z tytułu zmiany wysługi lat. W odwołaniu od powyższego rozkazu personalnego, skierowanym do Komendanta [...] Policji, [...] A. S. zarzuciła, iż decyzja organu I instancji rażąco narusza art. 106 ust. 1 ustawy o Policji poprzez błędne ustalenie, że okoliczności uzasadniające prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego w wysokości 12% powstały dopiero w dniu [...] kwietnia 2012 r., a także art. 107 ust. 1 ustawy o Policji poprzez błędne ustalenie, że wygasło prawo strony do żądania wyrównania ze względu na przedawnienie roszczeń. Powołując obszernie orzecznictwo sądów administracyjnych, wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia w całości, wypłatę należności pieniężnych za okres 3 lat wstecz, tj. od dnia [...] kwietnia 2009 r. do dnia [...] kwietnia 2012 r. Podkreśliła nadto, że zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą nieważności, określoną w art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. Komendant [...] Policji rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r. utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny Komendanta Rejonowego Policji [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia, powołując treść przepisów art. 101 ust. 1, art. 105 ust. 2, art. 106 ust. 1 i art. 107 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, a także przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego, organ odwoławczy wskazał, iż z powołanych regulacji wynika, że policjant ma możliwość zmiany wysługi lat w związku z zaliczeniem dotychczas nieudokumentowanych okresów, co może mieć miejsce na przykład w sytuacji, gdy przy przyjęciu do służby funkcjonariusz nie dysponował dokumentami potwierdzającymi okresy podlegające zaliczeniu do wysługi lat. Organ zauważył, iż w aktach osobowych funkcjonariuszki brak jest informacji, że zwracała się ona kiedykolwiek wcześniej z wnioskiem o zaliczenie do wysługi lat pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym rodziców - poza raportem z dnia [...] maja 2012 r., uzupełnionym ostatecznie w dniu [...] kwietnia 2012 r. Zatem, w myśl art. 106 ustawy o Policji, okolicznością uzasadniającą zmianę wysługi lat w rozpatrywanej sprawie było złożenie przez A. S. w dniu [...] kwietnia 2012 r. do organu I instancji raportu w sprawie zaliczenia pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do wysługi lat wraz z całością dokumentów potwierdzających ten okres. Uwzględniając powyższe, na podstawie rozkazu personalnego Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., ustalono funkcjonariuszce prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat w wysokości 12% na dzień [...] kwietnia 2012 r. Skoro zatem roszczenie o zaliczenie dotychczas nieudokumentowanego okresu pracy w gospodarstwie rolnym stało się wymagalne z dniem [...] kwietnia 2012r., tj. od dnia złożenia przez funkcjonariuszkę ww. raportu, uzupełnionego stosowną dokumentacją i z tą też datą ustalono wymienionej wzrost uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat, w ocenie organu odwoławczego w odniesieniu do skarżącej nie wystąpiło przedawnienie roszczenia w myśl art. 107 ustawy o Policji. Przedawnienie roszczenia miałoby miejsce tylko w sytuacji, gdyby organ, dysponując kompletem dokumentów, nie wydał niezwłocznie decyzji w sprawie ustalenia wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat, lecz rozstrzygnął sprawę w późniejszym terminie. Wobec powyższego stwierdzić należy, że organ I instancji właściwie odmówił skarżącej wypłaty należności pieniężnych za okres 3 lat wstecz w związku ze wzrostem uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat. W skardze, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, A. S. wniosła o uchylenie rozkazu personalnego Komendanta [...] Policji nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r. oraz rozkazu personalnego Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. - w części dotyczącej odmowy wypłacenia wyrównania poborów za 36 miesięcy wstecz, a także o zasądzenie wypłaty wyrównania uposażenia, tj. należności pieniężnych za okres 3 lat wstecz od dnia ustalenia wzrostu uposażenia zasadniczego na dzień [...] kwietnia 2012 r., tj. licząc od dnia [...] kwietnia 2009 r. Zaskarżonym decyzjom zarzuciła rażące naruszenie: - art. 106 ust. 1 ustawy z 6 kwietnia 1990 r. o Policji - poprzez błędne ustalenie, że okoliczności uzasadniające podwyższenie wynagrodzenia zasadniczego o 12% powstały dopiero w dniu [...] kwietnia 2012; - art. 107 ust. 1 ustawy o Policji - poprzez błędne ustalenie, że wygasło prawo strony do żądania wyrównania ze względu na przedawnienie roszczeń; - art. 6, art. 7 i art. 8 K.p.a.; - wadę prawnej nieważności, opisaną w art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. W uzasadnieniu skargi podniosła, że pracę w gospodarstwie rolnym, której zaliczenie stanowiło i stanowi podstawę uzasadniającą podwyższenie wynagrodzenia zasadniczego o 12%, wykonywała przed wstąpieniem do Policji. W związku z tym odmowa wypłaty wyrównania uposażenia, tj. należności pieniężnych za okres 3 lat wstecz, w sposób rażący narusza treść przepisu art. 106 ust. 1 ustawy o Policji, wedle którego zmiana uposażenia następuje z dniem zaistnienia okoliczności uzasadniających tę zmianę. Nadto wskazała, że odmowa wypłaty wyrównania uposażenia rażąco narusza art. 107 ust. 1 ustawy o Policji, bowiem roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Na poparcie swojego stanowiska skarżąca powołała orzecznictwo sądów administracyjnych. Zarzucając rażące naruszenie przepisów art. 6, art. 7 oraz art. 8 K.p.a., skarżąca podniosła natomiast, że wydając zaskarżone decyzje organy dopuściły się aktu dyskryminacji prawnej w stosunku do skarżącej. Świadczy o tym okoliczność, że w stosunku do innych funkcjonariuszy, będących w podobnej sytuacji faktycznej i prawnej, ww. organy wydawały decyzje o wyrównaniu wzrostu uposażenia za 36 miesięcy wstecz. Na poparcie powyższego zarzutu skarżąca załączyła do skargi kserokopie rozkazów personalnych Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. oraz nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r., wydanych w stosunku do innych funkcjonariuszy. Komendant [...] Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Nadto zauważył, iż ustalenie wzrostu uposażenia zasadniczego skarżącej nastąpiło na podstawie rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., który uprawomocnił się 24 kwietnia 2012 r. Od tej daty istnieje podstawa prawna do wypłacania skarżącej zwiększonego uposażenia zasadniczego. Ustalenie wysokości uposażenia zasadniczego ww. decyzją wywołuje skutek ex nunc, a nie ex tunc. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 134 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej jako: "P.p.s.a.", sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Innymi słowy sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz kontroluje legalność rozstrzygnięcia, zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami postępowania administracyjnego. Uchylenie zaskarżonej decyzji następuje w sytuacji, gdy przedmiotowa kontrola wykaże: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c P.p.s.a.). Zgodnie z art. 135 P.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. W ocenie Sądu, skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych powodów, aniżeli w niej podniesione. Przedmiotem skargi jest decyzja - rozkaz personalny Komendanta [...] Policji nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r., utrzymujący w mocy rozkaz personalny Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. o odmowie wypłaty A. S. wyrównania wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres od dnia [...] kwietnia 2009 r. do dnia [...] kwietnia 2012 r. Analiza przedmiotowego postępowania administracyjnego prowadzi do wniosku, że ww. decyzje zostały wydane z naruszeniem podstawowych zasad procesowych, tj. wyrażonej w art. 7 w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. zasady prawdy obiektywnej, zasady pogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej (art. 8 K.p.a.) oraz zasady udzielania stronom informacji o okolicznościach faktycznych i prawnych będących przedmiotem postępowania administracyjnego (art. 9 K.p.a.). Z akt sprawy wynika, że do wydania przedmiotowych decyzji doszło w następstwie ustalenia i uznania przez Komendanta [...] Policji, że pismo skarżącej z dnia [...] kwietnia 2012 r. nie stanowi odwołania od rozkazu personalnego Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., lecz nowy wniosek - o wypłatę wyrównania uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres od dnia [...] kwietnia 2009 r. do dnia [...] kwietnia 2012 r., określonego na dzień [...] kwietnia 2012 r. ww. rozkazem personalnym - inicjujący nową, odrębną sprawę administracyjną. Powyższych ustaleń Komendant [...] Policji dokonał wobec odpowiedzi skarżącej na wezwanie organu z dnia [...] maja 2012 r. do sprecyzowania żądania, zawartego w piśmie z dnia [...] kwietnia 2012 r. Odpowiedź tę, zawartą w piśmie skarżącej z dnia [...] maja 2012 r., organ potraktował jako nowy wniosek, którego zakres żądania nie mieści się w zakresie przedmiotowym ww. rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. W konsekwencji powyższych ustaleń, działając na podstawie art. 65 § 1 K.p.a., Komendant [...] Policji przesłał Komendantowi Rejonowemu [...] - zgodnie z właściwością - pisma skarżącej z dnia [...] kwietnia 2012 r. oraz z dnia [...] maja 2012 r. celem podjęcia dalszych stosowych działań, tj. rozpatrzenia wniosku o wypłatę wyrównania uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres od dnia [...] kwietnia 2009 r. do dnia [...] kwietnia 2012 r. W ocenie Sądu, analiza ww. korespondencji, prowadzonej pomiędzy skarżącą a Komendantem [...] Policji, prowadzi do wniosku, że organ poczynił całkowicie wadliwe ustalenia odnośnie treści i zakresu żądania skarżącej, zawartych w piśmie z dnia [...] kwietnia 2012 r. W konsekwencji naruszył wynikający z art. 7 w związku z art. 77 § 1 K.p.a. obowiązek podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, który to obowiązek jest realizowany dzięki nakazowi zebrania i rozpatrzenia przez organ administracji całego materiału dowodowego. Zdaniem Sądu, Komendant [...] Policji błędnie uznał, że żądanie skarżącej, określone w piśmie z dnia [...] kwietnia 2012 r. zatytułowanym "Odwołanie od decyzji zawartej w rozkazie personalnym nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r.", wymaga doprecyzowania w sposób wskazany w wezwaniu z dnia [...] maja 2012 r. Nie mogło bowiem budzić wątpliwości, że skarżąca zakwestionowała ww. decyzję, zarzucając w szczególności, iż organ orzekający dopuścił się naruszenia art. 106 ustawy o Policji poprzez błędne ustalenie, że okoliczności uzasadniające podwyższenie wynagrodzenia zasadniczego o 12% powstały dopiero w dniu [...] kwietnia 2012 r. oraz art. 107 ww. ustawy, regulującego kwestię przedawnienia roszczeń z tytułu prawa do uposażenia w związku z § 5 ust. 1 - 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego, poprzez nieuwzględnienie wymienionych przepisów. Stanowisko skarżącej było zatem jasne: wadliwości decyzji upatrywała ona w nieprawidłowym - w jej ocenie - ustaleniu terminu nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat oraz zaniechaniu uwzględnienia przepisów o przedawnieniu roszczeń. Potwierdza to również treść powołanych w odwołaniu orzeczeń sądów administracyjnych. Intencją skarżącej było zatem ponowne, merytoryczne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. przez organ odwoławczy, nie zaś inicjowanie nowej, odrębnej sprawy administracyjnej. Powyższej oceny nie zmienia treść pisma skarżącej z dnia [...] maja 2012 r., w którym oświadcza ona, iż żąda jedynie wyrównania wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za wskazany wyżej 3 - letni okres. Udzielenie odpowiedzi o wskazanej treści wynikało, zdaniem Sądu, po pierwsze z powodu pewnego rodzaju sugestii, jaką zawierało wezwanie organu z dnia [...] maja 2012 r., do sprecyzowania treści żądania, a po drugie z powodu braku profesjonalnego wykształcenia skarżącej w dziedzinie prawa i związanych z tym trudności w formułowaniu żądań i zarzutów w toku postępowania administracyjnego. Warto zauważyć, iż organ zwrócił się do skarżącej o wskazanie "czy nie zgadza się z decyzją Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. w zakresie, w jakim ustala ona prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat, tj. czy kwestionuje wzięte pod uwagę okresy wysługi lat stanowiące podstawę wzrostu uposażenia, czy też żąda jedynie wyrównania wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres od dnia [...] kwietnia 2009 r. do dnia [...] kwietnia 2012 r. określonego na dzień [...] kwietnia 2012 r. ww. rozkazem personalnym nr [...] z [...] kwietnia 2012 r.". W ocenie Sądu, tak sformułowane wezwanie nie realizuje wyrażonej w art. 8 K.p.a. zasady pogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej, ani zasady udzielania informacji, określonej w art. 9 K.p.a., który stanowi, iż organy administracji publicznej obowiązane są do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Oceny tej dopełnia stanowisko organu, zaprezentowane w odpowiedzi na skargę, zgodnie z którym skoro rozkaz personalny Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. stał się prawomocny z dniem 24 kwietnia 2012 r., to od tej daty istnieje podstawa prawna do wypłacania skarżącej zwiększonego uposażenia zasadniczego. Niezależnie od powyższego, podkreślenia wymaga, że pismo zatytułowane "Odwołanie od decyzji zawartej w rozkazie personalnym nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r." skarżąca wniosła zgodnie z pouczeniem do Komendanta [...] Policji za pośrednictwem Komendanta Rejonowego Policji [...] w terminie otwartym do wniesienia odwołania. W piśmie tym wyraziła swoje niezadowolenie z ww. rozstrzygnięcia, podjętego przez organ I instancji. Spełniła zatem wymogi, określone w art. 128 i 129 § 1 i 2 K.p.a., co obligowało organ odwoławczy do rozpatrzenia wniesionego środka zaskarżenia. Jak bowiem podkreślił Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 20 czerwca 1996 r. (sygn. akt III ARN 14/96, publ. Lex nr 25844), jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, pismo strony postępowania administracyjnego wniesione do organu odwoławczego w ustawowym terminie do złożenia odwołania, wyrażające niezadowolenie z decyzji nieostatecznej, podlega rozpatrzeniu jako odwołanie od decyzji. Na marginesie już tylko Sąd zauważa, że intencje skarżącej odnośnie wniesienia odwołania od rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. potwierdza dodatkowo okoliczność załączenia do skargi kserokopii rozkazów personalnych Komendanta Rejonowego Policji [...] (wymienionych w części sprawozdawczej uzasadnienia), wydanych w analogicznych przedmiotowo sprawach. Powołując te decyzje, skarżąca zarzuciła, iż organ orzekający dopuścił się wobec niej "aktu dyskryminacji prawnej" poprzez zaniechanie uwzględnienia przepisu art. 107 ust. 1 ustawy o Policji. Oznacza to, że skarżąca kwestionowała i w dalszym ciągu kwestionuje prawidłowość rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. W świetle powyższego, w ocenie Sądu, brak było podstaw do uznania przez Komendanta [...] Policji, iż pismo skarżącej z dnia [...] kwietnia 2012 r. nie stanowi odwołania od rozkazu personalnego Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., lecz zawiera nowy wniosek inicjujący odrębną sprawę administracyjną, który winien zostać przekazany do organu I instancji na zasadzie art. 65 § 1 K.p.a. W konsekwencji, brak było podstaw do rozpatrzenia tegoż wniosku w administracyjnym toku instancji i wydania zaskarżonych w sprawie decyzji w przedmiocie odmowy wypłaty A. S. wyrównania wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres od dnia [...] kwietnia 2009 r. do dnia [...] kwietnia 2012 r. Wskazane powyżej błędy proceduralne organu w zakresie wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i ustalenia rzeczywistej woli skarżącej oraz treści jej żądania stanowiły przyczynę uchylenia obu wydanych w sprawie decyzji. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w związku z art. 135 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 P.p.s.a. W następstwie uprawomocnienia się niniejszego wyroku Komendant [...] Policji rozpatrzy odwołanie A. S. od rozkazu personalnego Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r.