II SA/Wa 1644/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 12 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu A. R. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lutego 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1644/09 o odmowie przyznania A. R. prawa pomocy w sprawie ze skargi A. R., S. R. i B. M., występującej w imieniu własnym oraz małoletniej N. M., na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do opróżnienia lokalu mieszkalnego postanawia: -odrzucić sprzeciw – Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 12 lutego 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1644/09 odmówił A. R. przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi A. R., S. R. i B. M., występującej w imieniu własnym oraz małoletniej N. M., na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do opróżnienia lokalu mieszkalnego. Odpis powyższego postanowienia został doręczony A. R.i w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w dniu 9 marca 2010 r. (zwrot korespondencji, k – [...] akt sądowych). Natomiast w dniu 3 marca 2010 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k – [...] akt sądowych) skarżący A. R. wniósł sprzeciw od wyżej wskazanego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 259 § 1 i § 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego wydanych na posiedzeniu niejawnym dotyczących przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Należy wskazać, że w rozpoznawanej sprawie sprzeciw został wniesiony przedwcześnie. Podkreślenia wymaga fakt, że strona może wnieść sprzeciw od postanowienia w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia. Bezsporne jest natomiast, że w rozpoznawanej sprawie sprzeciw został wniesiony w dniu 3 marca 2010 r., podczas gdy odpis postanowienia referendarza sądowego z dnia 12 lutego 2010 r. został doręczony wnioskodawcy dopiero w dniu 9 marca 2010 r., a zatem wniesienie sprzeciwu nastąpiło zanim otworzył się siedmiodniowy termin do jego wniesienia. Wskazać należy, iż z literalnego brzmienia art. 259 § 2 P.p.s.a. wynika, że stanowi on podstawę do odrzucenia sprzeciwu wniesionego po terminie, a nie przedwczesnego, jednakże z wykładni celowościowej tego przepisu zdaniem Sądu wynika podstawa do odrzucenia sprzeciwu w takiej również sytuacji. Ze względu na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.