II SA/Wa 1644/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędziowie WSA Anna Mierzejewska (spr.), Danuta Kania, , Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi K. z siedzibą P. na decyzję Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie informacji publicznej – oddala skargę – Prezes Urzędu Transportu Kolejowego, decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267) zwanej dalej "k.p.a.", oraz art. 16 ust. 2 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) zwanej dalej "ustawą o dostępie do inf. pub.", w związku z art. 13 ust. 1 pkt 1 i art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 1594 z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą o transporcie kolejowym" po rozpatrzeniu wniosku K. sp. z o.o. (zwana dalej "Stroną", "Spółką" lub "[...]") z dnia [...] marca 2014 r., znak: [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego z dnia [...] maja 2014 r., znak nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] maja 2014 r. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że strona pismem z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] zwróciła się w sprawie udostępnienia informacji publicznej w postaci udostępnienia danych obejmujących: 1. składowe wliczane przez PKP PLK S.A. do opracowanej przez Zarządcę infrastruktury bazy kosztowej służącej do alokacji kosztów działalności na linie kolejowe, odcinki linii, kategorie odcinków i przedziały masy brutto oraz wartości kwotowe w poszczególnych latach przypisanych do tych składowych, 2. sposób kalkulacji dostępu do infrastruktury kolejowej przez PKP PLK S.A., zawierającej stawki jednostkowych opłat podstawowych i opłat dodatkowych naliczanych za dostęp do infrastruktury kolejowej za lata 2010-2013 dla edycji rozkładów jazdy 2010/2011, 2011/2012 i 2012/2013, 3. procentowy udział poszczególnych składowych w bazie kosztowej, 4. informacje określające stosowane metody i rozwiązania systemowe w zakresie wyliczanych stawek, związane z kosztami przypisanymi do poszczególnych składowych jakie były i są przez PKP PLK S.A. ponoszone ściśle w następstwie prowadzenia ruchu kolejowego, a więc przejazdu pociągów oraz usuwania .szkód powstałych w infrastrukturze w następstwie zrealizowanych jazd pociągowych, 5. zasady opracowania Cennika stawek jednostkowych opłaty podstawowej i opłat dodatkowych tj. zasady dokonywania przez PKP PLK S.A. podziału kosztów na poszczególne kategorie linii kolejowych, poszczególne odcinki linii kolejowych przyjętych do bazy kosztowej oraz podziału kosztów na poszczególne przedziały mas brutto pociągów przypisanych poszczególnym kategoriom linii kolejowych w wymienionym przez Spółkę przedziale czasowym (edycja rozkładu jazdy). Pismem z dnia [...] marca 2014 r. nr [...], Prezes Urzędu Transportu Kolejowego, poinformował Stronę, iż wnioskowane dane stanowią informację publiczną przetworzoną i jej udostępnienie będzie wymagało szeregu czynności w celu wytworzenia nowej informacji poprzez sięgnięcie do dokumentacji źródłowej, również archiwalnej, odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania, dokonania analizy tej dokumentacji w celu wybrania informacji niezbędnych do realizacji wniosku, dokonania ewentualnej anonimizacji oraz usunięcia danych prawnie chronionych, dokonania segregacji i podziału według wskazanych we wniosku kryteriów. W związku z powyższym stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, Prezes UTK wezwał wnioskodawcę, aby uzasadnił istnienie szczególnego interesu publicznego, w udostępnieniu całości żądanych informacji w zakresie i formie wskazanej we wniosku z dnia [...] marca 2014 r. w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania. W odpowiedzi na powyższe pismo strona pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...], podkreśliła, iż złożony przez nią wniosek jest uzasadniony szczególnym interesem społecznym, a udostępnienie informacji określonych we wniosku wywoła skutki dotyczące szerokiego kręgu adresatów. Jednocześnie podkreśliła, że wykorzystanie uzyskanych w drodze dostępu do informacji publicznej danych stworzy Spółce możliwość poprawy świadczonych usług powszechnie dostępnych i pozwoli na lepszą ochronę interesu publicznego. Ponadto Spółka podkreśliła, że świadczy usługi publiczne w zakresie wojewódzkich pasażerskich przewozów kolejowych w realizacji, których otrzymuje dotacje ze środków publicznych oraz inne przysporzenia ze środków publicznych, w tym dotacje udzielane na podstawie przepisów dotyczących finansów publicznych oraz dotacje w ramach programów operacyjnych. Ponadto Spółka w piśmie z dnia [...] kwietnia 2014 r. powołując się na treść wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-512/10 podniosła, iż informacje o które wnioskuje pozwolą jej na ustalenie, czy opłaty pobierane przez PKP PLK S.A. zostały obliczone z uwzględnieniem obowiązujących przepisów prawa. Jednocześnie wskazała, że w przypadku ustalenia, iż opłaty te są ponoszone przez Spółkę w nadmiernej wysokości, zmniejszeniu ulegnie wysokość środków publicznych wydatkowanych na pokrycie kosztów związanych z zapewnieniem infrastruktury kolejowej niezbędnej do świadczenia usług przewozowych. Jednocześnie zaoszczędzone w ten sposób środki budżetowe będą mogły zostać wykorzystane przez Spółkę na realizację zadań z podniesieniem jakości wykonywanych usług. W dniu [...] maja 2014 r. Prezes UTK wydał decyzję odmawiającą udostępnienia żądanych informacji przez [...] w zakresie i formie wskazanej we wniosku z dnia [...] marca 2014 r. Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, wnosząc o zmianę decyzji Prezesa UTK poprzez udostępnienie Spółce informacji określających sposób kalkulacji stawek dostępu do infrastruktury kolejowej przez zarządcę infrastruktury PKP PLK S.A. Uwzględniając stan faktyczny w sprawie, Prezes UTK zważył co następuje: - stosownie do treści art. 14 ust. 4 ustawy o transporcie kolejowym, do postępowania przed Prezesem UTK stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6, przepisy k.p.a. Prezes UTK, rozpatrując ponownie niniejszą sprawę uznał, że rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji jest prawidłowe, zatem utrzymał w mocy tę decyzję podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu decyzji wydanej w I instancji. Odnosząc się do kwestii merytorycznych, Prezes UTK wskazał, że strona w pierwszej kolejności podnosi, iż informacje, których udostępnienia się domaga, znajdują się w posiadaniu Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego i ich przekazanie nie wymaga przetworzenia informacji publicznej, ponieważ jak twierdzi, zostały one przedstawione Urzędowi przez PKP PLK S.A. Takie stanowisko nie zasługuje na uwzględnienie, z uwagi na brak wiedzy po stronie Spółki o formie w jakiej PKP PLK S.A. przedstawiło dane o sposobie kalkulacji stawek dostępu do infrastruktury kolejowej w oparciu, o które Prezes UTK wydał decyzję. Skoro organ nic jest w posiadaniu zestawienia danych o które wnosi strona, to oczywistym jest, że takowe musiałby stworzyć, poprzez wykonanie szeregu czynności oraz zebraniu i stosownym zestawieniu uzyskanych danych według kryteriów wskazanych przez Spółkę. Zgodnie z wyrokiem Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 stycznia 2013 r. sygn. akt II SAB/Sz 51/12 "Informacją przetworzoną jest informacja publiczna opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie posiadanych przez niego danych, w związku z żądaniem wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego wskazanych, czyli innymi słowy informacja, która zostanie przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów. Informacja publiczna przetworzona to taka informacja, na którą składa się pewna suma informacji tzw. informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego. Ze względu jednak na treść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej nawet o prostym charakterze, wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem. Powyższe zabiegi czynią takie informacje proste informacją przetworzoną, której udzielenie jest skorelowane z potrzebą istnienia przesłanki interesu publicznego." W przedmiotowym stanie faktycznym, przetworzenie informacji polegałoby na zebraniu na podstawie różnych kryteriów, wskazanych przez [...], pojedynczych wiadomości, znajdujących się w posiadaniu Prezesa UTK. Przetworzenie w tej konkretnej sprawie byłoby równoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania, związanego z koniecznością przeprowadzenia przez organ czynności analitycznych, których końcowym efektem byłby dokument pozwalający zaspokoić żądanie Strony. Niewątpliwie proces przetwarzania, w którym istotnym elementem byłoby włożenie wysiłku intelektualnego w przygotowanie tej informacji, prowadziłby do uzyskania jakościowo nowej informacji. W efekcie końcowym doszłoby do opracowania nowych informacji, co niewątpliwie doprowadziłoby do stworzenia informacji przetworzonej. Zgodnie z orzecznictwem sądowo-administracyjnym "informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego. Informacja publiczna przetworzona to taka informacja, na którą składa się pewna suma informacji tzw. informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego. Ze względu jednak na treść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej nawet o wspomnianym wyżej prostym charakterze, wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem. Takie zabiegi czynią takie informacje proste, informacją przetworzoną, której udzielenie jest skorelowane z potrzebą istnienia przesłanki interesu" - tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 5 listopada 2013 r. sygn. akt. II SA/Wa 1455/13. Dane wnioskowane przez Spółkę, aby mogły zostać jej przekazane musiałyby zostać wyodrębnione spośród całości akt postępowania i przetworzone poprzez sporządzenie nowej jakościowo informacji. Źródłem odpowiedzi na zapytanie Strony są materiały znajdujące się w aktach postępowania, ale aby je uzyskać koniecznym jest intelektualne zaangażowanie organu, bowiem żądane informacje nie znajdują się bezpośrednio w aktach postępowania, dopiero dokonanie określonych złożonych czynności na zbiorach akt mogłoby doprowadzić do uzyskania żądanych przez [...] informacji. W dalszej części wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Spółka, kwestionują opinię Prezesa UTK w sprawie braku istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego po stronie [...]. Strona w piśmie z dnia [...] kwietnia 2014 r. próbując wykazać istnienie szczególnie istotnego interesu publicznego wskazała, iż informacje, o które wnioskuje pozwolą jej na ustalenie, czy opłaty pobierane od zarządcy infrastruktury zostały obliczone z uwzględnieniem obowiązujących przepisów prawa. Zgodnie z obowiązującym porządkiem prawnym to organ administracji publicznej jakim jest Prezes UTK działa na podstawie i w granicach prawa i to do jego kompetencji należy ocena wniosków składanych przez zarządcę infrastruktury w zakresie zgodności z prawem. Ustawodawca przewidział kontrolę rozstrzygnięć wydawanych przez Prezesa UTK. Jest ona dokonywana przez sądy, a nie przez podmioty rynku kolejowego. Strona, która jest przewoźnikiem nie ma kompetencji do kontrolowania działań podjętych przez organ administracji publicznej pod kątem jego zgodności z prawem. Możliwość zaskarżenia decyzji administracyjnej leży w kompetencji strony konkretnego postępowania administracyjnego, a rozstrzygnięcie w tym zakresie jest dokonywane w zależności od rodzaju konkretnej sprawy przez organ II instancji bądź wymiar sprawiedliwości. Niezrozumiałym jest wskazywanie przez [...] okoliczności, iż ustalenie czy opłaty pobierane przez zarządcę infrastruktury były obliczone z uwzględnieniem obowiązujących przepisów prawa jako szczególnie istotny interes publiczny. Niewątpliwie dane o które Spółka wnioskuje są jej niezbędne celem zaspokojenie prywatnego interesu, a zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2011 r. I OSK 1365/11 należy zauważyć, że gdy żądanie udzielenia informacji publicznej związane jest z prywatnym interesem wnioskodawcy, który zamierza uzyskane informacje wykorzystać w postępowaniu sądowym, zasadne jest wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. W piśmiennictwie wskazuje się iż "(...) nie wystarczy przy tym, że uzyskanie informacji przetworzonej jest istotne dla interesu publicznego. Ma być szczególnie istotne, co stanowi dodatkowy kwalifikator przy ocenie, czy mamy do czynienia z informacją przetworzoną (...)" (por. M. Rozbicka - Ostrowska, I. Kamińska "Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz" Warszawa 2008 Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, wydanie I ss. 176). Choć pojęcie "interesu publicznego" nie zostało ustawowo zdefiniowane "interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz innych ciał publicznych jako pewnej całości, zwłaszcza, jeżeli związane jest ono z gospodarowaniem mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Skuteczne działanie w granicach interesu publicznego wiąże się z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji w szerokim tego słowa znaczeniu (...) w zakresie prawa dostępu do informacji interes publiczny istnieje wówczas, gdy uzyskanie określonych informacji mogłoby mieć znaczenie z punktu widzenia funkcjonowania państwa, np. w konsekwencji usprawniałoby działanie jego organów (...)" (por. M. Rozbicka -Ostrowska, I. Kamińska "Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz" Warszawa 2008 Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, wydanie I ss. 176). Strona podniosła, iż uzyskanie informacji publicznej we wskazanym zakresie wpłynęłoby na lepszą ochronę interesu publicznego, jednakże nie wskazała na czym ta lepsza ochrona miałby polegać. Na podstawie argumentów przedstawionych przez Stronę ani wiedzy w której posiadaniu jest organ nie sposób dostrzec istnienie szczególnie istotnego interesu publicznego po stronie [...] w zakresie objętym wnioskiem. Udostępnienie informacji nigdy nie powinno nastąpić wyłącznie w interesie prywatnym, zaś ewentualna deklaracja wnioskodawcy, tak jak w niniejszej sprawie, nie ma większego znaczenia. Ocena "charakteru interesu" leżącego u podstaw wniosku powinna abstrahować od deklarowanych intencji wnioskodawcy, a być dokonywana według kryteriów obiektywnych (zob. A. Piskorz - Ryń, Glosa do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 lutego 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 1721/05, ST 2007, Nr 3, s. 72). Z uwagi na powyższe organ stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie nie istnieje szczególnie istotny interes publiczny, zatem żądanie Spółki o udostępnienie informacji publicznej wskazanej we wniosku nr [...] z dnia [...] marca 2014 r. nie może zostać spełnione. Stanowisko w sprawie zajęli pracownicy UTK: Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżąca zaskarżyła w całości decyzję Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego z dnia [...] lipca 2014 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego [...]z dnia [...] maja 2014 r. o odmowie udostępnienia informacji określających sposób kalkulacji stawek dostępu do infrastruktury kolejowej przez zarządcę infrastruktury - PKP PLK, Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów: 1. art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) poprzez uznanie, że informacje wskazane we wniosku strony stanowią informacje przetworzone, których udostępnienie możliwe jest, gdy jest to uzasadnione szczególnym interesem publicznym podczas, gdy informacje te nie mają takiego charakteru; 2. art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez uznanie, że nie istnieje szczególny interes publiczny uzasadniający udostępnienie stronie informacji wskazanych w jej wniosku; 3. art. 15 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, polegające na niedokonaniu dwukrotnego rozpatrzenia sprawy w granicach wyznaczonych wnioskiem strony i nierozpatrzeniu wszystkich zarzutów podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy; 4. art. 77 w związku z art. 140 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niedokonanie w sposób wyczerpujący zebrania materiału dowodowego, polegające na przyjęciu, że strona nie wykazała istnienia szczególnego interesu publicznego uzasadniającego udostępnienie jej informacji wskazanych we wniosku podczas, gdy dokonanie ustaleń w tym zakresie należy do obowiązków organu; 5. art. 77 w związku z art. 140 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nierozpatrzenie wszystkich zarzutów podniesionych przez stronę we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, polegające na nierozpatrzeniu zarzutu strony, iż ustalenie istnienia szczególnego interesu publicznego uzasadniającego udostępnienie jej informacji wskazanych we wniosku należy do obowiązków organu; 6. art. 80 w związku z art. 140 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez uznanie za udowodnione okoliczności, co do których organ nie zebrał materiału dowodowego, polegające na przyjęciu, że informacje będące przedmiotem wniosku strony zostały przedstawione organowi w formie wymagającej dla uwzględnienia tego wniosku, przetwarzania podczas, gdy okoliczność ta nie znajduje potwierdzenia w dowodach znajdujących się w aktach sprawy; 7. art. 80 w związku z art. 140 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez uznanie za udowodnione okoliczności, co do których organ nie zebrał materiału dowodowego, polegające na przyjęciu, że informacje będące przedmiotem wniosku strony są jej niezbędne celem zaspokojenia prywatnego interesu podczas, gdy okoliczność ta nie znajduje potwierdzenia w dowodach znajdujących się w aktach sprawy; 8. art. 107 § 3 w związku z art. 11 i art. 140 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez sporządzenie uzasadnienia decyzji, które nie zawiera wskazania dowodów, na podstawie których organ ustalił, że informacje będące przedmiotem wniosku strony są jej niezbędne celem zaspokojenia prywatnego interesu; 9. art. 107 § 3 w związku z art. 11 i art. 140 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez sporządzenie uzasadnienia decyzji, które nie zawiera wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji, polegające niewskazaniu czynności (analiz, obliczeń, zestawień) oraz dokumentów poddanych tym czynnościom, które powinien wykonać organ w celu udostępnienia informacji wskazanych we wniosku, a które świadczyłyby, że informacje te są informacjami przetworzonymi; 10. art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji podczas, gdy istnieją podstawy do uchylenia tej decyzji w całości bowiem została wydana ona z naruszeniem przepisów prawa materialnego i przepisów o postępowaniu administracyjnym. I Wobec naruszenia wskazanych wyżej przepisów, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, wniosła o: 1. uchylenie decyzji Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego [...] z dnia [...] lipca 2014 r. oraz 2. uchylenie poprzedzającej ją decyzji Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego [...] z dnia [...] maja 2014 r. 3. zasądzenie od skarżonego organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W ocenie skarżącej Prezes Urzędu Transportu Kolejowego dysponuje danymi opisanymi we wniosku, wobec czego dane te nie muszą być przetwarzane, a zatem ich udostępnienie nie wymaga wykazania istnienia szczególnego Interesu publicznego. Jednocześnie Spółka podniosła, że ustalenie okoliczności wskazujących na istnienie (albo nieistnienie) w danej sprawie szczególnego interesu publicznego przemawiającego za udzieleniem stronie żądanych przez nią informacji należy do obowiązków organu prowadzącego postępowanie w tej sprawie, a nie strony tego postępowania. Z tego powodu braku ustaleń organu w powyższym zakresie nie może stanowić podstawy do odmowy udzielenia stronie informacji, będących przedmiotem zgłoszonego przez nią wniosku. Niezależnie od powyższego, z ostrożności, Spółka ponownie wskazała okoliczności potwierdzające, iż za udostępnieniem jej informacji opisanych we wniosku przemawia szczególny interes publiczny. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powołując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m. in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Skarga analizowana pod tym kątem podlega oddaleniu, bowiem zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem. Stosownie do treści art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Z kolei w myśl art. 2 ust. 1 każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo do informacji publicznej, przy czym od osoby wykonującej owo prawo nie wolno żądać interesu prawnego lub faktycznego(ust. 2). Natomiast według art. 3 ust. 1, prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego (pkt 1), wglądu do dokumentów urzędowych (pkt 2) i dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów (pkt 3), a także uprawnienie do niezwłocznego uzyskania informacji publicznej zawierającej aktualną wiedzę o sprawach publicznych (art. 3 ust. 2 ustawy). Jednakże na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy, odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji, zaś do decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (ust. 2), z tym, że odwołanie rozpoznaje się w terminie 14 dni (pkt 1) oraz uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji publicznej, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2 wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji. Zatem jak wynika z wskazanego już wyżej brzmienia art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy, w przypadku, gdy informacja publiczna jest informacją przetworzoną jej uzyskanie jest możliwe w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Stąd też organ badając treść wniosku złożonego w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, obowiązany był do dokonania oceny, czy żądanie obejmuje informację publiczną, o której mowa w ustawie, jak również czy jest możliwe jej udzielenie wprost, w oparciu o posiadaną dokumentację, bez dokonywania dodatkowych czynności, czy też udzielenie odpowiedzi na tak sprecyzowane żądanie wymaga zebrania informacji źródłowych, ich opracowanie i tym samym stworzenie nowej informacji, jakiej w dotychczasowym kształcie organ nie posiadał. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że Prezes Urzędu Transportu Kolejowego dokonując oceny złożonego przez skarżącą K. sp. z o. o. wniosku w zakresie objętym zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją, dokonał – zdaniem Sądu – prawidłowej oceny charakteru żądanej informacji i nie dopuścił się wskazywanych w skardze naruszeń, jak i innych naruszeń uzasadniających uchylenie zaskarżonej decyzji. Trafnie bowiem organ stwierdził, że skoro na dzień złożenia wniosku nie dysponował informacją w żądanym zakresie i w sposób przekonywujący to uzasadnił, to w celu przygotowania odpowiedzi niezbędne będzie dokonanie przeglądu dokumentacji , a następnie na podstawie tych dokumentów sporządzenia nowych zestawień danych. W dalszej kolejności – i co nie budzi wątpliwości Sądu – konieczne jest zredagowania otrzymanych informacji. W tym stanie rzeczy wytworzenie żądanych informacji, wymaga od organu wykonania dodatkowych czynności, takich jak sporządzenia nowych zestawień . Zatem przygotowanie żądanej informacji w zakresie żądanym przez spółkę jest wielce czasochłonne oraz wymaga zaangażowania dużych środków osobowych. Przeprowadzenie wszystkich wymienionych powyższej czynności czynią zatem żądane informacje informacją przetworzoną, której udzielenie związane jest z istnieniem przesłanki interesu publicznego. Nie ulega zatem wątpliwości, że dla udzielenia informacji wskazanej w zaskarżonej decyzji konieczne jest, aby była ona szczególnie istotna dla interesu publicznego. Odnosząc się do powyższej kwestii organ – zdaniem Sądu – prawidłowo, odniósł się do argumentów przedstawionych przez Spółkę , i dokonał oceny Mianowicie trafnie wskazał, że istota oraz charakter żądanych informacji nie będzie skutkowało uzyskaniem realnego wpływu na poprawę funkcjonowania organów administracji i lepszą ochronę interesu publicznego. Tym samy brak jest podstaw do uznania, że organ naruszył wskazane w skardze przepisy Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zauważyć bowiem należy, że wykładnia zastosowanych przez Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego przepisów – wbrew stanowisku Spółki – nie narusza konstytucyjnej zasady działania organów publicznych na podstawie i w granicach prawa (art.7 Konstytucji). Brak jest także podstaw do stwierdzenia naruszenia art. 8 ust.2 Konstytucji, jak i art. 61 ust. 1, 2, 3 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji. W myśl bowiem art. 61 ust. 4 Konstytucji tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy, a w odniesieniu do Sejmu i Senatu ich regulaminy. Zgodnie zaś z art. 31 ust. 3 Konstytucji, ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie. Tym samym prawidłowa wykładnia i zastosowanie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, która określa tryb udzielania informacji, nie pozwala na stwierdzenie wskazywanych w skardze naruszeń Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Tym samym zaskarżona decyzja, jak i decyzja ją poprzedzająca zostały wydane w oparciu o obowiązujące przepisy prawa i z poszanowaniem zasady praworządności. Tym samym brak jest również podstaw do stwierdzenia naruszenia wskazanych w skardze przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, bowiem zaskarżona decyzja została wydana po wyczerpującymi pełnym wyjaśnieniu sprawy, z odniesieniem się do zarzutów odwołania i ze wskazaniem obowiązujących w tej mierze przepisów oraz orzecznictwa sądów administracyjnych, przytaczanego na poparcie własnych ocen prawnych. Wbrew zarzutom, decyzje zostały sporządzone zgodnie z wymogami art. 107 § 1 k.p.a. oraz uzasadnione z zachowaniem zasad określonych w art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. 16 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Dodać należy, iż kalkulacja stawek dostępu jak i ich wysokość podlegają kontroli Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego, który w ramach ustawowych uprawnień może odmówić zatwierdzania planowanych stawek dostępu. Przy weryfikacji przedkładanego przez PKP Polskie Linie Kolejowe SA Cennika opłat za dostęp do infrastruktury Prezes Urzędu Transportu Kolejowego korzysta z wiedzy i doświadczenia biegłych i niezależnych ekspertów w przypadku wątpliwości co do zasadności przyjętego przez zarządcę infrastruktury wzrostu stawek jednostkowych. Odnosząc się natomiast do Wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 30 maja 2013 r. w sprawie C-512/10 Komisja v.Rrzeczypospolita Polska, Polskie Linie Kolejowe SA, to wskazać należy, że adresatem tego wyroku jest Państwo Polskie, a swym zasięgiem obejmuje wszystkie organy państwowe , które zobowiązane zostały do podjęcia działań mających na celu dostosowanie prawa krajowego do prawa unijnego. Z tego powodu brak jest skutku bezpośredniego wyroku ETS wobec PKP Polskie Linie Kolejowe SA. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji wyroku.