II SA/Wa 1648/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 3 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu części równoważnika pieniężnego w zamiana za umundurowanie postanawia: -odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U z 2012 r. poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem skargi A. M. jest decyzja Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...]. Wskazana decyzja organu I instancji nałożyła na skarżącego obowiązek zwrotu części równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie w kwocie 825,05 zł. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że Komendant Główny Straży Granicznej wstrzymał mu wypłatę przysługujących mu zaległych świadczeń z uposażenia, niejako na zabezpieczenie roszczenia o zwrot równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie. W związku z tym odebrano mu środki na utrzymanie rodziny i zaspokojenie potrzeb jego dzieci. Wyjaśnił, że jedno z jego dzieci zacznie uczęszczać do przedszkola, a drugie do gimnazjum. Sytuacja ta powoduje, że będzie potrzebował dodatkowe środki na zaspokojenie potrzeb jego dzieci. Rozpoznając powyższy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż każda decyzja wywołuje określone skutki prawne. Jednakże wstrzymanie wykonania decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Chodzi tutaj jednak o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004). W ocenie Sądu wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem wykonanie zaskarżonej decyzji nie wywołuje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz nie powoduje trudnych do odwrócenia skutków. Przede wszystkim należy podnieść, że skarżący we wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji nie wskazał jaki wymiar może mieć szkoda, będąca skutkiem jej wykonania. Nie jest wiadomym jaka jest obecnie sytuacja finansowa skarżącego, jakie są jego przychody oraz jakie obciążenia. Skarżący w uzasadnieniu wniosku nie zawarł żadnych szczegółowych informacji, które są niezbędne do oceny, czy wykonanie zaskarżonej decyzji powoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. Ponadto należy zauważyć, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a. jest możliwe w sytuacji, gdy szkoda jaką ta decyzja może wywołać jest "znaczna". Oznacza to taką szkodę, której rozmiar jest ponadprzeciętny i stanowi dotkliwe obciążenie dla adresata decyzji. Zdaniem Sądu obciążenie kwotą 825,05 zł. nie stanowi znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a. Dodatkowo należy wskazać, że zaskarżona decyzja nie powoduje trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku uwzględnienia skargi przez Sąd przywrócenie stanu pierwotnego, tj. zwolnienie skarżącego z obowiązku zwrotu części równoważnika pieniężnego w zamiana za umundurowanie, będzie jak najbardziej możliwe. Nie zachodzi zatem druga z przesłanek, która mogłaby przemawiać za wstrzymaniem zaskarżonej decyzji. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.