II SA/Wa 1655/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Asesor WSA Piotr Kraczowski, Asesor WSA Jacek Fronczyk (spr.), Protokolant Małgorzata Płodzicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi S.M. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie dodatku specjalnego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] Dowódca Jednostki Wojskowej [...], mając za podstawę art. 104 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego i art. 104 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 z późn. zm.) oraz § 7 i § 18 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 141, poz. 1497 z późn. zm.), przyznał [...] S.M. za ostatni miesiąc pełnienia zawodowej służby wojskowej (styczeń 2006 roku) dodatek specjalny w pełnej wysokości, dotychczas pobieranej, tj. w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że [...] S.M. pobierał dodatek specjalny, określony w § 18 ww. rozporządzenia, w okresie od [...] sierpnia 1990 r. do [...] lipca 2005 r., tj. przez okres dłuższy niż 10 lat, dlatego też zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia, żołnierzowi zwalnianemu z zawodowej służby wojskowej przysługuje w ostatnim miesiącu pełnienia służby dodatek specjalny w pełnej wysokości. Wysokość tego dodatku wynosiła [...] zł. [...] S.M. skierował do Ministra Obrony Narodowej odwołanie, podnosząc, że w ostatnim miesiącu pełnienia służby wojskowej, zamiast dodatku specjalnego za wykonywanie czynności [...] lub [...] Wojskowych Służbach Informacyjnych w wysokości [...] zł., powinien być "przywrócony", otrzymywany do dnia [...] czerwca 2004 r., dodatek dla żołnierzy Wojskowych Służb Informacyjnych i Żandarmerii Wojskowej w kwocie [...] zł. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i wydanie decyzji o przyznaniu dodatku dla żołnierzy Wojskowych Służb Informacyjnych i Żandarmerii Wojskowej we wskazanej wyżej kwocie. Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...], działając w oparciu o art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, nie znajdując podstaw do uwzględnienia odwołania. W motywach rozstrzygnięcia Minister wskazał, że możliwość "przywrócenia" dodatku w ostatnim miesiącu pełnienia służby wojskowej w wysokości otrzymywanej do dnia 30 czerwca 2004 r. istnieje wyłącznie w przypadku, gdy żołnierzowi po dniu 1 lipca 2004 r. nie przysługuje odpowiedni dodatek specjalny, wymieniony w rozporządzeniu w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych. Z uwagi na fakt, iż [...] S.M. dodatek taki po dniu 1 lipca 2004 r. otrzymywał, zdaniem organu, nie ma podstaw do "przywrócenia" dodatku w wysokości pobieranej do dnia [...] czerwca 2004 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję [...] S.M. wyraził swoje niezadowolenie, uznając podjęte w sprawie rozstrzygnięcia za nader krzywdzące. Skarżący podkreślił, że decyzje nie respektują jego prawa do wyższego dodatku, jaki przysługuje żołnierzom zawodowym w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej. W jego ocenie, w razie zbiegu prawa do takiego dodatku z dodatkiem przysługującym na podstawie "nowego" rozporządzenia, żołnierz zawodowy otrzymuje tylko jeden najwyższy dodatek. Dodatek w ostatnim miesiącu pełnienia służby winien być mu przyznany w wysokości [...] zł, gdyż w miesiącu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej przysługiwało mu prawo do wyższego dodatku dla żołnierzy zawodowych WSI i Żandarmerii Wojskowej. Wniósł o uchylenie obu wydanych w sprawie decyzji. W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. W świetle art. 80 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 z późn. zm.) żołnierze zawodowi otrzymują do uposażenia zasadniczego dodatek specjalny za szczególne właściwości lub warunki pełnienia zawodowej służby wojskowej. Ustęp 3 tego przepisu stanowi, że dodatki do uposażenia zasadniczego mogą być ustalone w stawkach miesięcznych, dziennych albo za wykonanie określonych czynności; dodatki ustalone w stawkach miesięcznych są dodatkami o charakterze stałym. Dodatki te przyznaje, w formie decyzji, organ, o którym mowa w art. 104 (ust. 4). Według § 4 pkt 6 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 141, poz. 1497 z późn. zm.) do szczególnych właściwości lub warunków pełnienia służby, uprawniających żołnierza zawodowego do otrzymywania dodatku specjalnego, zalicza się wykonywanie czynności [...] lub [...] w Wojskowych Służbach Informacyjnych oraz [...] lub [...] w Żandarmerii Wojskowej. § 7 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia określa, że żołnierzowi zawodowemu, który otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej dodatek ten przysługuje w pełnej wysokości, jeżeli żołnierz otrzymywał dodatek specjalny o charakterze stałym przez okres co najmniej 10 lat. Warto zaznaczyć, że przy ustalaniu tego okresu zastosowanie ma § 27 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. Bezspornym jest, że [...] S.M. otrzymywał dodatek specjalny o charakterze stałym przez okres co najmniej 10 lat, będąc oficerem Wojskowych Służb Informacyjnych. Zgodnie z § 18 cyt. rozporządzenia w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych, żołnierze zawodowi wykonujący czynności [...] lub [...] w wojskowych służbach specjalnych otrzymują z tego tytułu dodatek specjalny. Wysokość tego dodatku dla żołnierzy pełniących służbę w wojskowych organach ścigania ponad 10 lat nie mogła przekraczać kwoty [...] zł miesięcznie. Dodatek w takiej wysokości był wypłacany skarżącemu od dnia [...] lipca 2004 r. Stosownie do brzmienia § 26 ust. 1 przedmiotowego rozporządzenia, żołnierzowi zawodowemu, który w dniu 30 czerwca 2004 r. otrzymywał dodatek za bezpośrednią obsługę statków powietrznych lub dodatek inspektorski, na podstawie § 18 lub 20 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz. U. Nr 90, poz. 1005, z 2001 r. Nr 66, poz. 669, z 2003 r. Nr 33, poz. 275 oraz z 2004 r. Nr 6, poz. 55) dodatek ten przysługuje w ostatnim miesiącu pełnienia czynnej służby wojskowej. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do żołnierza, który na podstawie rozporządzenia wymienionego w ust. 1 otrzymywał w dniu 30 czerwca 2004 r. dodatki o charakterze stałym: dla personelu latającego, za służbę na morzu, desantowy, dla żołnierzy Wojskowych Służb Informacyjnych i Żandarmerii Wojskowej albo za służbę w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych, któremu od dnia 1 lipca 2004 r. na podstawie § 9, 11, 15, 18 i 20 niniejszego rozporządzenia nie będzie przysługiwał odpowiedni dodatek specjalny o charakterze stałym (ust. 2). Żołnierz zawodowy, który w dniu 30 czerwca 2004 r. spełniał warunki uprawniające do przywrócenia dodatków na podstawie przepisów rozporządzenia wymienionego w ust. 1, otrzymuje te dodatki w ostatnim miesiącu pełnienia czynnej służby wojskowej (ust. 3). § 26 ust. 4 wskazuje, że w zakresie przyznawania dodatków, o których mowa w ust. 1-3, stosuje się odpowiednio § 8, z tym że: 1) w razie zbiegu prawa do takiego dodatku z dodatkiem specjalnym przysługującym na podstawie rozporządzenia, żołnierz zawodowy otrzymuje tylko jeden najwyższy dodatek; 2) określenia wskaźnika, o którym mowa w § 8 ust. 2 pkt 1, dokonuje się w relacji do kwoty uposażenia bazowego w rozumieniu rozporządzenia, o którym mowa w ust. 1. Dokonując analizy § 26 rozporządzenia, stwierdzić należy, że żołnierzom zawodowym Wojskowych Służb Informacyjnych i Żandarmerii Wojskowej, którzy w dniu 30 czerwca 2004 r. otrzymywali właściwy dodatek, dodatek ten przysługuje w ostatnim miesiącu pełnienia czynnej służby wojskowej, przy czym dotyczy to tych żołnierzy, którym od dnia 1 lipca 2004 r., na podstawie § 9, 11, 15, 18 i 20 tegoż rozporządzenia, nie będzie przysługiwał odpowiedni dodatek specjalny o charakterze stałym. § 26 ust. 3 rozporządzenia powtarza powyższe, posługując się pojęciem "przywrócenia" dodatków na podstawie "starego" rozporządzenia. Oznacza to, że restytucja dodatku specjalnego w ostatnim miesiącu pełnienia czynnej służby wojskowej w wysokości otrzymywanej przed dniem 1 lipca 2004 r. dotyczy tylko tych żołnierzy zawodowych, którym po tej dacie nie przysługuje odpowiedni dodatek specjalny o charakterze stałym. Jak już zostało zasygnalizowane wcześniej, skarżący od dnia [...] lipca 2004 r. otrzymywał dodatek specjalny w wysokości [...] zł. W takiej sytuacji restytucja dodatku specjalnego w ostatnim miesiącu pełnienia czynnej służby wojskowej w wysokości otrzymywanej przed dniem 1 lipca 2004 r. nie ma wobec niego zastosowania. Nietrafne są zatem sugestie skarżącego co do istnienia podstaw do odpowiedniego stosowania § 8 rozporządzenia. Chybione są także twierdzenia o zbiegu prawa do takiego dodatku z dodatkiem specjalnym przysługującym na podstawie rozporządzenia. Wprowadzając tego rodzaju rozwiązanie prawne, niewątpliwie intencją ustawodawcy było zrekompensowanie różnic finansowych wśród żołnierzy zawodowych (zwłaszcza na płaszczyźnie emerytalnej), których nowe regulacje pozbawiły dodatków. W ten sposób dostosowano ich sytuację do sytuacji tych żołnierzy, którzy prawo do dodatków zachowali. Z tych względów, Sąd uznał wydane w sprawie decyzje za prawidłowe, a zarzuty zawarte w skardze za nieuzasadnione. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.