II SA/Wa 1659/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na postanowienie Centralnej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z dnia [...] lipca 2015 r. w przedmiocie odmowy uznania za uzasadnione zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Wojewódzką Komisję Lekarską Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w [...] postanawia: odrzucić skargę. T. M. pismem z dnia 25 sierpnia 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Centralnej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z dnia [...] lipca 2015 r. w przedmiocie odmowy uznania za uzasadnione zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie udzielenia urlopu zdrowotnego przez Wojewódzką Komisję Lekarską Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w [...] i odmowie wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy. Skarżący podniósł, że Wojewódzka Komisja Lekarska MSW w [...] w jego sprawie nie wydała orzeczenia od października 2014 r. Jednocześnie wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zarzucając organowi naruszenie przepisów postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Centralna Komisja Lekarska MSW wniosła o jej oddalenie, podnosząc, że w sprawie nie zachodziły przesłanki do wydania merytorycznego orzeczenia przez Wojewódzką Komisję Lekarską w [...], bowiem o potrzebie udzielenia urlopu zdrowotnego komisja lekarska, zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami, mogła orzekać w przypadku, gdy osoba badana, mimo wykorzystania 12 miesięcy zwolnienia od wykonywania obowiązków służbowych z powodu choroby, nie odzyskała zdolności do ich wykonywania, a jej stan zdrowia rokował poprawę w stopniu umożliwiającym dalsze pełnienie służby. Organ stwierdził, że skarżący na zwolnieniu od wykonywania obowiązków służbowych przebywał od dnia 15 września 2014 r., a na badanie do komisji lekarskiej został skierowany w dniu 29 września 2014 r. W związku z tym – w ocenie organu – Wojewódzka Komisja Lekarska w [...] w ogóle nie mogła orzekać w zakresie udzielenia urlopu zdrowotnego skarżącemu, bowiem nie upłynęło 12 miesięcy zwolnienia od wykonywania obowiązków służbowych z powodu choroby. Organ wskazał, że na gruncie obecnie obowiązujących przepisów ustawy o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia 28 listopada 2014 r., komisja lekarska również nie ma podstaw do wydania przedmiotowego orzeczenia w niniejszej sprawie. Stwierdził również, że skarżący został poinformowany o powodach braku możliwości wydania orzeczenia o potrzebie udzielenia mu urlopu zdrowotnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m. in. na wydane w postępowaniu administracyjnym postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 ustawy). W niniejszej sprawie T. M. przedmiotem skargi uczynił postanowienie Centralnej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z dnia [...] lipca 2015 r., wydane na podstawie art. 37 K.p.a. w przedmiocie odmowy uznania za uzasadnione zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie udzielenia urlopu zdrowotnego przez Wojewódzką Komisję Lekarską Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w [...] i odmowie wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy. Stosownie do treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej zwanej K.p.a.), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 K.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Celem instytucji zażalenia, unormowanej w art. 37 § 1 K.p.a., jest likwidacja bezczynności organu administracji publicznej w trybie postępowania administracyjnego. Wyczerpanie przez osobę zainteresowaną trybu zażaleniowego, na podstawie powołanego przepisu, stanowi także warunek formalny dla późniejszej możliwości wystąpienia ze skargą na bezczynność organu do sądu administracyjnego. Skarga w takim przypadku dotyczyć jednak może wyłącznie bezczynności organu I instancji (art. 52 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Wyjaśnienia wymaga również, że postanowienie wydane na podstawie art. 37 K.p.a. ma charakter wpadkowy (incydentalny), a zatem nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Nie jest to więc postanowienie podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie jest to również inny akt lub czynność organu, dotycząca przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 8 lutego 1995 r. sygn. akt I SAB 86/94, ONSA 1996/1/39 r., z dnia 13 marca 2001 r. sygn. akt I SAB 246/00 LEX 78952, wyroki NSA z dnia 12 kwietnia 2001 r. sygn. akt IV SA 1866/00 ONSA 2002/4/144 oraz z dnia 24 maja 2001 r., sygn. akt IV SA 572/99 ONSA 2002/3/116). Centralna Komisja Lekarska MSW w [...] w zaskarżonym postanowieniu błędnie pouczyła stronę o przysługującym jej środku zaskarżenia, tj. o przysługującej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Okoliczność ta nie ma jednak wpływu na treść rozstrzygnięcia, albowiem Sąd działa w oparciu o przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które jednoznacznie określają zakres przedmiotowy postępowania sądowoadministracyjnego (art. 3). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.