II SA/Wa 1664/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2008 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku I. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi I. K. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić wniosek. I. K. wnioskiem z dnia 8 października 2007 r., złożonym na urzędowym formularzu, wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 9 listopada 2007 r. zostało przyznane wnioskującej prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, natomiast wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych został oddalony, z uwagi na fakt, że skarżąca w tej sprawie nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, stosownie do art. 239 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Po rozpoznaniu sprawy, w dniu 9 kwietnia 2008 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę wniesioną przez I. K. Skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wydanego orzeczenia, a następnie wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zarówno zwolnienie od kosztów sądowych, jak i ustanowienie radcy prawnego. We wniosku wskazała, że bardzo potrzebuje pomocy prawnej i podniosła, iż nie stać jej na opłacenie kosztów sądowych. Przedstawiła również swoją sytuację finansową oraz rodzinną. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 243 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego, obejmuje także postępowanie egzekucyjne. Skarżąca, w niniejszej sprawie, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w toku postępowania sądowego. Postanowieniem referendarza sądowego zostało przyznane jej prawo pomocy, w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu, a ponadto w uzasadnieniu wskazano, że w tej sprawie skarżąca nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie do treści ww. przepisu art. 243 § 2 cytowanej ustawy, przyznane już wcześniej w danej sprawie prawo pomocy, obejmuje także postępowanie międzyinstancyjne (złożenie wniosku o uzasadnienie wydanego przez Sąd I instancji orzeczenia oraz ewentualne wniesienie skargi kasacyjnej, bądź sporządzenie opinii o braku podstaw do jej wniesienia), jak i postępowanie przez Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zatem ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy po zakończeniu postępowania przez Sąd I instancji, w zakresie w jakim zostało już ono w danej sprawie przyznane, jest zbędne. Należy stwierdzić, że przyznane skarżącej w niniejszej sprawie prawo pomocy, w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu, obejmuje wszystkie czynności procesowe do czasu prawomocnego zakończenia sprawy. Dlatego na podstawie art. 243 § 2 w związku z art. 254 § 1, 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.