II SA/Wa 1664/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. O. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi G. O. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...]maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych postanawia - odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi - Przedmiotem skargi G. O. w niniejszej sprawie jest decyzja Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych. Decyzja ta została doręczona skarżącej w dniu 17 czerwca 2013 r. W dniu 18 lipca 2013 r. G. O. wniosła na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Postanowieniem z dnia 17 września 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 1664/13 Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Warszawie odrzucił skargę, wskazując w uzasadnieniu, że została ona wniesiona po terminie przewidzianym w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Pismem wniesionym w dniu 7 listopada 2013 r., sprecyzowanym następnie pismem z dnia 13 grudnia 2013 r., skarżąca wystąpiła do Sądu o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że zaskarżoną decyzję odebrał jej mąż w dniu 17 czerwca 2013 r., który nie odnotował daty odbioru przesyłki. Zarówno dzień odbioru decyzji jak i trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi przypadł w okresie nasilenia się objawów jej choroby - urazu stawu skokowego i stopy. W dniach od 24 do 28 czerwca przebywała na zwolnieniu lekarskim. Podczas wizyty u lekarza ortopedy w dniu 16 września 2013 r. otrzymała skierowanie na zabiegi fizjoterapeutyczne, które rozpoczęła w dniu 16 października 2013 r. Wyjaśniła, że jej choroba, która przypadła w okresie trzydziestu dni od daty doręczenia zaskarżonej decyzji, nasiliła się i była diagnozowana w tym czasie przez kilku lekarzy. Okoliczność ta w połączeniu z obowiązkami zawodowymi przyczyniły się do niezamierzonego z jej strony przeoczenia terminu do wniesienia skargi o jeden dzień. Podniosła również, że uchybienie terminu nie było w żadnym razie jej zaniedbaniem, zaniechaniem, lekceważeniem, czy niezachowaniem najwyższej staranności, lecz zostało spowodowane wyżej wymienionymi przyczynami, które były niezawinione i niezależne od niej. W piśmie z dnia 13 grudnia 2013 r. skarżąca podała, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustała w dniu 7 listopada 2013 r., oraz że od tej daty możliwe było wniesienie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze. zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie natomiast z art. 87 § 1 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 powołanej ustawy). Rozpatrując wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym sąd zobowiązany jest w pierwszej kolejności do zbadania, czy wniosek ten został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 cytowanej ustawy, tj. w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W niniejszej sprawie skarżąca podała, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustała w dniu 7 listopada 2013 r. W ocenie Sądu nastąpiło to jednak w innej dacie. We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżąca wskazała szereg okoliczności, które stanowiły przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi: brak odnotowania daty odbioru przesyłki, stan zdrowia i podejmowane leczenie oraz obowiązki zawodowe. Należy zauważyć, że niektóre z tych zdarzeń miały miejsce bądź trwały przed upływem terminu do wniesienia skargi (nieodnotowanie daty odbioru przesyłki, zwolnienie lekarskie), a niektóre trwały również po tej dacie (dalsze leczenie specjalistyczne, zabiegi fizjoterapeutyczne). Mimo tych przeszkód skarżąca w dniu 18 lipca 2013 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustała najpóźniej w dniu wniesienia skargi. Skoro bowiem istniały przeszkody uniemożliwiające wniesienie skargi w terminie, to w momencie kiedy ta skarga została wniesiona, nie mogły one już istnieć. Przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustała zatem w dniu 18 lipca 2013 r. W tej sytuacji należy stwierdzić, że wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożony w dniu 7 listopada 2013 r., został wniesiony z uchybieniem terminu określonego w art. 87 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wniosek ten jako spóźniony podlega zatem odrzuceniu. Z tych względów, na podstawie art. 88 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.