II SA/Wa 1670/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 5 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na postanowienie Szefa Służby Celnej z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania p o s t a n a w i a odrzucić skargę Postanowieniem z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] stwierdził niedopuszczalność odwołania A. C. od propozycji Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...]. Postanowienie to doręczono skarżącemu w dniu 18 maja 2011 r., a jego odbiór w tym dniu pokwitował osobiście skarżący. Powyższy akt stał się przedmiotem skargi A. C. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jak wynika z akt sprawy skargę tę – adresowaną do WSA w Warszawie za pośrednictwem Szefa Służby Celnej – A. C. złożył w dniu 17 czerwca 2011 r. w jednostce, w której pełni służbę, tj. w Oddziale Celnym [...] Urzędzu Celnego [...] (v. pieczęcie na pierwszej stronie skargi). Następnie, skarga ta została przekazana do samego Urzędu Celnego [...] (wpłynęła do tego Urzędu w dniu 20 czerwca 2011 r.), a stamtąd przekazano ją do Izby Celnej [...] (data wpływu 21 czerwca 2011 r.). Z-ca Dyrektora Izby Celnej [...], przy piśmie z dnia 27 czerwca 2011 r. nr [...], przekazał powyższą skargę Szefowi Służby Celnej (pismo - w aktach administracyjnych). Skarga wpłynęła ostatecznie do Szefa Służby Celnej w dniu 27 czerwca 2011 r. (v. prezentata na kopercie zawierającej skargę – k. 14 akt sprawy oraz prezentata na ww. piśmie Z-cy Dyrektora Izby Celnej [...] – w aktach administracyjnych). W odpowiedzi na skargę, Szef Służby Celnej wniósł o jej odrzucenie z uwagi na przekroczenie 30 – dniowego terminu do jej wniesienia. Według organu, przekroczenie nastąpiło wskutek samego działania skarżącego, tj. wniesienia skargi za pośrednictwem organu niewłaściwego w sprawie w sposób niezgodny z treścią prawidłowego pouczenia zamieszczonego w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie za dzień wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie należało uznać dzień 27 czerwca 2011 r., czyli dzień przekazania skargi do organu właściwego. Należy bowiem podkreślić, że zgodnie z przywołanymi powyżej unormowaniami procedury sądowoadministracyjnej skarżący winien wnieść skargę za pośrednictwem Szefa Służby Celnej, a nie, jak to uczynił, jednostki organizacyjnej Urzędu Celnego [...]. Co więcej w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ zamieścił prawidłowe pouczenie co do trybu i sposobu wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Jednocześnie trzeba zauważyć, że ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera w odniesieniu do funkcjonariuszy Służby Celnej analogicznej regulacji jak w stosunku do żołnierzy. W przypadku żołnierzy dla zachowania terminu wystarczy złożenie pisma przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej (art. 83 § 4 ustawy). Oznacza to, że w sytuacji wniesienia skargi za pośrednictwem organu niewłaściwego przy prawidłowym pouczeniu o terminie i sposobie wniesienia skargi, to skarżący ponosi ryzyko, iż skarga zostanie przekazana do sądu administracyjnego już po upływie 30- dniowego terminu do jej wniesienia. Zestawiając zatem datę doręczenia decyzji z datą wniesienia skargi, stosownie do treści art. 53 § 1 powołanej powyżej ustawy, należało stwierdzić, że skarga została wniesiona z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu, bowiem ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upłynął w dniu 17 czerwca 2011 r. W tym stanie rzeczy na mocy art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 cytowanej ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.