II SA/Wa 1670/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 8 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego decyzji w sprawie ze skargi S. J. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego w sprawie ustalenia procentowego wzrostu uposażenia z tytułu wysługi lat postanawia -odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem skargi S. J. jest decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję tego organu z dnia [...] maja 2013 r. nr [...], stwierdzającą nieważność rozkazu personalnego Komendanta [...] Policji z dnia [...] maja 2004 r. nr [...] w sprawie ustalenia procentowego wzrostu uposażenia z tytułu wysługi lat. W piśmie z dnia 3 września 2013 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że zaskarżona decyzja jest dla niego krzywdząca. Wyjaśnił, że obniżenie uposażenia o około 50 zł ma dla niego znaczenie ponieważ jego zarobki nie są wysokie. Ponadto podniósł, że ma na utrzymaniu dzieci uczęszczające do szkoły. Rozpoznając powyższy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż każda decyzja wywołuje określone skutki prawne. Jednakże wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Chodzi tutaj jednak o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004). Biorąc pod uwagę podnoszone przez skarżącego okoliczności stwierdzić należy, że wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim należy podnieść, że obniżenie uposażenia skarżącego o około 50 zł, będące efektem zaskarżonej decyzji, nie wywołuje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Kwota tej obniżki jest bowiem niska i w ocenie Sądu nie stanowi zagrożenia dla budżetu domowego skarżącego. Powyższa okoliczność nie stanowi również skutku, który byłby trudny do odwrócenia, albowiem w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji przywrócenie stanu pierwotnego będzie z całą pewności możliwe. W tej sytuacji należy stwierdzić, iż wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.